คุณธรรมอีกอย่างหนึ่งที่พึงมี คือ ทั้งคู่ต้องมีปัญญาเสมอกัน ตั้งแต่ใช้เหตุใช้ผล ใช้สติมากกว่าอารมณ์ ไม่ตามใจตนเองจนดื้อรั้นเกินไป มีความเห็นอกเห็นใจกัน ต้องพูดกันรู้เรื่อง มีปัญหาก็ช่วยกันแก้ไข ไม่นิ่งดูดายในปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้น หากเป็นเช่นนี้ ชีวิตคู่จะดำเนินไปอย่างราบรื่นและมีความสุข แม้ในยามที่มีภัย ชีวิตก็สละแทนกันได้
สามีภรรยาจะต้องรู้จักความเป็น "ผู้ให้" ซึ่งกัน และกัน ตั้งแต่การให้ข้าวของเครื่องใช้ ให้คำพูดที่ไพเราะจริงใจ ให้ความช่วยเหลือเกื้อกูล รู้จักให้อภัย รวมถึงให้ความมั่นใจต่อกัน เพราะ "การให้" เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ จะทำให้เป็นคู่บุญ คู่บารมี เป็นครอบครัวแก้วที่มีแต่ความเจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป
สามีของลูกชอบดื่มเหล้าอย่างกับน้ำ เมาแอ๋ทุกวัน พอเมา ก็ทะเลาะกัน ชนิดที่ว่าคุยดีกันไม่เกิน 3 คำ พอคำที่ 4 ผ่านไปก็ถึงขั้นวางมวยกันหลายครั้ง ลูกพยายามให้เลิกดื่ม แต่ก็ไม่ยอมเลิกสักที จนสุดปัญญาไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร ที่พอจะนึกได้ที่พึ่งหนึ่งเดียวคือพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ
สามีของลูกเขาเปลี่ยนไปมาก แต่ก่อนนี้ ไม่อยากจะเมาท์เลยค่ะ เขาขี้บ่นและขี้โมโหมาก ใครขับรถไม่ดีโดนปาดนิดปาดหน่อย ต้องไล่ตาม เพื่อจะตามไปด่าเขา บางทีเอารองเท้าที่ใส่อยู่ปาใส่เขาเลย ปาเสร็จ พออารมณ์สงบก็มานึกเสียดาย เพราะต้องไปหาซื้อใหม่ บางทีหาอะไรปาไม่ได้ ก็ยกเท้า ยกกำปั้น เงื้อไม้เงื้อมือ
กัลฯ สายชล กระจ่างวงศ์ เธอสนใจแต่พระ เธอสนใจแต่วัด เธอสนใจแต่สมาธิ จนสามีน้อยใจ จนกินเหล้าเมามาย แต่เธอกลับนิ่งเฉย ฝึกสมาธิต่อไป จนกระทั่งเห็นองค์พระในกายสวยใสยิ่งกว่าเพชรผุดเป็นสาย และท้ายสุด เธอได้พบกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ และได้อาราธนาขอบารมีธรรมของท่าน ให้สามีของเธอได้มาเดินทางสายเดียวกับเธอเสียที...
ปมปัญหาต่อมาของลูกก็ คือ การไม่มีลูกเจ้าค่ะ ลูกกับสามีอยู่ด้วยกันมา 11 ปีแล้ว แต่ไม่มีลูก ทั้งที่ลูกอยากมีลูกมาก คิดว่าครอบครัวจะสมบูรณ์ได้ต้องมีลูกเท่านั้น จึงนั่งฟุ้งซ่าน ร้องห่มร้องไห้ ร้องเป็นอาชีพเลย แถมทั้งดื่มเหล้าเมามายเป็นว่าเล่น เวลาเจอเด็กเล็กๆ ก็ร้องไห้ ลูกรู้สึกทรมานใจมากเพราะอยากมีกับเขาบ้าง
เธอเกิดมาโดยไม่ได้เห็นหน้าพ่อ ต่อมาแม่ของเธอแต่งงานใหม่ พ่อเลี้ยงก็พยายามที่จะลวนลามเธอ ทั้งๆที่ตอนนั้นเป็นแค่เด็กชั้นประถม ดีที่แม่ของเธอไหวทัน ส่งเธอไปอยู่กับญาติ ก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น...แปลกแต่จริง เมื่อเธอไปอยู่กับญาติ เธอถูกใช้งานอย่างหนัก แต่เมื่อไปอยู่กับคนอื่นในฐานะลูกจ้าง กลับได้รับความเอ็นดูอย่างดี...เมื่อเธอมีสามี ตอนแรกก็ดี แต่พอต้องห่างกัน สามีก็มาเป็นอื่น...ทุกเรื่องราวล้วนมีเหตุ...เหตุนั้นคืออะไร
เขาเป็นชายปกติธรรมดา แต่ได้ภรรยาเป็นใบ้ พ่อ-แม่ สามีก็มิได้รังเกียจลูกสะใภ้แต่อย่างใด กลับเมตตาสงสาร และรักลูกสะใภ้มาก เพราะเธอเป็นคนดี มีน้ำใจ …วิบากกรรมใด ทำให้เธอต้องเป็นใบ้ และได้แต่งงานกับสามีที่เป็นคนปกติ …และกับอีกหลายคำถามเกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต…ที่นี่มีคำตอบเสมอ…
