EP.143 แม่หัวเราะตาย ส่วนลูกชายถูกตัดลิ้น

ผู้ส่งเคสได้ส่งเรื่องราวจากศูนย์ปฏิบัติธรรมที่โตเกียว นาน โดยเล่าถึงเรื่องราวในครอบครัว ทั้งคุณแม่ พี่ชายซึ่งเป็นทหารอากาศ และน้องเขยซึ่งเป็นทหารบก เรื่องราวที่เกิดขึ้นทำให้เกิดความสงสัยและต้องการทราบรายละเอียดเกี่ยวกับวิบากกรรมที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ต่างๆ ขึ้น และอยากทราบว่าบุญที่อุทิศไปนั้นผู้ที่เสียชีวิตได้รับหรือไม่

เรื่องราวเริ่มต้นด้วยความรักในครอบครัวของผู้ส่งเคส คุณแม่เป็นที่รักของทุกคน เป็นแม่ที่ดีมาก รักลูกอย่างเท่าเทียม ผู้ส่งเคสไม่เคยเห็นคุณแม่ทำบาปเลย มีเพียงเล็กน้อยในช่วงเทศกาลปีใหม่และสงกรานต์ที่ท่านจะเล่นไพ่กับญาติพี่น้องในบ้าน คุณแม่เสียชีวิตในปี พศ 2543 ด้วยอายุ 72 ปี ในขณะที่ท่านยังแข็งแรงดี สาเหตุการเสียชีวิตนั้นแปลกมาก คือท่านขาดอากาศหายใจ เกิดจากการหัวเราะมากเกินไป เรื่องคือคุณแม่กำลังนั่งดูโทรทัศน์ ดูตลกคณะหนึ่ง ดูไปหัวเราะไปจนน็อคไปเลย น็อคไปเฉยๆ เมื่อพาไปโรงพยาบาล หมอบอกว่าท่านขาดใจแล้ว เข้าห้อง ICU ปั๊มหัวใจก็ไม่ทัน ท่านเสียชีวิตโดยไม่ทันได้สั่งเสียอะไรเลย ปกติคุณแม่เป็นคนชอบทำบุญมาก ทั้งกฐิน ผ้าป่า บุญไหนใครบอกมาท่านก็ทำตามกำลัง ผู้ส่งเคสยืนยันว่าไม่เคยเห็นคุณแม่ทำบาปจริงๆ คุณครูไม่ใหญ่เสริมว่า การหัวเราะตายคาทีวีนั้น เกิดขึ้นพร้อมกับการหมดอายุขัยพอดี

สำหรับพี่ชายของผู้ส่งเคสซึ่งเป็นทหารอากาศ อายุประมาณ 43 ปี สมัยเด็กๆ เขาใช้ชีวิตแบบเด็กทั่วไป ยิงนก ตกปลา จนกระทั่งเขาแต่งงานกับพี่สะใภ้ คุณแม่ก็รักพี่สะใภ้ด้วย ฐานะทางบ้านของพี่สะใภ้รวยกว่า ตอนแรกพี่ชายแต่งงานแล้วก็อยู่รวมกันที่บ้านคุณแม่ แต่สักพักก็ย้ายไปอยู่รวมกับแม่ยาย คุณแม่ก็จะแวะไปหาพี่ชายกับพี่สะใภ้เกือบทุกวัน ในช่วงแรกๆ ทุกอย่างก็ดี แต่เมื่อเวลาผ่านไป เหมือนว่าทางนั้นจะรังเกียจ ไม่ต้องการให้คุณแม่ไปหา บางครั้งผู้ส่งเคสเห็นคุณแม่ร้องไห้ แต่ท่านก็ไม่เคยพูดว่าเป็นเรื่องอะไร ระยะหลังคุณแม่จึงไม่ได้ไปหาพี่ชายอีก ส่วนพี่ชายเองก็ไม่เคยกลับมาเยี่ยมพ่อแม่เลย นานๆ จะมาสักครั้งเมื่อมีเรื่องเดือดร้อน แต่พอสบายแล้วเขาก็ลืมทุกคน แม้วันที่คุณแม่เสียชีวิต เขาก็มาแค่ซื้อโรงศพให้เท่านั้น งานทำบุญวันตายของคุณแม่ก็ไม่เห็นพี่ชายมา จนผู้ส่งเคสคิดว่าชาตินี้คงได้ตัดพี่ตัดน้องกันแล้ว และสงสัยว่าชาติต่อไปจะได้เกิดมาเป็นพี่น้องอีกหรือไม่ ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พศ 2546 ผู้ส่งเคสได้ข่าวว่าพี่ชายถูกตัดลิ้น เพราะเป็นมะเร็งที่ลิ้น เมื่อได้ทราบข่าว ผู้ส่งเคสรู้สึกโล่งใจ และคิดอยู่คนเดียวว่า "ฉันอโหสิกรรมให้ทั้งหมด" ไม่ติดใจความแค้นใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ส่งเคสคิดในใจว่านี่แหละคือ "กรรมเก่า" ที่พี่ชายเคยทำไว้ และ "กรรมใหม่" ที่ทำให้คุณแม่ร้องไห้

เรื่องราวของน้องเขยของผู้ส่งเคสก็น่าเศร้าไม่แพ้กัน น้องเขยขับรถมอเตอร์ไซค์ชนท้ายรถบรรทุกเสียชีวิตคาที่ คอหัก หน้าตาจำไม่ได้ เละไปครึ่งตัว เหตุเกิดเกือบเที่ยงคืนในวันที่ 5 มิถุนายน พศ 2546 น้องเขยอายุ 43 ปี เป็นทหารบกอยู่ที่ลพบุรี หลังจากออกจากราชการก็กินบำนาญและทำงานส่วนตัว เขาชอบตกปลามาทำอาหารและดื่มเหล้าทุกวัน แต่เมื่อผู้ส่งเคสกลับเมืองไทยและชวนน้องเขยมานั่งสมาธิหรือไปวัด เขาก็ไปโดยไม่ปฏิเสธ เขาเป็นคนมีน้ำใจ รักพ่อแม่พี่น้องทุกคน แต่จะทำบุญตามโอกาสเท่านั้น ผู้ส่งเคสสงสัยว่าน้องเขยเสียชีวิตแล้วไปอยู่ที่ไหน และกรรมอะไรทำให้อายุสั้นและตายด้วยอุบัติเหตุเช่นนี้ มีทางใดจะช่วยเขาได้บ้างหรือไม่

ผู้ส่งเคสได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับคุณแม่ พี่ชาย และน้องเขย และอยากทราบว่าพวกเขาได้รับบุญบ้างไหม