EP.158 ป่วยแต่กายใจไม่ป่วย

ผู้ส่งเคสนี้เป็น "ลูกพระราช" และเพื่อนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เรื่องราวเป็นของคุณแม่ของเธอ คุณแม่เป็นชาวจังหวัดชัยนาท มีบุตร 4 คน ผู้ส่งเคสเป็นคนที่ 3 คุณแม่ประกอบอาชีพเป็นช่างตัดเสื้อ คุณแม่ได้รู้จักวัดพระธรรมกายประมาณปี พศ 2514 จากการอ่านหนังสือ "เดินไปสู่ความสุข" คุณแม่ชอบวัดพระธรรมกายมาก และชอบเดินทางไปร่วมอยู่ธุดงค์แก้วในวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์เป็นประจำ

ต่อมา คุณแม่ได้เป็นกัลยาณมิตรชักชวนให้ลูกๆ หลานๆ และคุณพ่อเข้าวัด จนคุณพ่อได้บวชในวัดพระธรรมกาย และไม่ยอมลาสิกขาเลย กระทั่งปัจจุบันนี้ ได้เป็นหลวงตาอยู่ที่วัดใกล้บ้าน เพื่อให้ลูกหลานได้ทำบุญกับท่าน

คุณแม่ชอบทำบุญและบอกบุญทุกบุญที่หลวงพ่อเชิญชวนอยู่เสมอ ไม่เคยขาด ตั้งแต่บุญอาทิตย์ต้นเดือน บุญเททองหลวงปู่ปี 2537 บุญสถาปนามหาธรรมกายเจดีย์ตั้งแต่กลั่นแผ่นดินเรื่อยมา บุญสร้างองค์พระ บุญลานธรรม ร่วมสถาปนาสภาธรรมกายสากล วิหารหลวงปู่ กฐินพระราช คุณแม่บอกบุญสร้างพระได้มากกว่า 50 องค์ งานพิธีสำคัญต่างๆ ของวัด เช่น พิธีกลั่นแผ่นดิน เททองหลวงปู่ ตอกเสาเข็มมหาธรรมกายเจดีย์ มหาวิหารหลวงปู่ มหาวิหารคุณยาย อาคาร 60 ปี พระราช หรือบุญอาทิตย์ต้นเดือน คุณแม่ก็จะมาร่วมงานเสมอ แม้สุขภาพจะไม่แข็งแรง ต้องนั่งรถเข็น ก็ไม่เคยลำบากใจที่จะมาร่วมงานบุญ

ในปี พศ 2543 คุณแม่ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งในสมองและปอดระยะสุดท้าย จึงทำการรักษา แต่เมื่อรู้ว่าป่วย คุณแม่ก็ไม่ได้เสียใจหรือหมดกำลังใจทำความดีแม้แต่น้อย กลับเร่งสร้างบุญให้ตนเองอย่างต่อเนื่อง ไม่ขาด คุณแม่ใช้เวลาที่เหลือไปในการสร้างความดีอย่างคุ้มค่า ประมาณปี พศ 2545 ได้เข้ารับการผ่าตัดปอดและฉายแสงที่สมอง ระหว่างที่อยู่โรงพยาบาล คุณแม่ก็ยังบอกบุญคนไข้เตียงข้างๆ ไปด้วย คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าแม้นอนแล้ว ปากยังใช้ได้ ก็ใช้บอกบุญ ซึ่งก็เป็นทางมาแห่งบุญ แม้แต่ออกจากโรงพยาบาลแล้วมาอยู่บ้าน ในช่วงบ่ายๆ คุณแม่ก็จะออกเดินไปตามบ้านชาวบ้าน เล่าเรื่องบุญต่างๆ ให้ชาวบ้านฟัง และชวนให้ร่วมบุญด้วย คุณแม่ยังเคยบอกบุญขอทานที่กลางตลาดสดด้วยความสงสาร จนกระทั่งขอทานเกิดความปีติในบุญและนำเงินมาร่วมทำบุญกับคุณแม่ด้วย นอกจากนี้ คุณแม่ยังสวดมนต์ นั่งสมาธิเป็นประจำทุกวัน

