ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3189 / 3335

ใหม่ๆ บางท่านลืมตาชัดกว่าหลับตา บางท่านหลับตาชัดกว่าลืมตา ฝึกบ่อย ๆ มันก็จะชัดทั้งหลับตาและลืมตา คล้าย ๆ กับเรื่องของลูกนัยตาไม่ได้มีปัญหาหรือเป็นอุปสรรคต่อการหยุดใจในกลางกาย แล้วยิ่งเข้าถึงพระธรรมภาย

การฝึกหยุดใจเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เราสามารถเข้าถึงความสุขที่แท้จริง การทำบ่อย ๆ จะทำให้เราชำนาญและสามารถควบคุมใจได้ดีขึ้น เราต้องให้ความสำคัญกับการฝึกนี้เพื่อเข้าใจชีวิตให้ลึกซึ้งขึ้น ถึงแม้จะมีอุปสร

เรา GRO ปล่อย ให้ชานาญทุกสภาวะอากาศ ฝึกไปเรื่อย ๆ หยุด ในหยุด นิ่งในนั่งลงไป ให้ใจ ๆ ให้ใจละวางใส อย่าตั้งใจกเกินไป ถ้านั่งแล้วมันทับ มันอึด มันแคบ แสดงว่า เราได้ตั้งใจมากเกินไปแล้ว ได้ไปบังคับใจ หรื

เนื้อหาเกี่ยวกับการฝึกสติและสมาธิด้วยการนั่งลงอย่างมีสติ โดยไม่กดดันให้เกิดผลลัพธ์ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ทำให้ใจโปร่งโล่งและมีความรู้สึกสงบ ผ่านการฝึกที่สม่ำเสมอ ความรู้สึกที่ดีจะเกิดขึ้นเองเมื่อเราเ

จงกระทั่งถึงจุดๆ หนึ่ง ใจจะนั่งๆ นุ่มๆ ละมุนละไม แล้ว มันขยาย แล้วก็จะค่อยๆ ใส่เหมือนใจตกตะกอน คล้ายๆ กับ เราเอาสัมไปแก่วงในตุ่มน้ำ ตกตกมันก็อนกัน หรือน้ำ ที่ใสๆ เราฝึกหยุดใจ ก็เช่นเดียวกัน ตะกอนของใจ

บทความนี้เน้นการฝึกจิตใจให้นิ่งและสงบโดยการทำเฉยกับสิ่งที่เห็นที่ผ่านเข้ามาในจิต ซึ่งช่วยให้เราสามารถรักษาความรู้สึกสงบและเป็นปกติ เมื่อประสบกับสิ่งที่ถูกใจหรือความรู้สึกดีๆ เมื่อเราฝึกจิตใจให้สงบ เหม

อุปสรรคและหลักวิชา ในการปฏิบัติธรรม วันอาทิตย์ที่ ๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙ (เมื่อเราได้ดวงมนต์บุตรชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจแน่แน่วมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานกันทุกคนละ...........)

การปฏิบัติธรรมเป็นหนทางสำคัญเพื่อเข้าถึงพระนิพพาน แต่มีอุปสรรคหลายอย่างที่อาจส่งผลกระทบต่อการปฏิบัติของเรา บทความนี้พูดถึงแนวทางการฝึกฝนและวิธีการจัดการกับอุปสรรคต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นในการปฏิบัติธรรม โ

อุปสรรคหลัก ๒ ประการ ส่วนมากจะมีอุปสรรคหลักอยู่ ๒ ประการ คือ ฟุ้ง กับ ตั้งใจมากเกินไป สองอย่างนี้จะเป็นหลักมากกว่าการหลับ หรือความลังเล สงสัย อะไรก้ต่างๆ เหล่านั้น ฟุ้ง เพราะใจเราคุ้นเคยกับการคิด คิ

บทความนี้พูดถึงอุปสรรคหลัก ๒ ประการในการเข้าถึงความสุขและสมาธิ ได้แก่ ฟุ้ง และตั้งใจมากเกินไป ฟุ้งคือเมื่อใจเราคุ้นเคยกับการคิดวนไปวนมา ทำให้ไม่สามารถมีสมาธิได้ วิธีแก้คือการลดการฟุ้งซ่านลงและเริ่มต้น

