กฎแห่งกรรม : หน้า 56/105

ปรนนิบัติมารดาของตนจนท่าน ถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ย่าเล็กเลี้ยงพ่อประเสริฐ มาตั้งแต่ยังเด็ก ด้วยต้องการให้ หลานชายทำสวนส้มของตระกูล ส่วนบิดาของพ่อประเสริฐเป็นครูโรงเรียนวัดยายร่ม ต้องการให้ลูก ชายเรียนหนังสือและรับราชการมากกว่าทำการเกษตร แต่ขัดย่า เล็ก ผู้เป็นญาติผู้ใหญ่ของลูกชายไม่ได้ พ่อประเสริฐจึงเรียนหนังสือ แค่ชั้น ป.4 ที่โรงเรียนวัดยายร่ม และเป็นชาวสวนส้มเต็มตัว ยามเช้า พ่อกับแม่จะพายเรือพาลูกเล็กๆฝากย่าเล็กเลี้ยง ก่อนไปทําสวนส้มข้างใน ตกเย็นจะมารับกลับบ้าน ย่าเล็กจะเอา เชือกผูกขาเด็กซนแล้วเอาปูนแดงป้ายขาน่ากลัวดูเหมือนเลือดไหล ทำให้หนูน้อยหายซนไปได้พักหนึ่ง แต่เมื่อรู้ทันอุบายผู้ใหญ่ พ่อหนู ก็หาทางแก้เชือกลงเล่นน้ำคลองจนได้ ย่าเล็กเป็นคนสะอาด มีระเบียบ ฝาหม้อเหน็บเรียงตาม ขนาดข้างฝา มีดเก็บในกระบอกไม้ไผ่ เวลาหุงข้าว หม้อไม่ดำ เพราะมีกระทะเก่าๆรองหม้อ ปืนได้จากต้นไม้ตาย ทางมะพร้าว และกิ่งไม้ เสื้อผ้าใหม่ จะเอามาห่อกระดาษ 2-3 ชั้นและหุ้มพลาสติก กันไรเข้า บ้านช่องสะอาด เวลาว่าง ย่าเล็กมีวิทยุเป็นเพื่อน แต่ ไม่มีใครรู้ว่าฟังรายการอะไร เพราะทุกคนต้องออกสวนกัน อรุณรุ่ง พระภิกษุพายเรือบิณฑบาตจากวัดต่างๆในสวนส้ม มีวัดยายร่ม วัดใหม่หรือวัดสีสุก และวัดพุทธบูชา ย่าเล็กจะ 55 กฎแห่งกรรม