จนกระทั่งปี พศ 2546 มะเร็งได้ลามเข้าสู่กระดูก ทำให้อาการทรุดลงตามลำดับ ต้องนอนอยู่บนเตียง ไม่สามารถเดินได้ ในระหว่างนี้ คุณแม่จะฟังเทปธรรมะ สวดมนต์ และเข้าโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแบบแห้ง (คือลูกเปิดให้ฟังจากเทปหรือไฟล์) ทุกวัน คุณแม่จะพยายามสวดมนต์และปล่อยใจตามเสียงหลวงพ่อไปด้วย เดือนตุลาคม พศ 2546 ใจของคุณแม่จดจ่ออยู่กับงานกฐินสถาปนาอาคาร 60 ปี พระราช ในวันที่ 2 พฤศจิกายนนี้มาก คุณแม่ได้รับบุญกฐิน 2546 ตั้งแต่หลังกฐินปี 2545 และบอกกับลูกว่า จะอยู่รอไปกฐินให้ได้ ท่านตั้งใจจะรักษาลมหายใจไว้ให้ทันกฐินครั้งนี้ ประมาณ 5 วันก่อนเสียชีวิต คุณแม่จะตื่นมาทุกเช้าและถามคำถามแรกว่า "ถึงกฐินหรือยัง" แสดงถึงความผูกพันอย่างมาก จนกระทั่งถึงวาระสุดท้าย คุณแม่จากไปในเช้าวันที่ 10 ตุลาคม ในปีนั้นที่โรงพยาบาล คุณแม่จากไปอย่างสงบ แม้ก่อนหน้านี้ท่านจะบอกว่าจะไปร่วมกฐินให้ได้ เมื่อคุณแม่เสียชีวิต ท่านได้บริจาคร่างของท่านให้โรงพยาบาลไปเป็นครูใหญ่ ผู้ส่งเคสยังขอถามเรื่องราวของพี่ชายที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถชนกัน โดยคอขาด พี่ชายชอบดื่มเหล้าทุกเย็น ยกเว้นช่วงเข้าพรรษา และมีนิสัยเจ้าชู้มาก แต่ในการทำงานเป็นข้าราชการ เป็นคนดีและทำงานดีเป็นที่ยอมรับ คุณแม่ได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้พี่ชายหลังเสียชีวิต ผู้ส่งเคสมีคำถามเกี่ยวกับกรรมของคุณแม่ อาการป่วย ภายหลังเสียชีวิต รวมถึงเรื่องของพี่ชาย และความปรารถนาของคุณแม่ที่จะเกิดเป็นแม่ลูกกับลูกสาวคนเล็กอีก

คุณแม่ของผู้ส่งเคส ชาวจังหวัดชัยนาท ซึ่งประกอบอาชีพช่างตัดเสื้อ ได้มีโอกาสรู้จักวัดพระธรรมกายจากหนังสือ และเกิดศรัทธาอย่างแรงกล้า ท่านชอบไปร่วมกิจกรรมของวัดอยู่เสมอ โดยเฉพาะธุดงค์แก้ว และได้เป็นกัลยาณมิตร ชักชวนคนในครอบครัวเข้าวัด จนคุณพ่อได้บวชและไม่ลาสิกขา คุณแม่เป็นยอดนักสร้างบารมี ไม่เคยขาดบุญที่หลวงพ่อชวนให้ทำ แม้ในโครงการบุญใหญ่ต่างๆ ท่านมีส่วนชวนคนสร้างองค์พระได้กว่า 50 องค์ แม้สุขภาพจะอ่อนแอลงถึงขั้นต้องนั่งรถเข็น คุณแม่ก็ยังคงเดินทางไปร่วมงานบุญสำคัญที่วัดเสมอ ในปี พศ 2543 คุณแม่ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งในสมองและปอดระยะสุดท้าย แทนที่จะท้อแท้สิ้นหวัง คุณแม่กลับเร่งสร้างบุญและทำความดีอย่างเต็มที่ ท่านใช้เวลาที่เหลืออย่างคุ้มค่า แม้ในโรงพยาบาลหรือกลับมาอยู่บ้าน ก็ยังบอกบุญชักชวนคนรอบข้างทำความดีอยู่เสมอ ท่านยังคงสวดมนต์และนั่งสมาธิเป็นประจำทุกวัน จนกระทั่งอาการป่วยหนักขึ้น มะเร็งลามเข้ากระดูก ทำให้ท่านต้องนอนติดเตียง ในช่วงนี้ ท่านยังคงฟังธรรมะและติดตามโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาผ่านการเปิดเทป/ไฟล์ที่ลูกเตรียมไว้ จิตใจท่านผูกพันกับบุญกฐินปีนั้นมาก ท่านตั้งใจอย่างแรงกล้าว่าจะอยู่ร่วมงานกฐินให้ได้ และถามถึงวันงานกฐินทุกเช้าในสัปดาห์สุดท้ายของชีวิต แต่แล้ว คุณแม่ก็จากไปอย่างสงบในเช้าวันที่ 10 ตุลาคม พศ 2546 ที่โรงพยาบาล ก่อนถึงวันงานกฐินที่ท่านตั้งใจจะไปร่วม หลังเสียชีวิต คุณแม่ได้บริจาคร่างกายให้โรงพยาบาล นอกจากเรื่องของคุณแม่ ผู้ส่งเคสยังถามถึงพี่ชายที่เสียชีวิตอย่างกะทันหันจากอุบัติเหตุรถชนจนคอขาด ซึ่งพี่ชายมีประวัติดื่มเหล้าจัดและเจ้าชู้ แต่เป็นข้าราชการที่ดี คุณแม่ได้สร้างองค์พระให้พี่ชายหลังเสียชีวิต ผู้ส่งเคสมีคำถามหลายประการเกี่ยวกับทั้งคุณแม่และพี่ชาย