อ.ว.าร : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3487 / 3633

ถึงเร็ว ๆ จะได้เป็นที่พิงที่หลังของเรา จะได้อบอุ่นใจ มั่นใจ สุขใจ และงานอะไรก็ตามกับการสร้างบารมีเราจะได้ทำกันต่อไปอย่างมีความสุข สนุกกับการสร้างบารมี เพราะฉะนั้น เริ่มต้นต้องให้ถูกต้องนะ คลายความผูก

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการสร้างบารมีและการคลายความผูกพันจากสิ่งต่างๆ ซึ่งเป็นการพัฒนาจิตใจให้อยู่กับปัจจุบัน โดยการทำสมาธิหรือภาวนาเพื่อต้อนรับความสุขที่แท้จริง การสร้างความสัมพันธ์ที่มั่นคงกับตัวเราเอง ท

ก็คือ สิ่งมีชีวิตกับไม่มีชีวิตนั้น ให้กลายความผูกพัน อย่าไปยึดมั่น ถือมั่น ผูกพันกับมันมากนัก เพราะไม่เกิดประโยชน์อันใด กายก็ไม่เบา ใจก็ไม่เบา ขยายก็ไม่ขยาย แสงสว่างภายในก็ไม่เห็น ก็จะดำเนินชีวิตได้ไม

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการคลายความผูกพันกับสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต เน้นถึงความไม่ยั่งยืนของร่างกายและสภาพแวดล้อม นำเสนอแนวคิดว่าการยึดมั่นถือมั่นในสิ่งต่าง ๆ จะไม่ให้ประโยชน์ในชีวิต และเสนอวิธีกา

เราไปถึงสิ่งเหล่านี้ นั้น ซึ่งมันอยู่บนอกตัวเรา ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว กายมันไม่เบา ใจไม่เบา ไม่โล่ง ไม่โปร่ง ไม่สบาย ไม่ขยาย ไม่เห็นแสงสว่าง ไม่เห็นดวงธรรม ไม่เห็นกายในกายไม่เห็นพระรัตนตรัยในตัว นี้

การสำรวจทางจิตใจเป็นวิธีที่ช่วยให้เราเห็นแสงสว่างภายใน โดยการลดการพึ่งพิงจากสิ่งภายนอก เช่น รูปร่าง เสียง กลิ่น และสัมผัส เมื่อใจเบาและคลายจากความผูกพัน จะทำให้พบกับความรู้สึกที่ชัดเจนและบริสุทธิ์ โดย

ไปตามลำดับ ยิ่งหยุด ยิ่งนิ่ง ยิ่งดิ่งไม่หยุดไม่ยั้ง แล้วก็เกิดพลังในการสร้างความดีใจก็จะละเอียดยิ่งลึกไปเรื่อยๆ ยิ่งละเอียดยิ่งบริสุทธิ์ บริสุทธิ์จันทร์ทั่งเราเห็นความบริสุทธิ์ของใจเป็นดวงใสๆ ปราบภูเข

การเข้าถึงความบริสุทธิ์ของจิตใจเป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นภายในตัวเรา เมื่อเราหยุดนิ่งอย่างตั้งใจ ความรู้สึกของความบริสุทธิ์จะปรากฏออกมาเหมือนดวงใสๆ ที่ไม่ติดกับบาป ความละเอียดอ่อนของหัวใจจะลึกซึ้งขึ้น ก

มากเกินไป มีความอยากได้ อยากมี อยากเป็น อยากเห็นอะไรเกินไป ความอยากเห็น เขาจะใช้ตนก่อนนั่ง แต่เวลานั่งเขาใช้ ความหยุด หยุดความอยาก เป็นสมถีย เป็นบ่อเกิดแห่ง ความทุกข์ แม้จะเห็นธรรมก็ตาม ซึ่งจิตเป็นกุ

เนื้อหาเกี่ยวกับการควบคุมความอยากและการนั่งหลับตาเป็นการฝึกสมาธิเพื่อให้จิตใจมีความบริสุทธิ์มากขึ้น ความอยากที่มากเกินไปเป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ เวลานั่งควรหยุดความอยากเพื่อสัมผัสกับธรรมะที่แท้จริง กา

