อ.ว.าร : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3490 / 3633

หรือถ้่านึกเป็นภาพ นิทเองนี้แล้วมันไม่กดคลิกนิ่งตาไม่เพ่ง ไม่จ้อง ไม่บังคับใจ รู้สึกสบาย แมบางครั้วเห็นชัดบ้าง ไม่ชัดบ้าง นั่งแล้วรู้สึกหน้าตัวยๆ เบิกบาน มีความพึงพอใจ เวลาาจะผ่านไปเท่าไรไม่คำนึงถึง ไ

การนั่งสมาธิอย่างถูกวิธีจะไม่ทำให้รู้สึกเบื่อ หากรู้สึกเบื่อแสดงว่าเริ่มผิดวิธี ควรผ่อนคลายและมองเห็นสิ่งที่ดีเพื่อความสบายใจ หากเบื่อควรหยุดพักสั้นๆ จากนั้นกลับมานั่งใหม่เพื่อเริ่มต้นอย่างง่ายๆ พื้นฐ

วางใจนิง ๆ อย่าให้ลูกนัยน์ตาหนัก นิ้วอย่ากระดกไหล่อย่าเกร็ง ท้องไม่เกร็ง สบาย ไม่คาดหวังอะไรทั้งสิ้น อยากจะวางใจนิง ๆ อย่างเดียว เป็นหนุ่มอารมณ์เดียว สาวอารมณ์เดียว อารมณ์ดี อารมณ์เดียว อารมณ์สบาย ไม่

เนื้อหาเกี่ยวกับการฝึกใจให้นิ่งและสบาย การไม่คาดหวังอะไร และการทำให้ตัวเองอยู่ในอารมณ์ที่ดี โดยเสนอวิธีการต่าง ๆ เพื่อให้เข้าถึงธรรม หากทำไม่ได้ให้ลืมตาขึ้นมาศึกษาสิ่งรอบตัว พบเจอธรรมชาติ และหลีกเลี่ย

มีความเพียร ทำถูกวิธี ต้องได้ ธรรมะไม่หนีไปไหน มันอยู่ในตัวนั้นแหละ ทั้งดวง ทั้งกาย ทั้งองค์พระ อยู่ในตัวเรานะลูก นะ ไม่ได้ไปอยู่โลกอื่น ห่างจากปากช่องจนมาถึง ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ แค่ดอกเดียวเท่านั้น

ความเพียรและการฝึกฝนอย่างถูกต้องจะนำไปสู่ความสงบภายใน ตัวธรรมะอยู่ในตัวเรา ไม่ต้องไปหาที่ไหน เริ่มต้นจากความพึงพอใจ ทำให้จิตใจสะบายเพื่อให้เกิดการทำสมาธิอย่างต่อเนื่อง ไม่ต้องกังวลใจเมื่อเหนื่อย ปล่อย

ต้องสบายทุกข์ตอน วันอาทิตย์ที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๘ (เมื่อเราได้จุดเทียนใจไฟนิรันดร์อันตย์กันเสร็จ เรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปเราก็ยังหลับตาเจริญสมาธิวานากันนะ......) ...ตอนนี้เราก็ฝึกน้อมใจหยุดนิ่งเบา

ในบทความนี้เราจะพูดถึงวิธีการสร้างความสงบภายในจิตใจโดยการฝึกสมาธิ สอนให้เรานิ่งเฉย ตั้งสติ และหลีกเลี่ยงความวิตกกังวล เพื่อให้รู้สึกไม่ทุกข์และสบายใจมากขึ้น มีการเน้นให้พักใจไม่ตึงเครียดและทำให้จิตใจน

ขั้นตอนของใจหยุดนิ่ง สบาย ที่นี่ ยังไม่ถึงระดับที่เราเรียกว่าความสุข แต่ในระดับที่ไม่ดับแลบ ไม่อิดอัด ไม่รำคาญให้นิ่งอย่างนั้น ไปก่อน พอเราทำบ่อยๆ เข้า มันก็ถ่อยๆ ละเอียด มันนี้ระดับหยาบ ชั้นหนึ่งก่อน

บทความนี้กล่าวถึงขั้นตอนของการทำใจให้หยุดนิ่ง โดยเริ่มจากการฝึกนิ่งอย่างเป็นระยะ ๆ ซึ่งจะช่วยให้ใจปรับและเข้าใกล้ความละเอียดของจิตใจ นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงประสบการณ์ภายในที่เกิดขึ้นขณะที่ทำการฝึก

