ข้อความต้นฉบับในหน้า
78
สวดมนต์ฉบับธรรมทายาทและอุปสมบทหมู่
พุทธศาสตร์ เครื่องเดินทางสู่สุคติภพ
ในฐานะที่เราเป็นชาวพุทธ เราไม่ควรนับถือพุทธเพียงแค่เป็นอาภรณ์ประดับกาย
เหมือนแว่นกันแดด หรือเหมือนเสื้อเหมือนผ้า เพราะแท้จริงแล้วพุทธศาสตร์เป็นศาสตร์
ที่สําคัญยิ่งสําหรับชีวิตของเราทีเดียว
เวลาเราใกล้จะละโลก นอนอยู่บนเตียงของคนป่วยนั้น ศาสตร์ทุกศาสตร์นำมา
ใช้ไม่ได้เลย ทุกศาสตร์ที่เรียนมาจากในมหาวิทยาลัย จะเป็นเศรษฐศาสตร์ วิทยาศาสตร์
รัฐศาสตร์ หรือศาสตร์ชนิดไหนก็ตาม จะนำมาใช้บนเตียงคนป่วยไม่ได้เลย
ในเวลานั้นเราจะมีความเจ็บป่วยและความตายเป็นยานพาหนะไปสู่ชีวิตใหม่ แต่มีอยู่
ศาสตร์หนึ่งที่จะช่วยเราในเวลานั้นได้คือพุทธศาสตร์
ซึ่งเกี่ยวพันกับชีวิตของเราตลอดมา
จะโยงมาให้เห็นเลยว่า ในวาระสุดท้ายนั้นเราจะเอาอะไรเป็นเครื่องเดินทางไปสู่ปรโลก
สู่สุคติภพ ก็มีอยู่เพียงอย่างเดียวคือคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ถ้าเกิดมาชาติหนึ่งเราไม่มีโอกาสได้เรียนรู้ ผู้ไม่รู้ก็ย่อมไปสู่เส้นทางของความไม่รู้มัก
จะพลัดไปสู่อบาย เพราะไม่รู้ว่าจะปฏิบัติตัวอย่างไร จะดำเนินจิตอย่างไรให้ถูกต้อง
ดังนั้นในการบวชครั้งนี้ เราต้องขวนขวายศึกษาค่าสอนของพระสัมมาสัมพุทธ-
เจ้าให้เต็มที่ เพื่อจะได้รู้ว่าต่อไปเราควรดำเนินชีวิตอย่างไร
ในเวลาที่เหลืออยู่อย่าง
จำกัดนี้ ไม่ให้ผิดพลาด อย่างน้อยเมื่อตายไป เราจะได้มีภพอันวิเศษ ไปสู่สุคติภพได้อย่าง
สบายๆ
(๒๖ ตุลาคม ๒๕๓๙)
ความสุขที่แท้จริง....อยู่หนใด?
“มนุษย์ทุกคนในโลกนี้ ต่างก็แสวงหาความสุขที่แท้จริงด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะมีชีวิต
อยู่ในระดับไหนก็ตาม ต่างก็อยากกินอยากมีความสุข นอนก็อยากนอนอย่างมีความสุข
เที่ยวก็อยากเที่ยวอย่างมีความสุข แม้กระทั่งจะตาย ก็ยังอยากตายอย่างมีความสุข ตาย
ไปแล้วก็ยังอยากเกิดในที่ที่มีความสุข
นี่คือความปรารถนาของมนุษย์ทั้งหลาย แต่ไม่น่าเชื่อเลยว่า ความปรารถนาของ
มนุษย์ทั้งหลายนั้นหาได้สมหวังไม่ เขาทั้งหลายเหล่านั้นกลับไม่เคยพบความสุขที่แท้จริงเลย
มักจะพบแต่ความสุขอันจอมปลอมทั้งสิ้น เพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ ก็เพราะว่าเขาไม่รู้เลย
ว่า...