EP.1000 มีลูกเป็นอุบาสิกาก็ดีอย่างนี้

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อ ผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นอุบาสิกาผู้ปฏิบัติธรรมและสร้างบารมีมาอย่างยาวนาน ได้ส่งความปรารถนาดีผ่านการตั้งคำถามถึง คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อสอบถามเรื่องราวภายหลังจากที่คุณพ่อคุณแม่ของเธอได้ละโลกไปแล้ว。ผู้ส่งเคส ท่านนี้ คือ อุบาสิกา รุ่น 3 สังกัดภาค นครหลวง 7 เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พุทธศักราช 2506 มีนามสกุลว่า ดูผัด และ คุณครูไม่ใหญ่ เรียกท่านด้วยความเอ็นดูว่า “ดูผัด” หรือ “อุบาสิกาดูผัด” การเป็นอุบาสิกาของท่านนั้นไม่ธรรมดาเลย เพราะท่านได้ทำหน้าที่รับใช้ง่ายพระศาสนาและอยู่ร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะมาเป็นเวลากว่า 20 ปี ซึ่งเป็น "อุบาสิกาเพชร" หรือ "อุบาสิกาแก้ว" เป็นผู้ที่สร้างบุญอย่างเต็มที่ เหมือน “เช้ากะละมัง เย็นกะละมัง” เลยทีเดียว ด้วยหัวใจที่มุ่งมั่นในบุญกุศลนี้เอง ท่านจึงปรารถนาที่จะทราบเรื่องราวของคุณพ่อคุณแม่ผู้เป็นที่รักภายหลังจากที่ท่านทั้งสองได้จากไป

(ประมาณ 1,800 อักษร)

กาลครั้งหนึ่ง ยังมีอุบาสิกาท่านหนึ่ง นามว่า ผู้ส่งเคส หรืออุบาสิกาดูผัด ผู้ซึ่งมีชีวิตผูกพันกับการสร้างบุญกุศลและทำหน้าที่ในพระศาสนามาอย่างยาวนานกว่าสองทศวรรษ ชีวิตของเธอนั้นงดงามด้วยการทุ่มเทแรงกายแรงใจสร้างบารมีร่วมกับหมู่คณะเสมอมา

ย้อนกลับไปถึงบุพการีของเธอ คุณพ่อนั้นมีอุปนิสัยที่น่าเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง ท่านไปวัดทำบุญทุกวันพระ และคอยช่วยเหลือในงานบุญต่างๆ ของวัดอยู่ตลอด ในปีพุทธศักราช 2537 ท่านได้เดินทางมายังวัดพระธรรมกาย เพื่อถวายเงินร่วมสร้างพระธรรมกายประจำตัวกับหลวงพ่อธัมมชโย และยังได้ร่วมบุญหล่อรูปเหมือนทองคำของหลวงปู่ด้วยทองคำหนัก 1 บาทอีกด้วย นอกจากนี้ ท่านยังได้ไปปฏิบัติธรรมที่สวนบัว จังหวัดเชียงใหม่ด้วย คุณพ่อผู้เต็มเปี่ยมด้วยบุญกุศลได้เสียชีวิตลงด้วยโรคปอดอักเสบ

ส่วนคุณแม่นั้น มีอุปนิสัยที่อ่อนโยน ท่านไปวัดทำบุญตามประเพณี มีน้ำใจ ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และรักความสะอาดเป็นชีวิตจิตใจ คุณแม่ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคที่ชื่อว่า วรรณโรค

ภายหลังจากที่คุณพ่อคุณแม่ได้จากโลกมนุษย์ไปแล้ว ด้วยความกตัญญูและปรารถนาดี ผู้ส่งเคส จึงได้ส่งเรื่องราวมาสอบถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อให้ทราบว่าคุณพ่อคุณแม่ของเธอไปอยู่ที่ไหน และมีความเป็นอยู่อย่างไรบ้าง