แต่ถ้าเรานิ่งนิ่ง นุ่ม เบา แล้วเกิดความสบาย แม่ยังไม่ได้เห็นภาพอะไร ก็ไม่เป็นทุกข์ใจ ยังคงรักษานิ่งๆ นุ่มๆ อย่างนั้นไปเรื่อยๆ แล้ว ก็มีความรู้สึกว่า เวลามันผ่านมาเร็วเหลือเกิน หรือมีบางส่วนของร่

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการนิ่งและเบาในจิตใจ ว่าหากเราสามารถรักษาความนิ่งและสบายได้ ผลที่ตามมาคือความสุขที่เกิดขึ้น และเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว โดยในการทำสมาธินั้น มีการพูดถึงการเผชิญกับความกลั

อย่างใหญ่ขนาดพระอาทิตย์ยามเที่ยงวัน หรือใหญ่ว่านั้น เป็นต้น และหลังจากใจหยุดแล้ว ภาพสุดท้ายในเบื้องต้นเมื่อใจหยุดแรกมันจะเกิดอย่างนี้ เพราะฉะนั้นภาพอะไรก็ต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาดังกล่าวนั้น ให้ดูไปเถอะ จ

บทความนี้พูดถึงการทำใจให้เป็นปกติเมื่อมีภาพต่าง ๆ ผ่านเข้ามาในจิตใจ โดยไม่ควรยินดีหรือรู้สึกเสียใจต่อภาพที่เห็น ไม่ว่าจะเป็นภาพสวยหรือไม่สวย ให้ตัวเราเป็นผู้ดูที่สงบ ไม่เข้าใจผิดว่าเป็นการทดลองหรือผลก

การมีภาพเกิดขึ้นภายในใจ ไม่ว่าเป็นภาพน่ารักน่าชัง แปลว่าเรามีสมาธิในระดับหนึ่งแล้ว ถ้าจิตบริสุทธิ์ก็จะเป็นภาพที่สวยงาม ถ้าบางส่วนของจิตยังไม่บริสุทธิ์ก็จะเป็นภาพที่ไม่สวยงาม ซึ่งก็เป็นเหมือนกระจกเงาส่

การมีภาพในใจแสดงว่าเรามีสมาธิ หากจิตบริสุทธิ์จะได้เห็นภาพสวยงาม หากไม่บริสุทธิ์ก็จะเห็นภาพไม่งาม การนั่งสมาธิช่วยให้ภาพเหล่านั้นเปลี่ยนไป การหยุดเพื่อเห็นภาพที่ดีช่วยให้จิตใจสงบและมั่นคง หลักการสำคัญค

รู้จักดวงธรรมและนมิตเลื่อนลอย วันอาทิตย์ที่ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจให้แน่นแน่มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานกันทุกๆ คนฯ ให้นั่งขัดสมาธิ

การสวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยนั้นช่วยในการทำสมาธิไปสู่พระนิพพาน การทำใจให้เบิกบานและว่าง มีความสำคัญต่อการฝึกธรรมะ โดยการปล่อยวางความรู้สึกและทำให้จิตใจสะอาด เพื่อให้สามารถเข้าถึงสภาวะที่เป็นอิสระและหลุดพ

เวลามาเกิด เป็นกายละเอียดเข้ามาทางปากช่องจมูกของบิดา หญิงช้าย ชายขวา มาตามฐานต่าง ๆ มาที่หัวตากลางกัศรียะเพดานปาก ช่องปากที่อาหารสำคัญ ไปที่กลางท้องระดับสะดือ แล้วก็เหนื่อยขึ้นมา 2 นิ้วมือ จะมาอยู่ตรง

บทความนี้พูดถึงกระบวนการเกิดและการตายตามหลักธรรมในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นถึงวิธีการที่จิตใจเคลื่อนที่ในช่วงเวลาที่เกิดและตาย พร้อมทั้งอธิบายเกี่ยวกับกรรมนิมิตที่ปรากฏในใจเมื่อเราต้องเผชิญกับการตาย

