เมื่อคืนก่อนนี้เอง ดิฉันเห็นตัวเองอยู่ภายใน เป็นตัวเองที่ไม่ได้ย้ายมาจากที่ไหนหรือมีใครใส่เข้ามา เป็นสิ่งที่อาศัยร่างกายของดิฉันอยู่ เป็นตัวดิฉันที่ไม่ใช่ดิฉัน (It is me but it is not me) แต่งดงามกว่า ในวัยที่อายุยังน้อย อยู่ในท่านั่งสมาธิ (Lotus position) ซึ่งดิฉันไม่สามารถนั่งในท่านั้นได้ตลอด เพราะจะเมื่อย แต่กายที่เห็นในสมาธิไม่เปลี่ยนท่าเลย ฟังดูน่าตลก แต่เป็นอย่างนั้นจริงๆ
ผมนั่งด้วยใจที่ผ่อนคลาย หายใจเข้าลึกๆและหายใจออกช้าๆ แล้วผมก็ได้ค้นพบจุดสิ้นสุดของลมหายใจ มันรู้สึกเหมือนจุดกลมๆอยู่ภายในตัว เหนือสะดือประมาณสองนิ้วมือ ผมก็นึกถึงดวงแก้วใสๆไว้ที่ตรงนั้น ทันใดนั้นเอง มันเหมือนกับมีแรงดึงดูดเข้าไปข้างในช่วงสั้นๆ แล้วก็มีแสงสว่างสีเหลืองกระจายออกมาอย่างรวดเร็วจากตรงกลางของดวงแก้วนั้น
ผู้หญิงคนหนึ่ง เล่าให้เพื่อนของเธอฟังว่า เธอมีประสบการณ์ที่แปลกประหลาด บางครั้งก็ถอดจิตออกจากร่างไปบ้านของลูกศิษย์ เตือนให้ลูกศิษย์ตื่นขึ้นมาเพื่อเตรียมของตักบาตร, สามารถได้ยินเสียงของคนที่กำลังพูดโทรศัพท์ ซึ่งยืนอยู่ห่างจากตัวเธอได้, สามารถเห็นคนที่อยู่ในอีกห้องหนึ่งว่ากำลังทำอะไร เป็นต้น นอกจากนี้ เธอยังสามารถติดต่อกับเทวดาองค์หนึ่ง ให้มาบอกวิธีการรักษาโรคได้อีกด้วย...เรื่องราวนี้ เป็นความจริงหรือไม่ อย่างไร
ฉันเคยอ่านเรื่องราว ของคุณยายอาจารย์จากหนังสือด้วยค่ะ ฉันรักเรื่องราวของคุณยาย กว่าที่ท่านจะได้รู้การนั่งสมาธิ ท่านได้มาด้วยความลำบาก ความรู้เรื่องสมาธิมีค่ามาก แต่เมื่อท่านรู้ท่านกลับเอามาเผยแผ่ให้กับทุกคนได้มีความสุข ฉันอยากเป็นอย่างคุณยาย และฉันก็คิดว่า ในโลกนี้ตอนนี้ไม่มีอะไรที่หลวงพ่อทำไม่ได้
