การอธิษฐานและการทำบุญ : หน้า 11/16

ป้าก็ตั้งจิตอธิษฐาน บอกกับ หลวงปู่ว่า ขอให้หลวงปู่ช่วยให้ลูกมี ชีวิตที่ดีขึ้นกว่านี้ และนับจากนั้นมา น้องสําเภาก็มักจะมาชวนป้าให้มา วัดบ่อย ๆ จนสุดท้ายป้าก็ยอมมา กับเขา แล้วก็ไปกราบพระที่ โบสถ์อธิษฐานกับท่านว่าขอให้ มีรถกระบะ ไว้ค้าขายสักคัน ป้าอธิษฐานขอ ทั้งๆ ที่ดูแล้วไม่มีทาง เป็นไปได้เลยว่าคนยากจนอย่างป้า จะมีรถกระบะได้ จนกระทั่งพอกลับ มาบ้าน ก็มีเหตุอัศจรรย์เกิดขึ้น คนขับไปได้ไม่กี่ครั้ง ลูกชายก็พยายามหัดขับเอง เพราะหากหักค่าจ้างที่ต้องให้เขาแล้ว นอกจากไม่ได้ กำไรแล้วยังขาดทุนเข้าเนื้ออีก จากนั้นเราก็ไปยืม เงินเขามาท่าทุนต่อ ซื้อเผือก ซื้อกระจับ ซื้อแห้ว บรรทุกใส่กระบะมาขายเพิ่มขึ้น ช่วงนั้นแห้วเป็นที่ ต้องการของตลาดมาก ป้าจึงไปเช่าที่นาเขาเพื่อทำ นาแห้ว แล้วเอาแห้วมาขายเอง แต่ยังขาย หนีสิน ก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพิ่มขึ้นถึงเกือบล้านบาท เพราะ เราต้องขายเชื่อ และยังเก็บเงินไม่ได้ ตอนนั้น...คนในครอบครัวเครียดกันมาก ป้าเลย ไปหาหมอดู เขาบอกป้าว่าให้เลิกขายแล้ว เพราะชื่อ มันแห้ว ๆ ไม่เป็นมงคล หากขายก็จะหมดเนื้อหมดตัว ซึ่งพอกลับมาที่บ้านป้าก็มาปรึกษาลูกๆ ซึ่งลูกๆ ก็ รุมป้าอีก แถมไม่มีลูกคนไหนยอมเลิกเลยสักคน ต่างบอกป้าเป็นเสียงเดียวกันว่า เราอุตส่าห์มีอาชีพ กับเขาแล้ว จะให้มาเลิกได้อย่างไร ซึ่งในช่วงนั้นเอง.. น้องสำเภาก็มาหาเราอีก แล้วก็ชวนเราทำบุญสร้าง องค์พระแกนกลางให้หลวงปู่วัดปากน้ำในวันเข้าถึง ธรรมของท่านจำนวน ๓๐,๐๐๐ บาท บอกตรงๆ ว่า ตอนนั้นเราไม่มีเงินเลย แถมหนี้สินก็ท่วมตัว แต่ทำ ยังไงได้ ป้าอยากทําบุญมากๆ เพราะคิดว่า ที่เรา ค้าขายขาดทุน หนี้สินท่วมตัวขนาดนี้ เพราะเราบุญ ไม่พอ ป้าเลยไปคุยกับลูกให้เอาเงินหมุนเวียนที่เก็บ ไว้ในบัญชีของเขาที่มีอยู่ ๓๐,๐๐๐ บาท ออกมา ทําบุญก่อน ลูกก็เลยบอกป้าว่า แม่ทำอย่างนี้ หาก คนอื่นเขารู้ว่าเรายังใช้หนี้เขาไม่หมดแล้วเอาเงินมา ทำบุญ เขาจะว่าเราได้นะ ตอนนั้นป้าต้องพูดกับลูกถึง ๓ วัน กว่าเขาจะยอม คือ บอกเขาให้ทำบุญเถอะ รถกระบะคันแรกในชีวิตของป้าเหรียญ ที่ได้มาจากการตั้งจิตอธิษฐานขอหลวงปู่