เราดูที่โคนต้นไม้ ต้นไม้เจริญขึ้นทุกวัน แต่เราสังเกตไม่ออกว่า มันโตขึ้นวันละเซ็นต์ หรือสองเซ็นต์ หรือไม่ถึงเซ็นต์ แต่ผลลัพธ์เดียว เดี๋ยวมีก็มีผลให้เราได้ชื่นใจ ได้ลิ้มรส การทำสมาธิภาวนาก็เหมือนกัน เรา

บทความนี้เปรียบเทียบการเจริญเติบโตของต้นไม้กับการทำสมาธิ โดยชี้ให้เห็นว่าทั้งสองกระบวนการต้องใช้เวลาและความอดทน ไม่มีความเร่งรีบในการเห็นผล โดยเราเสนอแนวทางการทำสมาธิที่ต้องรักษาใจให้อยู่เฉยๆ และสามาร

เราอย่าไปปฏิเสธประสบการณ์ภายในทุก ๆ ประสบการณ์ อะไรเกิดขึ้นเราก็ต้องชื่นบานตลอด เป็นมิตร กับทุกๆ ประสบการณ์ แม้ว่าความมืดภายใน หรือไม่มีอะไร ใหม่มาให้ดู หยุดกับนั่งอย่างเดียว หยุดเป็นตัวสำเร็จ เชื่อเก

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการไม่ปฏิเสธประสบการณ์ภายใน การชื่นบานกับทุกประสบการณ์ โดยเฉพาะช่วงเวลาที่เงียบสงบ ความเชื่อในคำสอนของพระมงคลเทพมุนีเกี่ยวกับการหยุดใจภายใน บทความแนะนำให้เราหยุดนั่งดูอย่างส

ฝึกตรงนี้ให้ได้นะ ฝึกหยุด ฝึกนั่ง ฝึกให้ใจสงบ ปรับให้ถูกหลักวิชา ทบทวนตั้งแต่เปิดเปลือกตา เพราะหลับตาเป็นมันต้องเห็นภาพภายใน ไม่เห็นเป็นไม่มี ไม่เห็นเป็นไปได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้ ถ้าหลับตาเป็นนะ หลับ

บทนี้กล่าวถึงการฝึกหยุดใจเพื่อให้เกิดความสงบและเห็นภาพภายใน โดยเน้นว่าการฝึกดังกล่าวเป็นพื้นฐานที่สำคัญในชีวิต การเรียนแบบนักเรียนอนุบาลที่ไม่มีความคิดสามารถช่วยให้เข้าใจวิชาชีวิตและการเรียนรู้ได้ดียิ

พยายามฝึกไปนะ ในทุกอธิษฐาน ในทุกสถานการณ์ ดิน อากาศ ฟ้า จะเป็นอย่างไรช่างมัน เราจะไปเปลี่ยนแปลง สิ่งเหล่านั้นคงทำได้ง่าย เรามาปรับที่ใจของเราให้สามารถอยู่ เหนือสิ่งแวดล้อมเหล่านั้นได้แล้วจะมีสุข เหมือ

การหยุดใจเป็นวิธีการเชื่อมโยงบุญเก่าและบุญใหม่ เพื่อสร้างทางเลือกให้กับชีวิต เราสามารถปรับความคิดของเราให้สูงขึ้นและควบคุมสภาพแวดล้อม ด้วยการฝึกจิตใจ เพื่อไปสู่สุขภาพจิตที่ดี การหยุดใจจะช่วยให้เราผลัก

ตำแหน่งแห่งความสมปรารถนา วันอาทิตย์ที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ ตั้งใจหลับตาเจริญสมาธิภาวนานะ หลับตามๆ พอ สบายๆ ผ่อนคลายทุกส่วนของร่างกายของเรา ทั้งเนื้อทั้งตัว ให้รู้สึกสบาย ขับเนื้อขับตัวของเราให้ดี ให้

ในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2552 มีการแนะนำการเจริญสมาธิภาวนา โดยเริ่มจากการผ่อนคลายทุกส่วนของร่างกายและรวมใจให้อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 การจดจ่อที่ดวงหรือองค์พระแก้วใส และการนำใจไปอยู่กลางดวงอย่างเบาๆ

ถ้านี่ไม่ชัดเจน ให้ทำความรู้สึกว่ามีไปก่อน สำหรับนักเรียนใหม่ก็อ่อย ๆ นึกเบา ๆ ชัดเจนแค่ไหนก็ เอาแค่นั้นไปก่อน ไม่ชัดเจนก็ทำความรู้สึกว่ามีองค์พระ ไว้ อย่างนี้ไปก่อนก็ได้ แม้ยังนกไม่ออก ก็ให้ทำความรู้

การเริ่มต้นทำสมาธิอาจยากในช่วงแรก โดยเฉพาะนักเรียนใหม่ ควรเริ่มจากการทำความรู้สึกว่ามีองค์พระอยู่ในกลางกาย พร้อมกับบริกรรมภาวนาเสียงในใจ เช่น สัมมา อะระหัง เพื่อให้จิตใจนิ่งและมีสมาธิ การดำเนินการนี้อ

มิโนภาพที่เราสมมติขึ้นมา ต่างว่าที่เรานำมาตั้งในตำแหน่ง ที่สำคัญของชีวิตคือ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นตำแหน่ง แห่งความสุข ความสมปรารถนา ความสมหวังในชีวิต ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ตำแหน่งแห่งความสุข

บทความนี้สำรวจความเข้าใจผิดของคนเกี่ยวกับความสุข โดยเจาะลึกถึงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นตำแหน่งสำคัญที่นำไปสู่ความสุข แสดงให้เห็นว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่ตำแหน่งหรือสิ่งของภายนอก แต่เป็นการ

แก่นเราได้ คือให้ความสุขอันไม่มีประมาณ ให้ความพึงพอใจ จนเราไม่อยากได้อะไรอีกเลย ตำแหน่งตรงนี้ที่สำคัญมันอยู่ในตัวเรา ในกลางกายฐานที่ 7 ตรงนี้แหละ ที่เรามองข้ามไป เราไม่เคยมองเข้าไปเลย เพราะไม่เคยได้ยิ

ในเนื้อหานี้มีการพูดถึงความสุขที่แท้จริงซึ่งอยู่ภายในใจของเรา โดยเฉพาะที่ตำแหน่งฐานที่ 7 ที่มักถูกมองข้าม เรามักมองหาความสุขภายนอกในหลายตำแหน่งและบทบาทในชีวิต ซึ่งทำให้เราไม่สามารถเข้าถึงความสุขที่ไม่

แสงสว่างส่องทางชีวิต จะรู้จักเมื่อหลับตาแล้วไม่มีด มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของเรา ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่หรือมีชีวิต ใหม่หลังตายแล้ว เป็นแสงสว่างที่เจิดจ้าสะนะแมะมกว่าแสง ใด ๆ ในโลก ที่ให้ความปีติสุขหล

เนื้อหาพูดถึงการค้นพบแสงสว่างและความรู้ภายในตัวเองเมื่อเผชิญกับความตาย เป็นการทำความเข้าใจเรื่องจริงของชีวิตและความสุขจากการอิสระกับจิตใจ ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งอื่นนอกจากปัจจัย 4 จะทำให้เราอยู่ได้อย่

ที่ ๕, ๖, ๗, ๘ ไม่มี มีเพียงปัจจัย ๙ ก็พอประมาณในระดับกินอยู่ใช้แต่พอดี คือจะรู้สกว่ามันพอ พอถึงจุดแห่งความดีสุขาภูมใจแล้วมันพอ มันจะพอดีของมัน เราจะรู้กว่าพอดี ต่่อเมื่อใจหยุดนิ่งอยู่ที่ตรงนี้ แค่ไหน

เนื้อหาพูดถึงการใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและแสวงหาความสุขภายในโดยการหยุดนิ่งในใจ เมื่อเราหยุดใจและมองเข้ามาภายในเราจะพบว่า ความพอเพียงนั้นอยู่ในจุดที่ใจเราหยุดนิ่ง การเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอย่างประหยัด และเ