มันก็สบาย ต้องสุขสบายทุกขั้นตอน แล้วก็ชอ่ยๆ เห็นขึ้นมาทะเล็กๆทีละน้อย เราก็ต้องใจเย็น ใจต้องเย็น ต้องยอมรับว่า เราเป็นคนธรรมดาไม่ใช่เทพเจ้า ฝึกใหม่ๆ ก็ล้มลูกคอụกลานกันอย่างนี้ ถ้าเราทำบ่อยๆ ก็จะชาญาญ

บทความนี้เน้นการฝึกทำสมาธิและการผ่อนคลายอย่างใจเย็น โดยไม่ต้องกดดันตัวเองมากเกินไป การเข้าไปสูแสงสว่างภายในและความสุขนั้นอยู่ในกำมือของเรา เริ่มต้นด้วยการทำหยุดนิ่งอย่างสบายและผ่อนคลายทั้งร่างกายและจิ

จะท้อ ถูกวิธีคือ นิ่ง มีไว้ดูแค่ไหนก็ดูแค่ นั้นไปก่อน สบายตามใจสิ่งที่มีให้เราอยู่ อย่างนั้นไปก่อน ดูไปเรื่อยๆ สบายๆ และเดี๋ยวเราจะรู้ว่า การทำสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่เรานึกคิด ขึ้นอยู่กับเข้าใจวิธีการห

การทำสมาธิไม่ยากอย่างที่คิด หากเข้าใจวิธีการที่ถูกต้อง. วิธีการทำสมาธิคือการนิ่งให้สบาย ไม่ต้องกดดันหรือเร่งรีบเหมือนในชีวิตประจำวัน. การเข้าถึงภายในควรเป็นแบบสบายและเบา โดยไม่ต้องฝืนจนเกินไป. หากรู้ส

อย่ากดลูกนัยน์ตา วันอาทิตย์ที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ (เมื่อเราสวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ........) ...ในตอนนี้ก็ให้รีกหรือกินถึงดวงใส่หรือถึงองค์

บทความนี้เน้นการเจริญสมาธิภาวนาโดยการกำหนดจิตให้อยู่ในกลางดวงใสและองค์พระ หลีกเลี่ยงการกระจายจิตและใช้การบริกรรมภาวนาเพื่อสนับสนุนการนิ่งของจิต เมื่อต้องการสร้างความสงบให้กับจิต แนะนำให้หยุดใจในที่ที่

อย่ากดลูกนัยน์ตา อย่าเหลือบตาดำ ลูกนัยน์ตาเราอยู่ในระดับของตาเดิม ที่เดิมไม่ต้องเหลือบลงต่ำไปดู ไว้ที่เดิม ให้ทำเหมือนเราแอบๆ มองดูดาว ดูองค์พระนิดๆ เหมือนไม่ได้ตั้งใจจะดู นั่นแหละคือวิธีดูที่ถูกวิธี

เนื้อหานี้เสนอวิธีดูตามคำสอนของหลวงปู่ ซึ่งแนะนำให้มองในลักษณะที่ไม่ต้องกดตา หรือลงต่ำ ซึ่งจะช่วยให้เกิดความสงบและไม่ปวดหัว โดยเขียนว่าควรปล่อยลูกนัยน์ตาให้เป็นปกติ และให้มองในลักษณะที่แอบแอบ คุณจะเห็

บาบด้วย มันต้องมีตรงนี้ด้วย โดยไม่คำนึงถึงว่าเราจะ ได้ไปรู้ ไปเห็นอะไรอย่างที่ได้ยินได้ฟัง เอาแต่ตรงนี้เราทำให้ถูกหลัก วิชาเสียก่อน แล้วก็ถึงในนี้ไปเรื่อยๆ สบายๆ เราก็ยังนั่งเฉยๆ พลองนั่งสัก 10 นาที ล

ในบทความนี้จะพูดถึงการฝึกนั่ง Meditation ซึ่งถือเป็นการพัฒนาจิตใจให้เป็นระเบียบ และสามารถยกระดับความสงบในชีวิตประจำวัน โดยเสนอเคล็ดลับการเริ่มต้นง่ายๆ เช่น การใช้เวลาเพียง 10 นาทีในการนั่งอย่างมีสติ จ

