ชีวิตของชาวนาและความอดอยาก
…ชาวจีน ๒ คนยืนเท้าสะเอวส่งเสียง จากยืนตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่ง
ล้งเล้งอยู่ใกล้ ๆ ทุกคนหยุดโต้เถียงกัน "ดื้อไปกู้ยืมใครมาให้อ้ว
และหันมามองดูอาตมาเป็นตาเดียวกัน สักร้อยบาทก่อนก็แล้วกัน
ไม่มีใครรู้จักอาตมา เขา…
ๆ ไม่เคยได้ เบา ได้อย่างสบายจนตลอดชีวิต ลิ้มรสความอดอยากขาดแคลน ส่วนชาวนา "อื้อก็น่าจะเห็นใจอ้วบ้าง” เหล่านั้น ฝากชีวิตอันแร้นแค้นไว้กับ "เห็นใจน่ะเห็น” หญิงเจ้าของบ้าน พื้นแผ่นดินและฝนฟ้าอากาศ ปีไหนฟ