EP.142 ไวรัสมรณะ

ผู้ส่งเคสท่านนี้เกิดและเจริญเติบโตที่เมืองไทย ปัจจุบันอายุ 74 ปี ท่านแต่งงานและมีบุตรธิดารวม 6 คน เป็นชาย 2 คน หญิง 4 คน ในอดีตสามีของท่านมีผู้หญิงคนใหม่ ผู้ส่งเคสตัดสินใจที่จะ "ยก" สามีให้ไปเลย แต่สามีไม่ยอมหย่า เมื่อเจอเข้าจริงๆ ท่านจึงตัดสินใจหนีมาทำงานที่ประเทศอังกฤษเพื่อให้โอกาสสามีได้อยู่กับอีกคนอย่างผาสุก ท่านอยู่ประเทศอังกฤษรวมเวลาประมาณ 33 ปี และหย่ากับสามีสำเร็จหลังจากมาอยู่ได้ 8 ปี

ชีวิตของผู้ส่งเคสในประเทศอังกฤษเริ่มต้นด้วยการทำงานเป็นแม่บ้าน รับทำกับข้าวให้ผู้ที่มาสั่งเป็นรายเดือน ท่านมีรายได้พอใช้ และยังส่งเงินให้ลูกๆ ที่เมืองไทย ต่อมาท่านได้ใช้ชีวิตอยู่กับชายชาวอังกฤษตั้งแต่ท่านอายุ 29 ปีจนถึงปัจจุบัน

เมื่อผู้ส่งเคสมีหลักฐานมั่นคงในอังกฤษ ท่านก็ได้ดำเนินการติดต่อพาบุตรสาว 3 คนมาอยู่ด้วย ต่อมาลูกสาว 2 คนแยกออกไปอยู่เอง ผู้ส่งเคสจึงใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่กับบุตรสาวชื่อเล่นว่า "เล็ก" เพียงคนเดียว น้องเล็กเป็นคนพิการทางสติปัญญา เธอสามารถรับรู้ได้ทุกอย่าง แต่โต้ตอบไม่ได้เต็มร้อย มีปัญหาในการพูด มักใช้ภาษาท่าทางประกอบเสียงเพื่อบอกความต้องการ นอกจากนี้ เล็กยังมีปัญหาทางสุขภาพร่างกายอีกหลายอย่าง มักเป็นหวัด หายใจไม่สะดวก แพทย์บอกว่าเป็นโรคไวรัสลงปอด และเคยเข้าโรงพยาบาลเพื่อเอาของเหลวในปอดออกเพราะมีอาการหายใจไม่ออก หลังจากการผ่าตัดครั้งนั้น เล็กก็ไม่ค่อยแข็งแรงเหมือนเดิม ผู้ส่งเคสจึงผูกพันและรักเป็นห่วงลูกคนนี้มากเป็นพิเศษ

ตามปกติแล้ว เล็กเป็นคนอารมณ์ดี ไม่เคยโกรธใคร ชอบช่วยเหลือคุณแม่ทำงาน เช่น เป็นลูกมือทำอาหารเพื่อถวายพระอาจารย์ที่ศูนย์ประเทศอังกฤษ เล็กมักจะแบ่งเงินรายได้ที่ได้จากรัฐบาลสำหรับคนพิการ สัปดาห์ละ 116 ปอนด์ (เกือบหมื่นบาท) มาสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้ตนเอง 1 องค์ และทำบุญปฏิบัติธรรมอยู่สม่ำเสมอ เธอยังชอบบอกบุญคนที่มาบ้านให้ร่วมทำบุญทอดกฐินบูชาคุณพระเดชพระคุณหลวงปู่เมื่อปี 2544 เวลาผู้ส่งเคสเจ็บไข้ได้ป่วย เล็กนี่แหละที่เป็นคนคอยหยิบยาให้

