ข้อความต้นฉบับในหน้า
๘๖
แพทย์รักษาด้วยวิธีการให้เลือด ให้น้ำเกลือ และ
ถ่ายปัสสาวะทางสายยาง แพทย์แจ้งว่าถ้าไม่รักษาคง
ตายภายใน ๗ วัน การรักษาคนเจ็บจะปวดทรมานมาก
ยืดอายุได้ก็จริงแต่จะต้องตายเหมือนกัน เพราะเป็นโรค
ที่รักษาไม่หาย
คุณอารยานึกขึ้นได้ว่าทั้งบิดา มารดา เคยสร้าง
พระธรรมกายประจำตัวไว้ที่มหาธรรมกายเจดีย์แล้ว เมื่อ
ได้ติดต่อสอบถามกัลยาณมิตรที่วัดก็ได้รับคําแนะนําให้
สร้างองค์พระเพิ่มขึ้นอีกในระยะที่กำลังป่วยนี้ เพื่อจะได้
เติมบุญ เมื่อปรึกษาคนป่วยท่านก็เต็มใจสร้างอีก ๓ องค์
ต่อมา คืนหนึ่งคุณเข็งช่วยบอกกับลูกว่า มีผู้ชาย
คนหนึ่ง ซึ่งไม่เคยรู้จักเลยมาเยี่ยม มาถึงก็ขึ้นมาเหยียบ
บนเตียงนอนของคนป่วยแล้วลงจากเตียง เขย่าเตียง
แรง ๆ ๒-๓ ครั้งแล้วพูดว่า “เตียงนี้แข็งแรงดีนะ”
คุณเซ็งฮวยเรียกพยาบาลมาดู ผู้ชายคนนั้นก็เดินออกไป
จากนั้นอาการของผู้ป่วยก็ดีขึ้นตามลำดับ
ส่วนคุณพ่อของคุณอารยาอยู่ที่บ้านคืนเดียวกัน
นั้นเกิดนอนไม่หลับ จึงลุกขึ้นมาตอนตี ๓ สวดมนต์เสร็จ
ก็ทำสมาธิภาวนา “สัมมา อะระหัง” อธิษฐานจิตต่อพระ
รัตนตรัย ขอให้ภรรยาหายป่วย สักครู่ได้ยินเสียงผู้ชาย
พูดอย่างหนักแน่นว่า “หาย” รู้สึกแปลกใจจึงเดินไปดู
ว่าใครพูด แต่ก็เห็นว่าไม่มีใคร ทุกคนหลับหมด
นับแต่นั้นมาคนป่วยก็มีอาการดีขึ้นตามลำดับ จน
กระทั่งสามารถย้ายออกจากโรงพยาบาลมาอยู่ที่สถาน
พักฟื้น แต่อยู่ได้เพียง ๑ อาทิตย์ เกิดโลหิตจาง เม็ด
เลือดแดงตามาก ต้องกลับเข้าโรงพยาบาลอีกเพื่อเข้า
รับการผ่าตัดใส่สายยางที่แขน และเริ่มทำการฟอกเลือด
คนป่วยเกิดความรู้สึกว่ามีเงาคนเดินมาหยุดอยู่ที่ปลายเท้า
แล้วเงานั้นก็เดินออกไป พยายามเงยหน้าขึ้นดูแล้วลุก
เดินตามไปที่ประตูก็ไม่เห็นมีใครจากนั้นอาการของผู้ป่วย
ก็ดีขึ้นตามลำาดับ รับประทานอาหารเองได้ ลุกนั่งเองได้
แต่ยังต้องทำกายภาพบำบัด
คนในครอบครัวได้สร้างองค์พระธรรมกาย
ประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์ให้อีก ๒ องค์
คุณอารยากล่าวในตอนท้ายว่า “การที่คุณแม่อาการดีขึ้น
มากทำให้พวกเราทุกคนในครอบครัวมีศรัทธาเชื่อมั่นใน
บุญมาก จึงขอเชิญชวนท่านผู้มีบุญทั้งหลายที่ยังไม่
ตัดสินใจสร้างองค์พระรีบสร้างเถิดค่ะ ขณะนี้เหลือ
จำนวนจำกัด บุญครั้งนี้ยิ่งใหญ่มหาศาล และเป็น
เกียรติประวัติชีวิตของเรา และยังเป็นการสืบสานอายุ
พระพุทธศาสนาตลอดไป"
๘๗