อ.ว.าร : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3548 / 3633

รวมใจกับเข้าไปสู่ภายใน อย่างละมุนละไม เหมือนขนกที่ลอยไปในอากาศ แล้วค่อยๆ บรรจง ตกลงมาสัมผัสบนผิวผนัง อย่างอ่อนโยน โดยไม่ทำให้น้ำกระเพื่อม ใจกของเราก็ต้องค่อยๆ วางเบาๆ ให้นิ่งๆ นุ่มๆ เบาๆ ให้อบอุ่นใจยิ

ผู้ที่นิ่งนมิตแล้วไม่สบาย มั่นดึง อดที่จะไปสูบ ไปเร่ง ไปเพ่ง ไปจ้องไม่ได้ ก็ให้เปลี่ยนวิธีการ ไม่ต้องนิ่งนมิต แค่เอาใจมาหยุดนิ่ง ๆ ที่กลางท้อง ในตำแหน่งที่เรามั่นใจว่า นี้คือฐานที่ ๑ ตรงนี้ก็ได้ 13 ม

นีคือข้อความที่ได้จาก OCR ของภาพนี้: เราจะนึกเป็นภาพดวงแก้วใส ๆ หรือองค์พระใส ๆ ก็ได้ หรือองค์พระที่เคยกราบไหว้บูชา องค์ใดองค์หนึ่งก็ได้ หรือจะเป็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว เพชรลิ่มหนึ่งอยู่ในตัว ค

ถ้าหานี้ก็ไม่ออก ก็ไม่ต้องนิก ทำใจเฉยๆ นิ่งๆ สบายๆ อย่างเดียวเท่านั้น ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๘

อาศัยความเพียร ความสังเกต และหมันฝึกฝน ทำทุกวันอย่างสม่ำเสมอ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ปรับอินทรีย์ให้พอเหมาะพอดี นอนแต่พอดี ทานแต่พอดี อะไรทุกอย่างให้พอดี แล้วมันก็จะดี

อย่าให้ตั้งเกินไป หย่อนเกินไป ปรับให้พอดีด้วยหลัก 4 ส. สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต เอาไปทำเถิด...แล้วจะดี ๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๖

อย่าดูถูกว่าสบาย ๆ เพราะสบาย จะทำให้ใจเราหยุดได้เร็ว 3 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๖

วิธีที่จะไม่้องค์พระหาย คือ ทำใจสบาย ๆ ให้ใจหยุดนิ่งอยู่ภายใน อย่ากลัวหาย ถ้าหายไปก็ช่าง ทำใจให้เป็นปกติ เดี๋ยวจะมีมาใหม่...ที่ดีกว่าเดิม ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๖

สติ กับ สบาย ต้อง มาคู่ กัน อย่าง สม่ำเสมอ คือ ตลอดเวลา ต่อเนื่อง ทั้ง หลับตา และ ลืมตา ๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘

นั่งอย่างสบาย ๆ อย่าไปใช้กําลังในการบังคับใจ อย่าไปดีดด ให้นั่งแบบใจเย็น ๆ ใจใส ๆ นั่งแบบผู้มีบุญ แบบสุขุมาฎชาติ ๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗

คำว่า "สบาย" ในเบื้องต้นคือ รู้สึกเฉย ๆ ภาษาธรรมะ เรียกว่า อุทธมงสุข สุขก็ไม่เชิง ทุกข์ก็ไม่ใช่ มันอยู่ในสภาพที่เฉย ๆ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๖

เรา มีหน้ที่... ทำกายทำใจให้สบายแค่นั้นเอง อย่างอื่น!! ทบไม่ต้องทำเลย 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

มั่นฝึกฝนไปเรื่อย ๆ ทั้งหลับตา ลืมตา ทุกอิริยาบถ ทุกสถานที่ แม้ในห้องน้ำที่เราจะต้อง ไปบ้างถ่ายอาหารเก่า อาบน้ำอาบท่า ล้างหน้า เปร่งฟัน ก็เป็นสิ่งที่สมควรทำอย่างยิ่ง ๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕५०

ไม่มีทางลัดอื่นใด นอกจากความเพียร สม่ำเสมอ อย่างถูกวิธี พอถูกวิธีเท่านั้น จะพบทางด่วนพิเศษ ที่จะเข้าสู่วรัญตรัยในตัวได้ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

หมื่นฝึกฝนอบรมใจไว้เรื่อยๆ ทำความเพียรไป อย่าท้อแท้ ท้อถอย อย่าขี้เกียจทำ พยายามฝึกฝนทุกวัน ทำทุกวัน ฝันใจทำบ้าง แข็งใจทำบ้าง จนกระทั่งทำด้วยความสมัครใจ เอาใจจดจ่อ ตลอดเวลา ทุกอิริยาบถ ๒๗ มกราคม พ.ศ.

แล้วก็มันสังเกต อย่ามองโดยไม่สังเกต สังเกต หมายถึง เออ วันนี้นั่งแล้วรู้สึกดีจังเลย สบายจังเลย เราทำอย่างไร ให้วิธีการเอาไว้ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖

นั่งแล้วรู้สึกเวลามันนานเหลือเกิน หรือรู้สึกเมื่อ ท้อ อย่างนี้ไม่ใช่แล้ว อย่ฝืนทำต่อนะ ให้รีบปรับใหม่ เริ่มต้นใหม่อย่างง่าย ๆ ๑๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘

สังเกต คือเวลาเลิกนั่งสมาธิแล้วให้มั่นสังเกตว่าเราทำถูกหลักวิชาไหม ถ้าไม่ถูกก็ปรับปรุงแก้ไข ถ็ถูกก็ทำให้เจริญขึ้น ค่ องขึ้น ให้ชำนาญขึ้น สักวันหนึ่งก็จะเป็นวันส่วนของเรา 2 มกราคม พ.ศ. 2547

มั่นสงสัยว่า... วันนี้เราทำได้ดีเพราะอะไร ค่อย ๆ นึกทบทวนว่า เออ เราค่อย ๆ วางใจเบา ๆ อย่างนี้ นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ ละมุนละไมอย่างนี้ ถ้าจำได้แล้วต่อไปเราก็ทำอย่างนั้นอีก เดี๋ยวมันก็จะละเอยดไปเอง ๑๐ กันยายน