เมื่อไหร่ที่กำลังบุญของเรายังน้อยกว่ากำลังแห่งวิบากกรรมที่เราทำเอาไว้ เมื่อนั้นมันก็พร้อมที่จะส่งผลต่อตัวเราได้ทุกเมื่อ
ฝ่ายพุทธศาสนิกชนผู้รักในบุญ เริ่มทยอยกันมาตั้งแต่เช้าตรู่ รวมไปถึงอาซิ่ม อาม่า อากง ที่ชวนกันมาออกกำลังกายแล้ว ก็ยังชวนกันมาออกกำลังบุญต่ออีกด้วย ซึ่งหากผู้เฒ่าผู้แก่คนไหนไม่สะดวกนั่งพื้น เราก็มีบริการเก้าอี้ฟรี แต่เป็นเก้าอี้ขนาดเล็กของเด็กอนุบาลที่นั่งสบาย หายปวดหายเมื่อย ผู้คนต่างทยอยกันมาร่วมงานอย่างหนาแน่น จนในที่สุดยอดเกินเป้าถล่มทลาย เหนือความคาดหมายที่ได้ตั้งไว้
ดวงบุญนี้เป็นต้นเหตุแห่งความสุขและความสำเร็จ เมื่อเราปรารถนาสิ่งใด ให้อธิษฐานจิตในกลางดวงบุญนั้น ซึ่งเป็นทางมาแห่งมหาสมบัติทั้งหลาย ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน ซ้อนอยู่ในกลางดวงบุญนั้น บางคนสายสมบัติโต บางคนเล็ก บางคนก็ริบหรี่ ตามแต่กำลังบุญที่ได้สั่งสมมา ดวงบุญนี้จะดึงดูดสมบัติหยาบในเมืองมนุษย์ ให้เราได้ใช้สร้างบารมีอย่างไม่รู้จักหมดสิ้น เมื่อปรารถนาในสิ่งที่ดี ย่อมจะสมปรารถนาได้ ดังนั้น เราจึงต้องสั่งสมบุญกันให้มากๆ อย่าให้ขาดแม้แต่วันเดียว
การได้เกิดมาเป็นมนุษย์นั้น เป็นของยากเหลือเกิน จะต้องมีกำลังบุญมากพอ ถ้ากำลังบุญน้อยๆ มาเกิดเป็นมนุษย์ไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่า สิ่งที่ได้มาด้วยความยากลำบากนี้ เรามักใช้กันอย่างไม่ทะนุถนอม ใช้กันอย่างถล่มทลาย โดยไม่รู้คุณค่าของกายมนุษย์ ว่าสำคัญแค่ไหน
สมัยนั้น อังกุรเทพบุตรซึ่งเคยนั่งอยู่ด้านหน้า ต้องถอยร่น ไปตามกำลังบุญ นั่งอยู่ไกลถึง ๑๒ โยชน์ ส่วนอินทกเทพบุตรนั่งอยู่ที่เดิมใกล้ๆ กับพระพุทธองค์ พระพุทธเจ้าได้ตรัสถามอังกุรเทพบุตรว่า "อังกุระ เธอทำแถวเตาไฟยาว ๑๒ โยชน์ ได้ให้ทานเป็นอันมากในกาลประมาณหมื่นปี บัดนี้เธอนั่งอยู่ไกลตั้ง ๑๒ โยชน์ ซึ่งไกลกว่าเทพบุตรทั้งหมด ไฉนเธอจึงนั่งอยู่ไกลนัก"
บทความอธิบายมูลเหตุทำให้สังฆทานเป็นบุญใหญ่ในพระพุทธศาสนา พร้อมหลักฐานจากพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความสำคัญของการถวายสังฆทานและอานิสงส์ของการทำบุญนี้
พุทธศาสนิกชนร่วมพิธีถวายผ้าอาบน้ำฝนและประทีปโคมไฟ เนื่องในวันอาสาฬหบูชา ณ ห้องแก้วสารพัดนึก 1 สภาธรรมกายสากล วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี
คณะศรัทธาสาธุชน ทั้งภายในและต่างประเทศ เข้าร่วมประกอบพิธีถวายภัตตาหารเป็นสังฆทานแด่คณะสงฆ์ โดยถ่ายทอดสดผ่านทางระบบ ZOOM และสถานี GBN
ในฤดูแล้งที่ยาวนาน แหล่งน้ำดื่มกินเหือดแห้ง ดาบสหนุ่มได้ทำรางไม้และตักน้ำมาเติมจนเต็มเพื่อให้สัตว์ทั้งหลายดื่มกิน จนตัวท่านเองเหนื่อยล้าไร้เรี่ยวแรง สัตว์ทั้งหลายเห็นความลำบากของท่าน จึงพร้อมใจกันนำผลไม้จากป่าเอามาให้ดาบสในทุกๆ วัน
เมื่อเราทำงานหนัก เราเหนื่อยก็ต้องพักผ่อนนอนหลับ แต่เมื่อใจเราล้า เราจะให้ใจเราได้พักด้วยวิธีใด
