อานิสงส์ของวิหารทาน : หน้า 29/46

๕๕ 40 อานิสงส์ของวิหารทาน เมื่อครั้งที่พระเจ้าพิมพิสารถวายเวฬุวันมหาวิหารแด่พระภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้า เป็นประมุข พระองค์ทรงถือพระเต้าทอง หลั่งน้ำทักษิโณทกลงเหนือพระหัตถ์ของพระผู้มี พระภาคเจ้า มหาปฐพีสะท้านสะเทือนเลื่อนลั่น เป็นสัญญาณว่า พระพุทธศาสนาได้ ปักหลักลงบนพื้นปฐพีแล้ว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรับเวฬุวันมหาวิหาร แล้วทรงทำ อนุโมทนาวิหารทานว่า “นรชนใดถวายที่อยู่แก่สงฆ์ นรชนนั้น ชื่อว่าให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณ อันประเสริฐ ที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญแล้ว ผู้ถวายวิหารอันป้องกันอุปัทวะแห่งชีวิตย่อมรักษาอายุของเขาไว้ได้ เพราะฉะนั้น สัตบุรุษจึงเรียกผู้ถวายวิหารว่า เป็นผู้ให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณ ผู้ถวายวิหารชื่อว่า ให้สุขเป็นนิตย์แก่ภิกษุสงฆ์เพราะป้องกันความทุกข์ที่เกิดแต่เย็น ร้อน สัตว์เลื้อยคลาน ลม แดดเป็นต้น ฉะนั้น ผู้ให้ย่อมได้สุขในโลกหน้า ผู้ใดมีจิตเลื่อมใส บันเทิงใจแล้ว ถวายวิหารแก่ท่านผู้มีศีล เป็นต้น สัตบุรุษเรียก ผู้นั้นว่า ผู้ให้ทุกอย่าง ผู้ใดละมลทิน คือ ความตระหนี่พร้อมทั้งโลภะ ถวายวิหารแก่เหล่าท่านผู้มีคุณ ผู้นั้นก็เป็นเหมือนถูกผู้อื่นโยนขึ้นไปอยู่บนสวรรค์ ย่อมเป็นผู้ปราศจากความเศร้าโศก เสวยสิริสมบัตินั้น” (มก.๗๓/๕๗) WWW