สวดมนต์ฉบับธรรมทายาทและอุปสมบทหมู่ : หน้า 32/97

32 สวดมนต์ฉบับธรรมทายาทและอุปสมบทหมู่ อะหัมปิ เตนะ นะ อาทิสโส ภะวะเวยยัง ธัมมะทายาทา สัตถุ สาวะกา วิหะรันติ โน อามิสสะทายาทาติ, ตัสมาติหะ เม ภิกขะเว ธัมมะทายาทา ภะวะถะ นั้นว่า แม้เราเอง ก็ไม่พึงถูกติเตียน เพราะเหตุ สาวกของพระศาสดา ล้วนแต่เป็น ธรรมทายาทอยู่ หาได้เป็นอามิสทายาทไม่ ดังนี้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุนั้น ในกรณีนี้ พวกเธอทั้งหลาย จงเป็นธรรมทายาทของเราเถิด อย่าเป็นอามิสทายาทเลย ความเอ็นดูของเรา ในพวกเธอทั้งหลาย มา อามิสสะทายาทา อัตถิ เม ตุมเหสุ อะนุกัมปา กินติ เม สาวะกา ธัมมะทายาทา ภะเวยยุง โน อามิสสะทายาทาติ, วุตตัง เหตัง ภะคะวะตา วุตตะมะระหะตาติ เม สุตัง อะหะมัสมิ ภิกขะเว พราหมมะโณ, ยาจะโยโค, สะทา ปะยะตะปาณี, อันติมะเทหะธะโร, มีอยู่ว่า ถ้าอย่างไร สาวกทั้งหลายของเรา พึงเป็นธรรมทายาทเถิด อย่าเป็นอามิสทายาทเลย ดังนี้ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสคำนี้แล้วแล ข้าพเจ้าได้สดับแล้ว ว่าเป็นค่าที่ พระอรหันต์กล่าวแล้ว ดังนี้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราเป็นพราหมณ์อยู่ เป็นผู้ควรแก่การขอ มีฝ่ามืออันชุ่มแล้วอยู่ทุกเมือ เป็นผู้ทรงไว้ซึ่งกายอันมีในครั้งสุดท้าย อะนุตตะโร ภิสักโก สัลละกัตโต, เป็นหมอผู้ทําการผ่าตัด ไม่มีหมออื่น ยิ่งกว่า เธอทั้งหลายเป็นบุตรแห่งเรา ตัสสะ เม ตุมเห ปุตตา, โอระสา มุกขะโต ซาตา ธัมมะชา, เป็นโอรสเกิดแล้วจากโอษฐ์ เป็นบุตรเกิดโดยธรรม อันธรรมนิรมิตแล้ว เป็นธรรมทายาทแท้ ธัมมะนิมมิตา, ธัมมะทายาทา, โน อามิสะทายาทาติ, ยัสสะ โข ปะนัสสะ วาเสฏฐา มิใช่เป็นอามิสทายาทอยู่ ดังนี้ ดูก่อนวาเสฏฐะ สัทธาในตถาคต