ในเบื้องต้น คุณครูไม่ใหญ่ ได้เมตตาเล่าถึงเรื่องราวของคุณพ่อก่อน กล่าวว่าเมื่อคุณพ่อสมดูผัดได้เสียชีวิตแล้ว ท่านได้ไปบังเกิดเป็นเทพบุตร คนธรรพ์สุดหล่อ ณ สวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เฟส 2 ท่านได้เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ เป็นเทพบุตรคนธรรพ์ระดับผู้ปกครองหมู่บ้าน มีหน้าที่คอยดูแลหมู่บ้านของเหล่าเทพบุตรคนธรรพ์ในเขตที่ท่านปกครองอยู่ให้มีความสุขสงบและเบิกบาน ความเป็นอยู่ของท่านสะดวกสบาย มีวิมานเป็นทองประดับด้วยรัตนชาติที่งดงามและเปล่งแสงได้เอง มีบริวารแวดล้อมมากมาย ทั้งนี้เป็นเพราะบุญที่ท่านได้สร้างด้วยตัวเองอย่างสม่ำเสมอ รวมกับบุญที่คุณลูกสาวคือ ผู้ส่งเคส ได้ทำอย่างถูกหลักวิชชาและอุทิศส่งไปให้ จึงส่งผลให้ท่านไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์แห่งนี้

แต่เรื่องราวยังไม่จบเพียงเท่านั้น ในเวลาต่อมา เมื่อ ผู้ส่งเคส ส่งข้อมูลมาอีกครั้ง ก็ได้มีพระรูปหนึ่งเดินทางไปเยี่ยมคุณพ่อเทพบุตร พระท่านได้ฉายภาพการสร้างบารมีที่คุณลูกสาวได้สั่งสมมาตลอดระยะเวลากว่า 20 ปี ในฐานะอุบาสิกาเพชร อุบาสิกาแก้ว ผู้ทำหน้าที่รับใช้ง่ายพระศาสนา เมื่อคุณพ่อเทพบุตรได้เห็นภาพเหล่านี้ และพระท่านได้เชื่อมสายบุญทุกๆ บุญที่คุณลูกทำมารวมกับบุญที่ท่านทำด้วยตัวเอง ทันใดนั้น เมื่อสายบุญเชื่อมติดที่ศูนย์กลางกาย ท่านก็รู้สึกปลาบปลื้มปิติ เบิกบานใจในบุญอย่างยิ่ง กายของท่านพลันสว่างไสวขึ้นมาทันที เมื่อกำลังบุญของท่านเต็มที่และมีมากเกินกว่าที่สวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาจะรองรับได้ ท่านก็ได้เลื่อนภพภูมิขึ้นไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ในทันที มีรัศมีกายสว่างไสวกว่าเดิม มีทิพยสมบัติมากมายกว่าเดิม วิมานเป็นทองสว่างไสวมาก ทำให้ท่านมีความสุขมากยิ่งขึ้นไปอีก ท่านมีความสุขมาก แต่ก็ยังต้องการบุญอีกมาก เพราะได้เห็นผลแห่งบุญด้วยตัวเองแล้วว่าบุญมีจริง สวรรค์มีจริง ท่านอยากให้ลูกสาวทำบุญและอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปให้ท่านบ่อยๆ ซึ่งจะทำให้ท่านมีความสุขเพิ่มพูนยิ่งขึ้นไปอีก