ต้องฝึกบ่อยๆ ให้ชำนาญ วันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ตั้งใจลับตาเจริญสมาธิรวนกานนะ หลับตาของเราเบาๆ พอสมายๆ ทำใจให้เบิกบาน แข่มชื่นให้สะอาดบริสุทธิ์ ผ่องใส แล้วก็เอาใจหยุดนิ่งๆ ที่ศูนย์กลางฐานท

การฝึกสมาธิเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เราทำจิตใจให้สงบและมีสมาธิ โดยการฝึกควรทำอย่างสม่ำเสมอ ปิดตาและทำจิตใจเบิกบานให้ผ่องใส วางใจให้นิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางฐานที่ 7 เมื่อทำบ่อยๆ จะทำให้เป็นชำนาญและสะดวกในการ

ใหม่ๆ บางท่านลืมตาชัดกว่าหลับตา บางท่านหลับตาชัดกว่าลืมตา ฝึกบ่อย ๆ มันก็จะชัดทั้งหลับตาและลืมตา คล้าย ๆ กับเรื่องของลูกนัยตาไม่ได้มีปัญหาหรือเป็นอุปสรรคต่อการหยุดใจในกลางกาย แล้วยิ่งเข้าถึงพระธรรมภาย

การฝึกหยุดใจเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เราสามารถเข้าถึงความสุขที่แท้จริง การทำบ่อย ๆ จะทำให้เราชำนาญและสามารถควบคุมใจได้ดีขึ้น เราต้องให้ความสำคัญกับการฝึกนี้เพื่อเข้าใจชีวิตให้ลึกซึ้งขึ้น ถึงแม้จะมีอุปสร

เรา GRO ปล่อย ให้ชานาญทุกสภาวะอากาศ ฝึกไปเรื่อย ๆ หยุด ในหยุด นิ่งในนั่งลงไป ให้ใจ ๆ ให้ใจละวางใส อย่าตั้งใจกเกินไป ถ้านั่งแล้วมันทับ มันอึด มันแคบ แสดงว่า เราได้ตั้งใจมากเกินไปแล้ว ได้ไปบังคับใจ หรื

เนื้อหาเกี่ยวกับการฝึกสติและสมาธิด้วยการนั่งลงอย่างมีสติ โดยไม่กดดันให้เกิดผลลัพธ์ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ทำให้ใจโปร่งโล่งและมีความรู้สึกสงบ ผ่านการฝึกที่สม่ำเสมอ ความรู้สึกที่ดีจะเกิดขึ้นเองเมื่อเราเ

จงกระทั่งถึงจุดๆ หนึ่ง ใจจะนั่งๆ นุ่มๆ ละมุนละไม แล้ว มันขยาย แล้วก็จะค่อยๆ ใส่เหมือนใจตกตะกอน คล้ายๆ กับ เราเอาสัมไปแก่วงในตุ่มน้ำ ตกตกมันก็อนกัน หรือน้ำ ที่ใสๆ เราฝึกหยุดใจ ก็เช่นเดียวกัน ตะกอนของใจ

บทความนี้เน้นการฝึกจิตใจให้นิ่งและสงบโดยการทำเฉยกับสิ่งที่เห็นที่ผ่านเข้ามาในจิต ซึ่งช่วยให้เราสามารถรักษาความรู้สึกสงบและเป็นปกติ เมื่อประสบกับสิ่งที่ถูกใจหรือความรู้สึกดีๆ เมื่อเราฝึกจิตใจให้สงบ เหม

อุปสรรคและหลักวิชา ในการปฏิบัติธรรม วันอาทิตย์ที่ ๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙ (เมื่อเราได้ดวงมนต์บุตรชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจแน่แน่วมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานกันทุกคนละ...........)

