การต่อสู้กับความแก่และความตาย : หน้า 56/80

“ ยิ่งแก่หนักเข้าก็สวยงามหนักเข้า แล้วก็โตหนักเข้าด้วย ผิดกัน (ผิดกัน หมายถึง ผิดกับปัจจุบันที่ยิ่งแก่ยิ่งเสื่อม-ผู้เขียน) โตหนักเข้าๆ สวยงามหนักเข้า โตหนักเข้า สวยงามหนักเข้า ไม่ มีไขลงกัน มีแต่ไขขึ้นกันไป ไม่มีถอยกลับกัน พอครบบารมีของ ตนที่จะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า หรือพระอรหันต์อย่างใดอย่าง หนึ่ง ก็เป็นพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ ไม่ต้องไปทรมานให้เหนื่อย ยากลำบาก...” ขณะที่ต่อสู้กับความแก่ ความเจ็บ และความตายนั้น พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านมีภารกิจมากมาย เช่น ดูแลปกครอง วัดใหญ่ที่มีพระภิกษุสามเณรมากที่สุดในยุคนั้น สวดมนต์ทำวัตร ในอุโบสถทุกวัน ให้โอวาทพระภิกษุ สามเณร วันละ ๒ เวลา วันพระและวันอาทิตย์แสดงธรรมในอุโบสถ ควบคุมดูแลการทำ วิชชาในโรงงานทำวิชชาทุกเวรทั้งกลางวันและกลางคืน ทุกวัน พฤหัสบดีสอนการทำสมาธิที่ศาลา ในแต่ละวันท่านมีเวลานอน ประมาณ ๒-๓ ชั่วโมง แม้ในขณะที่สูงวัยและอาพาธ ท่านก็ยัง คงควบคุมการปฏิบัติธรรมและการทำวิชชา โดยให้พระภิกษุมา นั่งสมาธิปฏิบัติธรรมใกล้ๆ ท่านทุกวัน 1-80new.indd 56 ๕๖ 22.10.08 14:50:06