จากนั้น คุณครูไม่ใหญ่ ก็ได้เมตตาเล่าถึงเรื่องราวของคุณแม่คำดี ดูผัด เมื่อคุณแม่ได้เสียชีวิตลง ท่านได้ไปบังเกิดเป็นภุมมเทวาระดับกลาง มีวิมานขนาดกลาง และมีบริวารจำนวนไม่มากนัก วิมานของท่านตั้งอยู่ในหมู่บ้านภุมมเทวาซึ่งอยู่ในป่าละเอียดย่านๆ บ้านของท่านเอง สาเหตุที่ทำให้ท่านไปเกิดเป็นภุมมเทวาเช่นนี้ เป็นเพราะในขณะที่กำลังจะเสียชีวิต ใจของท่านยังคงผูกพันและเป็นห่วงครอบครัวอยู่ ความห่วงและความผูกพันที่ท่านยังตัดไม่ขาดนี้ ได้มาส่งผลรวมกับผลบุญที่ท่านได้ทำไว้ในสมัยมีชีวิต ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบุญที่ทำตามประเพณี จึงส่งผลให้ท่านได้ไปเกิดเป็นเพียงภุมมเทวาที่วิมานอยู่ใกล้ๆ บ้านในที่สุด คุณครูไม่ใหญ่ ได้ให้ข้อคิดว่า ถึงตอนนั้นไม่ควรห่วงอะไรใคร หากจะห่วงก็ต้องห่วงอย่างฉลาด อย่างถูกหลักวิชชา คือทำใจหยุดนิ่งอยู่กลางกาย แล้วนึกถึงบุญทุกๆ บุญ หรืออย่างน้อยนึกถึงองค์พระ

อย่างไรก็ตาม ด้วยบุญที่คุณลูกสาวคือ ผู้ส่งเคส ได้ตัดสินใจมาทำหน้าที่อุบาสิกาและอยู่ร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะมาเป็นเวลากว่า 20 ปี จึงได้มีพระท่านนำภาพการสร้างบารมีของคุณลูกไปฉายให้คุณแม่ได้เห็น รวมถึงภาพงานบุญที่คุณแม่เองเคยทำในสมัยมีชีวิตอยู่ด้วย เมื่อคุณแม่เห็นภาพบุญต่างๆ แล้ว ท่านก็รู้สึกปลาบปลื้มปิติใจอย่างยิ่ง เมื่อใจท่านเริ่มผ่องใส มีช่องให้บุญส่งผลแล้ว พระท่านก็ได้คำนวณบุญเพื่อหาภพภูมิที่เหมาะสม โดยนำผลบุญที่คุณแม่เคยทำและผลบุญที่คุณลูกทำแล้วอุทิศส่งไปให้มารวมกัน จนในที่สุด พระท่านก็ได้นำคุณแม่ไปบังเกิดเป็นเทพธิดา คนธรรพ์อยู่บนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เฟส 2 ในขณะนี้ ท่านมีรูปกายที่สวยงามกว่าเดิมมาก ทิพยสมบัติต่างๆ และวิมานก็ประณีตงดงามกว่าวิมานที่เคยอยู่เป็นภุมมเทวา และมีความสุขกับชีวิตใหม่บนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาเป็นอย่างมาก

แม้พระท่านจะปรารถนาจะนำคุณแม่ไปอยู่บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เช่นเดียวกับคุณพ่อ แต่กำลังบุญของคุณแม่ยังไม่เพียงพอ เนื่องจากกำลังบุญส่วนใหญ่ล้วนเป็นบุญที่คุณลูกทำและอุทิศส่งไปให้แทบทั้งสิ้น ซึ่งบุญอุทิศนั้นมีกำลังไม่เหมือนบุญที่ทำด้วยตัวเอง คุณครูไม่ใหญ่ ได้ให้คำแนะนำว่า ให้ทั้งสองคือคุณพ่อและคุณแม่หมั่นภาวนา "สัมมาอะระหัง" เอาไว้ และให้ ผู้ส่งเคส ดีใจเถิดว่าคุณพ่อคุณแม่ได้ไปสู่สุคติโลกสวรรค์แล้ว อีกทั้งให้หมั่นทำบุญและอุทิศบุญส่งไปให้ท่านบ่อยๆ เมื่อใดที่บุญของท่านมากยิ่งขึ้นกว่านี้ ท่านก็อาจจะได้ไปอยู่ในภพภูมิที่สูงกว่านี้ได้