EP.147 แทงคอหมูเอาเลือดไปขาย ทุบหัวควายเพื่อเอาเนื้อ

ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 9 คน เกิดในเมืองไทย ครอบครัวบิดาเป็นคนจีนและนับถือศาสนาคริสต์ ในวัยเด็ก ผู้ส่งเคสไปอยู่กับป้า ได้เรียนโรงเรียนคาทอลิก ใกล้บ้าน และต้องเรียนวิชาศาสนาคริสต์และสวดมนต์ตามพระคัมภีร์เป็นประจำ เคยแต่งตัวเป็นเทวดามีปีกในงานของโบสถ์ เมื่ออายุ 12 ปี มีความปรารถนาจะบวชเป็นแม่ชี (ซิสเตอร์) และมีผู้อุปถัมภ์จะส่งไปเรียนเพื่อบวชที่กรุงเทพฯ แต่บิดาไม่อนุญาตเพราะไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใคร จึงได้มาอยู่กับอาที่กรุงเทพฯ และแต่งงานเมื่ออายุ 22 ปี ในช่วงที่ตั้งครรภ์ลูกชายคนแรกได้ 8 เดือน ผู้ส่งเคสชอบกลิ่นควันบุหรี่มาก จนถึงกับต้องเข้าใกล้คนที่สูบเพื่อดม และเริ่มสูบเองเมื่อไม่มีให้ดม ไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เมื่ออายุ 25 ปี ต้องเข้ารับการผ่าตัดเนื้อ งอกในมดลูก และมีประสบการณ์เฉียดตายระหว่างการผ่าตัด ได้เห็นคล้ายเทวดาหญิงสององค์พาไปดูโบสถ์คริสต์สีทองและสีเงิน หลังจากนั้น แม้จะยังไปโบสถ์คริสต์ประจำ แต่หากมีใครชวนทำบุญทอดกฐินผ้าป่า ก็จะร่วมทำบุญด้วย ต่อมา ได้ไปทำงานต่างประเทศและแต่งงานใหม่กับสามีชาวเยอรมัน ในปี พศ 2541 ได้พบกัลยาณมิตรที่เล่าเรื่องการทำบุญของวัดพระธรรมกาย แม้เพื่อนจะไม่ได้ชวนโดยตรง ผู้ส่งเคสก็รับฟังเป็นปีๆ จนปลายปี พศ 2542 เพื่อนจึงชวนสร้างองค์พระและลานธรรม โดยบอกว่าทำแล้วจะได้ไปเจอกันในภพเบื้องหน้า เมื่อเห็นหนังสือของวัดที่มีรูปคุณยายอาจารย์ฯ และเห็นแววตาของคุณยาย ก็รู้สึกเย็นวาบในใจ จึงตัดสินใจทำลานธรรม 1 แผ่นก่อน หลังจากนั้น เพื่อนชวนไปร่วมพิธีบูชาข้าวพระ และผู้ส่งเคสได้เริ่มนั่งสมาธิครั้งแรก ในการนั่งสมาธิบางครั้ง ใจหยุดนิ่งและมีความสุขมาก แต่บางครั้งก็เห็นภาพต่างๆ เช่น พระเยซู หรือใบหน้าคนมากมาย บางครั้งเมื่อเลิกนั่งหรือก่อนนอนก็เห็นตัวตนที่เจ็บปวดบิดเบี้ยวเหมือนทากที่เคยฆ่า ผู้ส่งเคสได้ปรึกษาพระอาจารย์ (หมายถึง คุณครูไม่ใหญ่) และได้รับคำแนะนำให้นั่งสมาธิและแผ่เมตตา เมื่อปฏิบัติตามก็ไม่เห็นสิ่งเหล่านั้นอีก

