ตงตงแม้จะบวชในโครงการ 7,000 รูป 7,000 ตำบลไม่ได้ เพราะตงตง มีอายุเพียง 8 ขวบเศษ แต่ก็ไม่ยอมตกบุญในครั้งนี้ครับ ตงตงจึงออกไปเชิญชวนคนบวช พร้อมกับ คุณป้า คุณน้า คุณอาและน้องเหมย ซึ่งมีอายุ 5 ขวบ น้องสาว ของตงตง เองครับ
เมื่อถึงคราวที่ไอวี่และผม จะต้องเดินทางกลับไปฮ่องกง ถึงเวลาที่จะต้องกล่าวคำอำลา เซย์ กู๊ด บาย (Say Good-Bye) กับโจฮันเนสเบิร์ก เมดดิเทชั่น เซนเตอร์ (Johannesburg Meditation Centre) หลวงพ่อครับ คำว่า Good Bye เป็นคำที่ทำให้เรารู้สึกถึงการพลัดพรากจากสิ่งที่เรารัก ผมจึงคิดว่า เราน่าจะเปลี่ยนวิธีร่ำลาเสียใหม่ ด้วยความเบิกบาน
ผู้อำนวยการสถาบันวิมุตยาลัย เตือนเยาวชนยึดความรักที่ถูกที่ควร เป็นแนวทางปฏิบัติ ไม่ใช่ไปจมติดกับความรัก
กระผมมีความสุขมากๆ สุขใจ อิ่มใจ อย่างบอกไม่ถูก ชนิดที่ว่าสุขใดๆที่กระผมเคยได้รับมา ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบได้กับความสุขที่เกิดจากสมาธิ เพราะมันทำให้กระผมยิ้มได้ทั้งวัน รู้สึกอยากแบ่งปันความสุขให้กับคนรอบข้าง และกระผมก็คิดว่า ความสุขอย่างนี้นี่เอง ที่ทำให้พระเดชพระคุณหลวงพ่ออยากแบ่งปันความสุขให้กับทุกคนในโลก โดยที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลย
ชีวิตทั้งชีวิตของกระผมตอนนี้ เป็นไปเพื่อวัดพระธรรมกาย และเพื่อข้อความแห่งสันติภาพที่ผ่านออกมาจากสันติสุขภายใน เมื่อกระผมได้มีโอกาสเห็น ชาวพุทธ คริสต์ ยิว อิสลาม พี่ชาย น้องชาย พี่สาว น้องสาว ต่างมานั่งสมาธิเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน มันทำให้น้ำตาแห่งความสุขของกระผมเอ่อล้นออกมา ความใฝ่ฝันของพวกเราเกี่ยวกับสันติภาพโลกได้กลายเป็นจริงแล้ว
ชายคนหนึ่ง ตอนเด็กๆก็ขยันขันแข็งดี แต่เมื่อโตขึ้นกลับสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้กับพ่อแม่อย่างมาก เพราะความเจ้าชู้ของตน มักขอเงินพ่อแม่ไปให้ผู้หญิงอยู่เสมอๆ จนพ่อแม่ของเขามั่นใจว่า เขาถูกคุณไสย ได้พาไปทำพิธีทางไสยเวทแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เขาเคยมีอาการคลุ้มคลั่งจนต้องส่งตัวเข้าโรงพยาลบาล แม่ของเขาได้เคยพาเขาไปบวชที่วัดแห่งหนึ่ง ในช่วงที่บวชก็ดูจะดีขึ้นมาก แต่หลังจากลาสิกขาออกมาแล้วก็เหมือนเดิม...เขาถูกคุณไสย จริงหรือไม่...พ่อและแม่ของเขามีบุพกรรมใดร่วมกันมากับเขา จึงต้องมามีเรื่องทุกข์ใจเพราะลูกที่มีพฤติกรรมไม่ดี เช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
พระอาจารย์สอนให้นึกองค์พระที่เราชอบ ลูกก็นึกได้ แต่ลงหลักปักใจไม่ได้ว่าจะเอาองค์ไหนดี เพราะชอบหลายองค์ ไม่รู้ว่าเอาองค์ไหนไว้ ถ้าให้นึกถึงดวงแก้วก็นึกไม่ได้อีก เพราะรู้สึกว่าดวงแก้วหนักๆจะมาอยู่ในท้องได้อย่างไร ลูกจึงตัดสินใจที่จะเดินทางกลับกรุงเทพฯ แต่ก็มาสะดุดกับคำจารึกบนแผ่นศิลาหน้าอาคารนั่งสมาธิว่า “ให้หยุดนิ่งเฉยๆ ได้ไม๊” เขียนย้ำถึงสามครั้ง
ดิฉันมีความรู้สึกอย่างแรงกล้าขึ้นมาเลยว่า ดิฉันจะได้รับประโยชน์มหาศาลจากการปฏิบัติธรรมอย่างแน่นอนค่ะ และดิฉันก็ไม่ผิดหวังจริงๆ เพราะตั้งแต่ก้าวแรกที่ไปถึง ดิฉันมีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีความกังวลใจอะไรเลย ทำให้ตลอดช่วงเวลาที่ได้เข้าร่วมโครงการ นับเป็นช่วงเวลาที่วิเศษสุดจริงๆค่ะ
