วิบากกรรมของนักล่าสัตว์

เมื่อก่อน กระผมเป็นพรานเนื้อ เป็นผู้มีฝ่ามือเปื้อนโลหิต เป็นคนหยาบช้าทารุณ มีใจประทุษร้ายในสัตว์เป็นอันมาก เพราะอาศัยอุบาสกเป็นกัลยาณมิตร กระผมจึงฆ่าสัตว์เฉพาะกลางวัน กลางคืนเป็นผู้สำรวมงดเว้นจากปาณาติบาต เพราะฉะนั้นกลางคืนกระผมจึงได้รับความสุข กลางวันได้เสวยทุกข์ ถูกสุนัขมีจิตเดือดดาลพากันห้อมล้อม กัดกินกระผมรอบด้าน

วันแห่งความรักในพระพุทธศาสนา

วันมาฆบูชา เป็นวันแห่งความรักในทางพระพุทธศาสนา เนื่องมาจากหลักธรรม “ โอวาทปาฏิโมกข์” ที่ทรงแสดงในวันนั้นเป็นสิ่งที่แสดงถึงความรัก อันเป็นความรักที่ประกอบด้วยเมตตาธรรม ปรารถนาดีต่อกัน เว้นจากทุจริต

อานิสงส์สร้างศาลาต้อนรับพระ

บุคคลพึงเว้นกิจอันไร้ประโยชน์ พึงเป็นผู้ไม่ประมาท มีปัญญาสอดส่องในสิ่งที่ควรและไม่ควรทำ แล้วยึดเอาแต่สิ่งที่ควร ประกอบด้วยประโยชน์ มีความยินดีในธรรมที่พึงประพฤติ เพราะความยินดีในธรรมเป็นความยินดีอันสูงสุด

ชาวคลองหลวงร่วมใจป้องกันภัยน้ำท่วม ตอนที่ 3

ขณะนี้ส่วนหน้าของมวลน้ำยักษ์ที่ระบายผ่านประตูน้ำต่างๆกำลังดาหน้าเข้าโจมตีกรุงเทพฯ ไม่มีทำนบใดกั้นอยู่ ยกเว้นทำนบกั้นคลองระพีพัฒน์

The Noble Eightfold Path on the Mundane Level # 4

Right Action is the practice of abstaining from killing, stealing and adultery

Restrain from Drinking and Consuming Intoxicants

Intoxicants: In general this means allowing alcohol and drugs being absorbed into the body through drinking, inhaling, insertion, spraying, smoking, and injection

Abstaining from Unwholesomeness # 2

means: being ashamed of unwholesomeness. Even if others don’t see what we are doing, but we bear still witness to our own unwholesome deeds it will cause us to be discontent

Abstaining from Unwholesomeness # 1

“Before we dress up beautifully, we need to shower off all the dirt. So as before we purify the mind for a higher virtue, we need to abstain from all kinds of unwholesomeness

อานิสงส์รักษาอุโบสถศีลครึ่งวัน

กามแม้น้อย ก็ไม่พอแก่มหาชน มหาชนย่อมไม่อิ่มในกามแม้มาก น่าสลดใจที่พวกคนพาลพากันบ่นว่า รูป เสียงเหล่านี้ จงมีแก่เรา กุลบุตรผู้ประกอบด้วยความเพียร พึงเว้นให้ขาดเถิด

ถ้าผู้พิพากษาตัดสินประหารชีวิตนักโทษจะผิดศีลข้อปาณาติบาตหรือไม่

การตรากฎหมายแต่ละข้อให้คิดให้มาก เพราะคนที่ตรากฎนั้นต้องแบกบาป รับบาปเอาไว้ ผู้พิพากษาไม่ได้แบกรับอะไรมาก ยกเว้นผู้พิพากษาที่แกล้งเขา หรือไม่ได้แกล้ง แค่ตัดสินไปตามเนื้อหานั้น แต่มีใจยินดีให้มันตายไปซะ ก็เป็นการอนุโมทนาบาปไป