ความเปราะบางของชีวิตมนุษย์
…ดเมืองนอน
ของเขาในสวีเดนทันที
ภายนอกอาคารมีแต่ความมืดมีดสนิทดุจราตรี
กาลทั้งๆที่เป็นเวลาเก้าโมงเช้า ไฟฟ้าดับ ทุกอย่างกลาย
เป็นขยะและเถ้าถ่านจนต้องปิดจมูกแน่นสนิท
วรรู้แล้วว่าชีวิตมนุษย์นั้นเปราะบางเพียงไร ค่า…
ได้ ๒ ปีแล้วแต่วก็ไม่เคยลืมสิ่งที่พ่อแม่ปู่ย่าตายายสอน มาตั้งแต่เด็ก เพราะชีวิตในเมืองใหญ่อย่างนิวยอร์กมี อันตรายเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา แรงเหวี่ยงทำให้วล้มลงไปนอนกับพื้น หน้าต่าง ห้องทำงานหลุดกระเด็นอ้าว