หน้าหนังสือทั้งหมด

เรื่องราวของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและหญิงผู้กลายเป็นเปรต
172
เรื่องราวของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและหญิงผู้กลายเป็นเปรต
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อเสด็จปรัชญาอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารถนางเสรีเปริต ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้ เมื่อครั้งเกิดมาเป็นมนุษย์ อาศัยอยู่ในทัตถินบุรี แคว้นกรุงเทพ เป็นหญิง คิดอาฆาตยิ่งชีวิต มีสัญเว
เรื่องราวเริ่มต้นที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปรัชญาในพระเชตวันมหาวิหาร กับหญิงคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพ เธอไม่มีความศรัทธาในการทำทาน และเกิดความคิดอาฆาต ซึ่งส่งผลให้เธอกลายเป็นเปรตหลังจากที่ตายไปในนคร
พระมหากรุณาธิคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
193
พระมหากรุณาธิคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
หน้าที่ผลเมืองมิสรแก้ : บทสรุปหัวใจสำคัญของหนังสือเล่มนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีพระมหากรุณาธิคุณต่อชาวโลกอย่างไม่มีกำหนด เมื่อชาวบ้าน ชาวเมืองไม่ว่าชาติใดก็อยากดีมีจิตใจทุลถลามธรรมข้อข้องใจ พระพุทธอ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีพระมหากรุณาธิคุณต่อชาวโลก โดยแสดงธรรมที่เหมาะสมกับจิตใจและพื้นเพของผู้ฟัง เพื่อให้ทุกคนสามารถดำเนินชีวิตอย่างถูกต้องและเจริญรุ่งเรือง นอกจากนี้ พระองค์ยังสอนให้เกิดปัญญาเพื่อให
นิสัยมิตรแท้ - มิตรเทียม
14
นิสัยมิตรแท้ - มิตรเทียม
นิสัยมิตรแท้ - มิตรเทียม พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเป็นยอดมิตรแท้ ยอด กลายลำมิตรของสัตว์โลก พระองค์ตรัสไว้ว่ามิตรเทียมมี 5 ประเภท คือ 1. มิตรปลอฉมักเอาเปรียบเพื่อน 2. มิตรดีแต่พูด ท่าดีทีเหลว พิ่งไม่ได้
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสเกี่ยวกับมิตรเทียมซึ่งมี 5 ประเภท ได้แก่ มิตรปลอท่าที่เอาเปรียบ มิตรที่พูดดีแต่ไม่พึ่งพาได้ มิตรขี้ประจบ และมิตรที่ชวนไปในทางที่ไม่ดี ในขณะที่มิตรแท้มี 4 ประเภท คือ มิตรที่ช่
ความสามารถในการเตือนในมิตรแท้
17
ความสามารถในการเตือนในมิตรแท้
ความสามารถในการเตือน...หัวใจมิตรแท้ ความยากของการเป็นมิตรแท้ คือ การตีตื่นตนเองและเป็นกัลยาณมิตรช่วยเตือนผู้อื่นด้วย หัวใจของมิตรแท้จึงอยู่ที่ "ความสามารถในการเตือน" พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเป็นสุดยอด
ความยากของการเป็นมิตรแท้คือการต้องหล่อหลอมตนเองและหมั่นเตือนสติผู้อื่นให้เดินไปในทางที่ดี คุณค่าของการเป็นมิตรแท้อยู่ที่การชี้ทางและช่วยเหลือเพื่อน ให้ก้าวหน้าต่อไป หลวงพ่ออ้างอิงถึงชีวิตประจำวัน ผู้ค
การเรียนรู้จากพระนางมัลลิกา
31
การเรียนรู้จากพระนางมัลลิกา
พระนางมัลลิกา ทรงพบกัลยาณมิตรคือพระสังฆสัมพุทธเจ้า จึงได้สอนตนเองว่า ตนได้ให้ทาน ไม่ถูกดูหมิ่นใคร เคารพผู้มีคุณอย่างดี แต่ถ้าใครรมเตือนมักขัดเคือง จึงได้มาเป็นเช่นนี้ นับจากนี้ไปพระองค์จะไม่โกรธอีก ส่
พระนางมัลลิกาได้เรียนรู้ว่าตนได้ทำการให้ทานและเคารพผู้มีคุณ แต่ยอมให้ความโกรธของตนสร้างอุปสรรคในการเป็นมิตร เมื่อได้รับการเตือนจากเพื่อนหรือพี่น้อง พระองค์จึงตั้งเป้าหมายว่าจะไม่โกรธอีกต่อไป และจะพัฒน