ทางปากช่องจมูกของตัวเรา ไม่ว่าจะตายด้วยวิธีการใด อาจจะออกอย่างกะทันหัน หรือค่อยเป็นค่อยไปหลุดออกมา เกิดตายตรงนี้ หลังก็ตรงนี้ ตื่นก็ตรงนี้ เพราะฉะนั้น ง่ายๆ ว่า ตรรฐานที่ ๗ เป็นที่เกิด ตับ ลับ ตื่น แล

เนื้อหาพูดถึงจุดเริ่มต้นแห่งการเกิดและการเจริญขึ้นในชีวิตที่ฐานที่ ๗ และการเดินทางภายในของจิตใจสู่ความเป็นพระอริยะเจ้า โดยการปฏิบัติตามเส้นทางสายกลางภายในที่นำไปสู่การหลุดพ้นจากกิเลส พร้อมได้แก่โทสะ โ

ตรงนี้คือสิ่งที่ต้องศึกษากันเอาไว้ ต้องจำและก็อย่าไปทำอะไรที่นอกเหนือจากนี้ จำกัดประโยคนี้เอาไว้ว่า หยุุดเป็นตัวสำเร็จ เอามาอยู่ตรงนี้ อะไรดูดใจดุจ ไป แบ่มา คิดไป ในเรื่องราวต่างๆ เอามาหยุดอยู่ตรงนี้

บทความนี้นำเสนอการพัฒนาจิตใจผ่านการหยุดที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เพื่อเข้าถึงอายตนิพพานและความบริสุทธิ์ โดยให้ความสำคัญกับการหยุดจิต มองเห็นเส้นทางแห่งความสุขและการหลุดพ้นจากทุกข์ การประสบความรู้แจ้งภาย

แต่เห็นแล้วความรู้สึกไม่เหมือนกัน มันจะแตกต่างจากความรู้สึกที่เราเคยเห็นวัดถ exterior นอก จะมาพร้อมกับความสุข ใจจะขยาย โล่ง โปร่ง เบา สบาย ขยาย บริสุทธิ์ หยุดนิ่ง ดวงธรรมะเกิดขึ้นตรงนี้ อย่างเล็กนิดดว

เนื้อหาที่กล่าวถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อมองเห็นดวงธรรมะที่อยู่ในตัวเรา ซึ่งมีลักษณะเป็นจุดเล็กๆ ที่นำมาซึ่งความสุข ความบริสุทธิ์ ค่อยๆ ปลุกตัวเราให้ตื่นตัวภายใน นอกจากนี้ยังอธิบายถึงกระบวนการเดินท

รู้สึกเราจะกระฉับกระเฉง มีชีวิตชีวาเกิดขึ้น คละๆ เซลล์ในร่างกาย หรือทุกอณูขุมขนเรา ไม่มีส่วนใดที่ไม่ได้รับความสุขหรือกระแสแห่งความสุข มันจะมีดีสุข เบิกบาน เมื่อธรรมดาของเกิด นี้และคือต้นทางที่จะไปสู่อ

การปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงจิตภายในเป็นสิ่งสำคัญที่จะนำเราไปสู่ความสุขและการนิพพาน โดยเน้นว่าความสุขสามารถเกิดขึ้นจากการพบสิ่งที่เรียกว่าธรรมดวงนี้ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญ การใช้คำภาวนาเป็นวิธีหนึ่

กับเราสลิ่มไป เลื่อนไป หรือไม่อยากจะกว่านา อยากอยู่เฉย ๆ ถึงจุดอิ่มตัวแห่งการกว่านา ใจมันจะนิ่ง นุ่ม แน่น พอถึงหัวเสือหัวต่อรงนี้ เราก็ ควรจะปล่อยให้มันนิ่ง นุ่ม แน่น อย่างนั้น อย่างนั้น นิ่ง นุ่ม

บทความนี้กล่าวถึงการค้นหาความสุขที่แท้จริงโดยการทำให้ใจนิ่ง และการหลีกหนีจากสิ่งที่ทำให้เราหลงติดในความสุขที่ชั่วคราว เช่น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การพนัน และกิจกรรมที่ทำให้เราห่างจากความจริง โดยแนะนำว่า

