สร้างพุทธสถานเพื่อสร้างคนดี : หน้า 41/46

DMC “ไม่รวย..แต่มีโอกาสสร้างพุทธสถาน เพื่อสร้างคนดีให้แผ่นดิน” ลุงขวัญ ป้าระเบียบ แก้วโสตร์ อาชีพรับจ้างคัดถั่วลิสงส่งตลาด ป้ากับลุงมีอาชีพรับจ้างคัดถั่วลิสงส่งตลาด ซึ่งได้ ค่าจ้างเพียงกิโลกรัมละ ๗๕ สตางค์ เราจึงต้องช่วย กันคัดให้ได้วันละ ๒๐๐ กิโลกรัม ถึงจะมีรายได้ต่อวัน รวมกันร้อยกว่าบาท ชีวิตที่ต้องหาเช้ากินค่ำอย่างนี้ แม้เราไม่รวย แต่เราโชคดีที่มีโอกาสได้มารู้ข่าวบุญ เมื่อรู้แล้วก็ได้ทำบุญ เพราะคนรวยมากๆ บางคนยัง ไม่มีโอกาสรู้ข่าวบุญเลย บางคนรู้แล้วแต่ก็ไม่เปิด โอกาสให้ตัวเองทำอีก ทุกวันนี้แม้ลุงกับป้ามีเงินไม่มาก แต่เราก็ทำเต็มที่ ทำอย่างมีความสุขและปลื้มทุกครั้ง เมื่อทำบุญ เพราะเงินทุกบาทเราสองคนหามาด้วย ความยากลำาบาก ทุกวันนี้เราซ้อนมอเตอร์ไซค์กันออกไปทำหน้าที่ กัลยาณมิตรเป็นประจำ ลุงเขาเป็นคนขับ ป้าก็นั่ง ซ้อนท้าย เราไปบอกบุญชาวบ้านแถวคลองหนึ่ง ป้า เองก็ไม่รู้จักชาวบ้านแถวนี้มาก่อนหรอก แต่ป้าอยาก ได้บุญก็ต้องไปบอกเขา โดยพูดกับเขาดีๆ เยือกเย็น ยิ้มแย้ม สวัสดี บอกว่าเราเอาบุญมาให้ ซึ่งก็มีคน เข้าใจทำบุญเพียงไม่กี่คน มีคนไม่เข้าใจวัดเยอะกว่า มาก ซึ่งก็มีคนถามป้าว่าได้ค่าจ้างเท่าไรที่มาเรี่ยไร ป้าก็บอกเขาว่า ทำบุญนะ...ต้องจ้างด้วยหรือลูก ป้าเอง ก็ทำมาหากิน หาเช้ากินค่ำเหมือนกัน ป้าก็อยู่อธิบาย จนกว่าเขาจะเข้าใจ บางคนก็บอกว่าวัดรวยแล้ว ป้าก็ บอกเขาว่า พระน่ะไม่มีรวย ไม่มีจนหรอก ขึ้นอยู่กับ ว่าวัดนั้นเขาจะพัฒนาหรือไม่พัฒนา ถ้าจะพัฒนาก ต้องช่วยกันสร้าง ช่วยกันทำ ใครมีแรงก็ช่วยแรง ใคร มีเงินก็ช่วยเงิน พอช่วยกันคนละไม้คนละมืออย่างนี้ สุดท้ายก็มีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับชาติบ้านเมืองของเราเอง เมื่อเราชวนเขาทำบุญ แม้เขาทำไม่ทำเราก็ได้บุญ แล้ว และที่ป้าชวนคนมาทำบุญ ก็เพราะตัวป้าเอง คือเมื่อมาดูตัวเองในชาตินี้ เรามีข้อบกพร่องอีกมาก คือเราไม่รวย บริวารเราก็ไม่มี พอเราสำรวจเห็น ข้อบกพร่องของตัวเองอย่างนี้ เราก็ไม่อยากมีชีวิต