ข้อความต้นฉบับในหน้า
66 วันหนึ่งหลวงพ่อมาพูดในโบสถ์ว่า พวกแกไม่ต้องกลัวอด
วิชชาธรรมกายจะเลี้ยงพวกแกได้ตลอดไป วิชชาของเราเป็นวิชชา
ที่จริง ขอให้ตั้งใจปฏิบัติธรรมเป็นพระแท้ แล้วก็จะไม่มีวันอด
อานุภาพพระของขวัญ
หน้าที่อีกอย่างหนึ่ง....ตอนอยู่ดูแลที่รับแขกของ
หลวงพ่อ คือเก็บดอกมะลิ เวลาใครไปกราบหลวงพ่อ
จะต้องมีดอกมะลิไปด้วย เพราะหลวงพ่อท่านบอกว่า
ดอกมะลิเป็นดอกไม้บริสุทธิ์ สีก็สวย กลิ่นก็สะอาด
ท่านถือว่าดอกมะลิเป็นดอกไม้บูชาพระ อาตมาก็
ทำหน้าที่เก็บดอกไม้ที่เขาถวายหลวงพ่อมาตากแดด
ให้แห้ง แล้วก็บดให้ละเอียด เพราะว่าหลวงพ่อ
ท่านจะให้นำมาผสมในพระของขวัญ ส่วนเส้นผม
อาตมาจะมีหน้าที่เก็บเส้นผมของท่านเวลาท่าน
ปลงผม โดยจะต้องมีหนังสือพิมพ์รองปูพื้นไว้เพื่อ
จะเก็บเส้นผมทุกเส้นไว้
พระของขวัญนั้น หลวงพ่อท่านเคยสั่งเอาไว้ว่า
มีองค์เดียวก็พอแล้ว ท่านให้ไปรับเฉพาะตัว คนละ
องค์ รับไปเพื่อกันไม่ได้ เพราะว่าทุกองค์มีเจ้าของ
ถึงหายไปก็ให้ไปอธิษฐานเอาเอง ตั้งจิตอธิษฐาน
เอาเดี๋ยวก็กลับมาเอง ท่านสั่งของท่านไว้อย่างนั้น
อาตมาก็เคยพบเห็นกับตา ครั้งหนึ่งมีโยมคนหนึ่ง
ไปหาหลวงพ่อวัดปากน้ำ ไปขอรับพระของขวัญ
หลวงพ่อท่านก็ถามว่า “อ้าว..เคยให้ไปแล้วไง” โยมก็
บอกว่า “มันหายไปแล้วครับหลวงพ่อ ผมน่ะอยาก
ได้อีกสักองค์หนึ่ง” หลวงพ่อก็บอกว่า “ไม่ได้หรอก
ต้องไปอธิษฐานเอา เดี๋ยวก็กลับมาเอง” น่าอัศจรรย์
คนมารับพระท่านก็หลายหมื่นคน แต่ท่านก็ยังจำได้
ว่าท่านให้คนนี้ไปแล้ว หลวงพ่อท่านกล่าวว่า พระ
ของท่านเป็นพระที่ศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่ทําเพื่อเป็นธุรกิจ
การค้า แต่เพื่อเป็นของขวัญให้กำลังใจแก่ผู้ที่มี
ศรัทธา จะได้ระลึกนึกถึงบุญได้...
คุณธรรมของหลวงปู่ พระผู้ปราบมาร
หลวงพ่อท่านเป็นพระมหาเถระที่เป็นต้นแบบของ
ความประหยัด ท่านเลี้ยงพระเลี้ยงเณรได้เยอะแยะ
แต่ส่วนตัวท่านประหยัด ซึ่งอาตมาได้เคยพบเห็น
คุณธรรมข้อนี้ของท่าน โดยสังเกตจากลูกศิษย์ก้นกุฏิ
ของท่าน ที่ชื่อโยมประยูร ซึ่งโยมท่านนี้จะเดินติดตาม
หลวงพ่อเสมอๆ อย่างเช่น ในเวลาหลวงพ่อฉันเช้า
ฉันเพล ลุงประยูรก็จะเดินตาม อยู่มาวันหนึ่ง อาตมา
เห็นโยมประยูรนั่งเย็บจีวร ก็เลยเข้าไปถามว่า "โยมท่า
อะไร” โยมก็บอกว่า “เย็บจีวรให้หลวงพ่อวัดปากน้ำ”
“แล้วจีวรเป็นอะไรหรือ” “อ้อ..มันขาดตรงตะเข็บ ก็
เย็บให้หลวงพ่อท่านน่ะสิ” ตอนนั้นอาตมาก็นึกว่า
“โอ้หลวงพ่อของเรานี่ท่านประหยัด ขนาดจีวรขาด
ท่านยังเย็บใช้” อยู่มาวันหนึ่งก็ได้เห็นอีก โยมประยูร
นั่งเย็บรองเท้าฟองน้ำ ก็ถามว่า “โยมทำอะไร” ทั้งๆ
ทีเห็นก็ชวนคุยและโยมก็บอกว่า "เย็บรองเท้าให้
หลวงพ่อท่านน่ะสิ” “รองเท้าเป็นอะไรหรือ” “ก็หัว