ในระดับหนึ่ง มันก็จะนิ่ง เพราะที่ไหนอยู่เย็นตรงนั้นเป็นสุข มันจะอยู่นิ่งตรงนั้นแหละ พอใจมาอยู่ตรงนี้มันเย็น เย็นกาย เย็นใจ สบาย สบาย กายเนื้อหายไปหมด เหมือนไม่มีร่างกาย แสงส่วนมันจะเกิด เป็นแสงแห่งคว

เนื้อหาพูดถึงการปฏิบัติธรรมที่นำไปสู่ความสงบสุข โดยการตั้งอยู่ในสภาวะที่เย็น ความรู้สึกสบายใจที่เกิดจากการไม่ติดในนิสิตและอารมณ์ต่างๆ การสร้างฐานที่มั่นคงในใจ และการดำเนินวิถกิจปรากฏการณ์ที่สำคัญเช่น

มาถึงปฐมมรรคซึ่งเป็นภาพสุดท้าย เป็นนิมิตสุดท้าย ไม่ใช่เหมาะเอามด คล้าย ๆ สมิติเราอยู่ที่บ้านอยากจะมาวัดพระธรรมกาย เราก็นั่งรถมา เราผ่านภาพต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น มีตีรามบ้าน ช่อง เสาไฟฟ้า ถนนหนทาง รถรางสว

บทความนี้อธิบายถึงการเดินทางจากบ้านไปยังวัดพระธรรมกาย โดยผ่านภาพต่าง ๆ ที่ไม่ควรติดนิมิต แนะให้มีจิตใจที่มุ่งมั่นในการเดินทาง และจะไม่หลงกับภาพต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ตลอดจนการแยกแยะความคิดที่อาจทำให้หลงทา

ซึ่งพอใจมีนว่าง ที่นี่มันก็จะมีภาพอะไรก็สุมอยู่ในใจเรา เพราะเราผ่านประสบการณ์เรื่องราวต่าง ๆ มันมาเป็นภาพ เป็นแสง เป็นสี เป็นเสียงอะไรต่าง ๆ มันก็เก็บเอาไว้ในใจ พอใจจะเริ่มเดินทางเข้าสู่ภายใน สักการหย

บทความนี้พูดถึงการค้นพบดวงธรรมที่เกิดจากการเดินทางเข้าสู่ภายใน จนทำให้เกิดการตระหนักรู้ในสิ่งที่อยู่ในใจ ผ่านประสบการณ์และภาพในใจที่เราเก็บเอาไว้ โดยเฉพาะในช่วงที่เราหยุดนิ่งและสามารถแยกแยะดวงธรรมจากน

ภาพสุดท้าย คือ ดวงใสๆ ในจุดเบื้องต้น ถึงดวงใสๆ แสดงเราผ่านนิิมิตเลื่อนลอยมา แล้ว ใจตั้งมั่นแล้ว เป็นเอกคตา เป็นหนึ่งแล้ว ดวงใสก็เกิดที่เรียกว่า ปฐมมรรค หรือดวงชัมมานุ่มปัสสนาสติปัฏฐาน พอถึงตรงนี้ก็เท็

บทความนี้กล่าวถึงการเข้าถึงดวงใสในจุดเริ่มต้นของการเจริญสติ โดยเน้นความสำคัญของการนิ่งเฉยเมื่อถึงดวงใส เพื่อไม่ให้ความคิดอื่นมารบกวนการกำหนดจิตให้มั่นคง และหลีกเลี่ยงการเข้าใจผิดว่านิมิตที่เห็นว่าไม่ส

ความสง่างามว่าง ๆ นี้ บางทีมันก็ทำให้หลงทางได้ เพราะ ช่วงนี้มันมีความสุข แล้วมันมีความรู้อะไรที่ดูเหมือนจะเล่น แจ้งในหลักธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คล้าย ๆ จะแตกฉานไปหมดทุกคำ เลยเข้าใจว่านี้ ธรรม

เนื้อหานี้พูดถึงความสง่างามและความสุขที่เกิดจากการเข้าใจธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การพิจารณาเกี่ยวกับกาย ความสงบใจ และการใช้ธรรมวิธีในการวิเคราะห์ธรรม โดยการมองเห็นซากศพและความเบื่อหน่ายต่อกายจะ