เรื่องราวเริ่มต้นจากครอบครัวของผู้ส่งเคส โดยเฉพาะเรื่องราวของบิดา และมารดา บิดาเป็นคนจีนที่เกิดในไทย นับถือศาสนาคริสต์ เป็นคนสูบบุหรี่จัด และเจ้าชู้มาก มีภรรยาหลายคน ทั้งภรรยาหลวง (มารดาของผู้ส่งเคส) และภรรยาน้อยมากมาย รวมถึงคนใบ้ด้วย บิดาไม่ดื่มสุรา แต่มีนิสัยชอบฆ่าสัตว์ทุกชนิด อาชีพหลักคือการรับซื้อหมูเป็นมาฆ่าขาย โดยมีวิธีฆ่าที่เฉพาะคือใช้มีดเจาะคอใต้คาง เพื่อให้เลือดไหลลงภาชนะ นำไปผสมน้ำเกลือ ตีให้แข็งแล้วนำไปต้มขายเป็นเลือดหมู ส่วนตัวหมูก็ชำแหละเนื้อขาย นอกจากนี้ ยังฆ่าวัวเป็นอาหาร โดยผูกวัวไว้แล้วใช้มีดปาดคอหรือทุบหัว เมื่อวัวดิ้นก็จะทรมานซ้ำๆ จนตาย บิดายังชอบตกปลาและล่าสัตว์ทุกชนิด เช่น กระต่าย เก้ง กวาง นก หนู เพื่อนำมาทำอาหาร เมื่ออายุ 55 ปี บิดาได้แยกทางกับมารดาของผู้ส่งเคส และไปอยู่กับภรรยาน้อยคนหนึ่ง ช่วงหลังสุขภาพไม่ดี ป่วยหลายโรค จึงเลิกฆ่าสัตว์ ท่านทานยาวันละกว่า 10 ชนิดเป็นเวลา 10 กว่าปี จนเสียชีวิตเมื่อปี พศ 2542 อายุ 66 ปี ผู้ส่งเคสซึ่งอยู่ต่างประเทศไม่มีโอกาสไปร่วมงานศพและไม่ทราบว่าบิดาเสียชีวิตด้วยอาการใด

ส่วนมารดาของผู้ส่งเคส แม้จะนับถือพุทธศาสนา แต่ก็ดื่มเหล้าและสูบบุหรี่เป็นประจำ ชอบฆ่าเป็ด ไก่ ปลา มาทำอาหาร หากวันไหนไม่ได้ดื่มเหล้า อารมณ์จะร้ายมาก ท่านทำบุญตามประเพณี เช่น งานกฐิน ผ้าป่า งานบวช 3 เดือนก่อนเสียชีวิต ท่านจึงเลิกสูบบุหรี่ มารดาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวในปี พศ 2536 อายุ 60 ปี ก่อนเสียชีวิต ท่านบ่นเจ็บหน้าอก ไปหาหมอ หมอฉีดยาให้ วันรุ่งขึ้น มารดาบอกว่าหายใจไม่ออก น้องสาวจึงพาไปหาหมออีกครั้ง แต่ท่านหลับฟุบและสิ้นลมไปในรถสองแถวระหว่างเดินทาง

ผู้ส่งเคสเองเป็นลูกคนที่ 3 ในวัยเด็กต้องไปอยู่กับป้า เรียนโรงเรียนคาทอลิก แม้จะอยากบวชเป็นซิสเตอร์แต่บิดาไม่ยินยอม ชีวิตได้พาผู้ส่งเคสไปอยู่กรุงเทพฯ แต่งงาน มีครอบครัว และมีประสบการณ์ที่น่าสนใจหลายอย่าง เช่น อาการแพ้ท้องที่แปลก และประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ แม้จะเติบโตมาในสิ่งแวดล้อมที่ห่างไกลจากวัดพระธรรมกาย แต่สุดท้าย ด้วยการพบกัลยาณมิตร และการได้เห็นภาพคุณยายอาจารย์ฯ ทำให้ผู้ส่งเคสได้มีโอกาสเข้ามาสร้างบุญบารมีร่วมกับหมู่คณะ ได้เริ่มนั่งสมาธิและพบกับประสบการณ์ทั้งที่ดี (ใจหยุดนิ่ง มีความสุข) และที่น่าตกใจ (เห็นภาพต่างๆ ความเจ็บปวดคล้ายทาก) ประสบการณ์ที่เห็นภาพทากทำให้ผู้ส่งเคสระลึกได้ถึงกรรมที่เคยทำ และได้รับคำแนะนำจากพระอาจารย์ให้แก้ไขด้วยการแผ่เมตตา เหตุการณ์เหล่านี้ได้นำมาสู่คำถามมากมายเกี่ยวกับชีวิตและความตายของบิดามารดา กฎแห่งกรรม และประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้รับ