การปฏิบัติธรรมเป็นหนทางสำคัญเพื่อเข้าถึงพระนิพพาน แต่มีอุปสรรคหลายอย่างที่อาจส่งผลกระทบต่อการปฏิบัติของเรา บทความนี้พูดถึงแนวทางการฝึกฝนและวิธีการจัดการกับอุปสรรคต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นในการปฏิบัติธรรม โ

อุปสรรคหลัก ๒ ประการ ส่วนมากจะมีอุปสรรคหลักอยู่ ๒ ประการ คือ ฟุ้ง กับ ตั้งใจมากเกินไป สองอย่างนี้จะเป็นหลักมากกว่าการหลับ หรือความลังเล สงสัย อะไรก้ต่างๆ เหล่านั้น ฟุ้ง เพราะใจเราคุ้นเคยกับการคิด คิ

บทความนี้พูดถึงอุปสรรคหลัก ๒ ประการในการเข้าถึงความสุขและสมาธิ ได้แก่ ฟุ้ง และตั้งใจมากเกินไป ฟุ้งคือเมื่อใจเราคุ้นเคยกับการคิดวนไปวนมา ทำให้ไม่สามารถมีสมาธิได้ วิธีแก้คือการลดการฟุ้งซ่านลงและเริ่มต้น

แต่ถ้าเรานิ่งนิ่ง นุ่ม เบา แล้วเกิดความสบาย แม่ยังไม่ได้เห็นภาพอะไร ก็ไม่เป็นทุกข์ใจ ยังคงรักษานิ่งๆ นุ่มๆ อย่างนั้นไปเรื่อยๆ แล้ว ก็มีความรู้สึกว่า เวลามันผ่านมาเร็วเหลือเกิน หรือมีบางส่วนของร่

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการนิ่งและเบาในจิตใจ ว่าหากเราสามารถรักษาความนิ่งและสบายได้ ผลที่ตามมาคือความสุขที่เกิดขึ้น และเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว โดยในการทำสมาธินั้น มีการพูดถึงการเผชิญกับความกลั

อย่างใหญ่ขนาดพระอาทิตย์ยามเที่ยงวัน หรือใหญ่ว่านั้น เป็นต้น และหลังจากใจหยุดแล้ว ภาพสุดท้ายในเบื้องต้นเมื่อใจหยุดแรกมันจะเกิดอย่างนี้ เพราะฉะนั้นภาพอะไรก็ต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาดังกล่าวนั้น ให้ดูไปเถอะ จ

บทความนี้พูดถึงการทำใจให้เป็นปกติเมื่อมีภาพต่าง ๆ ผ่านเข้ามาในจิตใจ โดยไม่ควรยินดีหรือรู้สึกเสียใจต่อภาพที่เห็น ไม่ว่าจะเป็นภาพสวยหรือไม่สวย ให้ตัวเราเป็นผู้ดูที่สงบ ไม่เข้าใจผิดว่าเป็นการทดลองหรือผลก

การมีภาพเกิดขึ้นภายในใจ ไม่ว่าเป็นภาพน่ารักน่าชัง แปลว่าเรามีสมาธิในระดับหนึ่งแล้ว ถ้าจิตบริสุทธิ์ก็จะเป็นภาพที่สวยงาม ถ้าบางส่วนของจิตยังไม่บริสุทธิ์ก็จะเป็นภาพที่ไม่สวยงาม ซึ่งก็เป็นเหมือนกระจกเงาส่

การมีภาพในใจแสดงว่าเรามีสมาธิ หากจิตบริสุทธิ์จะได้เห็นภาพสวยงาม หากไม่บริสุทธิ์ก็จะเห็นภาพไม่งาม การนั่งสมาธิช่วยให้ภาพเหล่านั้นเปลี่ยนไป การหยุดเพื่อเห็นภาพที่ดีช่วยให้จิตใจสงบและมั่นคง หลักการสำคัญค

นี่ก็เช่นเดียวกัน ถ้าลูกทุกคนรู้วิธีการอย่างนี้แล้ว ความรู้สึกว่าน่ำสมาธิแล้วจะเกิดโทษมันก็จะหมดไป ตรงข้ามสมาธินี้แหละจะทำให้เกิดคุณประโยชน์กับเรา เพราะจะเป็นจุดเชื่อมโยงใจของเรากับศูนย์กลางกายฐานที่

การเข้าถึงความสุขแท้จริงเริ่มต้นจากการปฏิบัติสมาธิที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ซึ่งจะช่วยให้เกิดคุณประโยชน์และเป็นรากฐานในการสร้างสิ่งดีๆ ในชีวิต ครอบครัว และสังคม โดยเริ่มจากตัวเราเองก่อนขยายไปยังคนรอบข้า