ชีวิตของคฤหัสถ์เหมือนอยู่ที่แคบ มันอึดอัด มีเครื่องพันธนาการของชีวิต กลางคืนเป็นควัน กลางวันเป็นไฟ แล้วทุกวันก็จะวนเวียนกันอยู่เช่นนี้ เดี๋ยววันเดี๋ยวคืนเดี๋ยวทั้งหมดของชีวิตไปแล้ว ก่อนวัยอันควรบ้าง เ

บทความนี้สำรวจชีวิตประจำวันที่อึดอัดของคฤหัสถ์ ที่แบ่งเวลาระหว่างการทำงานและการพักผ่อน ทำให้ไม่สามารถมีเวลาให้กับสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตได้ เช่นการปฏิบัติธรรม การใช้ชีวิตแบบเดียวกันทุกวันอาจทำให้รู้

เมื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายในจะเกิดธรรมจักู คือ ดวงตาที่เห็นได้รอบตัว ทั้งดีติ ปัจจุบัน และอนาคต เห็นถึงไหนญาณทัสนะก็ไปถึงตรงนั้น มีธรรมกาย ญาณทัสนะ จักญญ ญาณ วิชชา แสงสว่าง จะเกิดขึ้น อยู่เป็นสุข นั่ง

เมื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายใน จะเกิดธรรมจักู ทำให้สามารถเห็นได้ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ส่งผลให้เกิดความสุขในทุกๆ กิจกรรม เมื่อสามารถเป็นที่พึ่งได้แก้ตัวเองแล้ว เราก็จะสามารถเป็นที่พึ่งได้แก่ผู้อื่น เ

ฐานที่ 7 ที่เกิด ดับ หลับ ตื่น วันอาทิตย์ที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ ตั้งใจนั่งธรรมะกันนะ หลับตาของเราเบาๆ พอสมควร แล้วก็เอาใจหยุดไปนั่งๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ หรือินึกถึงดวงใส เอาใจหยุดอยู่ในกลางดวงใ

ในฐานที่ 7 ผู้ปฏิบัติธรรมควรตั้งใจนั่งธรรมะ โดยการหลับตาและเอาใจหยุดไปที่ศูนย์กลาง กายหรือดวงใสๆ เพื่อเข้าสู่สภาวะสงบ ควรทำอย่างใจเย็นและไม่บีบเค้น เพื่อให้จิตใจผ่อนคลาย ข้อแนะนำในการนึกถึงองค์พระหรือ

ก็ขิกไม่ออก อย่าไปฝืนธรรมชาตของการนึกคิด ให้ค่อยๆ ก็ขิก อย่ารบอก แต่ถ้าหากว่าค่อยๆ นี่ก็แล้วก็ยังทำไม่เป็น ยังไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไร ถ้าอย่างนั้นก็วางใจเฉยๆ หยุด กับนิ่งอย่างเดียว หยุดนิ่งๆ ให้หยุดนิ่ง

เนื้อหาพูดถึงวิธีการนั่งธรรมะและความสำคัญของการหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 รวมถึงอานิสงส์จากการทำการบ้านอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งช่วยให้การเข้าถึงศูนย์กลางกายทำได้ง่ายขึ้น การทำความเข้าใจในศูนย์กลางกายฐา

นั่น บาปที่เราได้ทำเอาไว้จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตามมันจะได้ช่อง ชิงช่วงชิงเราไปสู่อย่างเลย ไม่ว่าจะไปบายช่วงสั้นก็ไม่ควรไป จะไปเกิดเป็นจิงจกตุ๊กแก อยู่ในภูมิสัตว์โดรฉานช่วงสั้นๆ หรือเป็นงูแค่ 7 วัน

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของการไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับอบายและการเลือกเส้นทางที่ดีเพื่อชีวิตในอนาคต การทำบาปจะส่งผลร้ายในชีวิตถัดไป ซึ่งทำให้ต้องพบกับความทุกข์ทรมานในภาวการณ์ที่ต่ำกว่า การสร้างบารมีเป็น