ส้มบางมดและการอนุรักษ์ : หน้า 54/105

มดมีชื่อเสียงว่า เปลือกบาง เส้นใย ห รื อ ชั น ห รื อ ชังนิ่ม บาง รสชาติเปรี้ยวอมหวาน ถูกใจนัก รับประทานส้มทั้งชาวไทยและ ต่างประเทศ ดังคํากล่าวขานว่า “ส้มบางมด เปลือกบางชันนิ่มรสชาติเปรี้ยวอมหวาน” ส้มเขียว หวานบางมดของพ่อประเสริฐกับแม่สกุล มีรสหวานแหลมอมเปรี้ยว นิดๆ กลีบส้มนิ่มไม่กระด้าง ผลส้มสวย ผิวไม่หยาบเห่อ เพราะไม่ ใช้ปุ๋ยมากและไม่ฉีดยาบ่อย ต่อมา น้ำทะเลในอ่าวไทยหนุนสูง ทำให้น้ำในสวนเค็มมาก ขึ้น หน้าแล้ง น้ำในท้องร่องมีสีเขียวจางๆ ไม่เหมาะรดน้ำทำสวน ส้ม พอดีความเจริญรุกเข้ามา พื้นที่สวนส้มจึงค่อยๆกลายเป็นถนน หนทาง โรงพยาบาล บ้านจัดสรร และโรงงานอุตสาหกรรม แต่ ยังคงมีชาวสวนรุ่นเก่าอนุรักษ์ส้มสายพันธุ์บางมดตามบรรพบุรุษ และสร้างทายาทรุ่นใหม่ปลูกส้มเลยลึกไปถึงทุ่งครุติดพระประแดง ปล่อยให้นักลงทุนกว้านซื้อที่ดินสวนส้มจากชาวสวนส้มบางมดรุ่น เก่าหลายรายรวมทั้งพ่อประเสริฐและย่าเล็ก ย่าเล็ก นางสาวกิมใจ นิ่มเกิดผล หรือย่าเล็ก เป็นน้องสาวคนสุด ท้องของย่าส้มแป้น บุญสุข มารดาของพ่อประเสริฐ ย่าเล็กจึงมี ฐานะเป็นน้าหรืออาอี้ ที่ย่าเล็กไม่แต่งงาน ก็เพราะต้องการดูแล 53 กฎแห่งกรรม