ปลายเดือนกันยายน ปี 2544 เล็กเป็นหวัดอยู่ 2-3 วัน มีอาการไอมากขึ้นเรื่อยๆ จนหายใจไม่ออก ผู้ส่งเคสจึงเรียกรถพยาบาลมารับกลางดึก เมื่อไปถึงโรงพยาบาล เล็กหายใจไม่ออก กระสับกระส่ายมาก และได้เสียชีวิตในวันที่ 7 ตุลาคม 2544 ผู้ส่งเคสได้รวบรวมปัจจัยที่เล็กบอกบุญไว้ไปทำบุญที่วัดหลังจากเล็กเสียชีวิต

หลังจากเล็กเสียชีวิตได้ประมาณ 1 ปี ลูกชายอีก 2 คนของผู้ส่งเคสที่อยู่เมืองไทยก็เสียชีวิตตามไปอีก รวมเป็น 3 คน ลูกชายทั้งสองคนนี้ล้วนป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคที่เกี่ยวกับไวรัสทั้งคู่

ลูกชายคนเล็กชื่อ "ตึ๋ง" เสียชีวิตเมื่ออายุ 41 ปี ด้วยโรคไวรัสขึ้นสมอง ตึ๋งเคยสร้างพระธรรมกายประจำตัว 1 องค์ เคยมางานสวดพระอภิธรรมคุณยายอาจารย์ และนานๆ ครั้งจะตักบาตร เขาเป็นคนสูบบุหรี่ ดื่มเหล้าเวลาเข้าสังคม ตึ๋งเคยมีความสัมพันธ์ลับกับพยาบาลลูกสาวทหารคนหนึ่ง ทั้งๆ ที่เขามีภรรยาอยู่แล้ว ต่อมาพยาบาลคนนั้นได้แอบไปทำร้ายภรรยาหลวงของตึ๋งขณะตั้งครรภ์ ทำให้ภรรยาหลวงแท้ง และไม่สามารถมีลูกได้อีก ภายหลังตึ๋งกับพยาบาลก็แยกจากกัน ภรรยาหลวงไปขอเด็กกำพร้ามาเลี้ยง แต่เลี้ยงได้เพียง 1 ปีก็เสียชีวิตลง ตึ๋งจึงเลี้ยงลูกคนเดียวจนเด็กอายุ 10 ปี แล้วตึ๋งก็มาเสียชีวิตไป

ลูกชายคนโตชื่อ "ต้อม" อายุ 43 ปี เสียชีวิตด้วยโรคไวรัสลงปอด ต้อมเคยบวชพระอยู่ 6 พรรษา แต่ภายหลังได้ลาสิกขา ปกติเขาจะสูบบุหรี่ดื่มเหล้า แต่พอมีภรรยาก็ลดลง ก่อนเสียชีวิต 2 ปี สุขภาพทรุดโทรมลงมาก หน้าตาคล้ำคล้ายคนแก่ คุณครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่านี่คือคนที่เคยบวชแล้วลาสิกขามาดื่มเหล้า

ผู้ส่งเคสตั้งคำถามว่า น้องเล็กทำกรรมอะไรมาจึงมาเกิดในสภาพที่ไม่สมประกอบ พิการทางสมอง และมีโรคประจำตัว และทำไมต้องมาเกิดเป็นแม่เป็นลูกกันกับท่านด้วย ก่อนตายลูกสาว (เล็ก) รับรู้เหตุการณ์ที่พระอาจารย์และผู้ไปเยี่ยมบอกให้ระลึกถึงบุญได้หรือไม่ เพราะตอนไปเยี่ยมเล็กอยู่ในอาการหนักโต้ตอบอะไรไม่ได้ แต่มีผู้เห็นน้ำตาของเล็กไหลออกมา เหตุใดน้ำตาจึงไหล คติก่อนตายเป็นอย่างไร และตอนนี้เล็กอยู่ที่ไหน ลูกชายทั้งสองคนตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศให้หรือไม่ เพราะกรรมอันใดที่ทำให้ลูกสาวและลูกชายทั้ง 3 คนเสียชีวิตด้วยโรคไวรัสในเวลาใกล้เคียงกัน บุญที่ผู้ส่งเคสทำอย่างต่อเนื่องจะช่วยลูกที่เสียชีวิตไปแล้วและลูกที่ยังมีชีวิตอยู่ได้หรือไม่ และพวกเขายังต้องการบุญอะไรอีกหรือไม่