EP.168 นักรบกองทัพธรรม

ผู้ส่งเคสเป็น "ลูกพระราชอง ใบ สุขพดุง" (ชื่อผู้ส่งเคส) เข้าวัดเมื่อปี พศ 2528 และเป็นผู้นำบุญ ทำหน้าที่ชักชวนสาธุชนมาวัดตลอดมา จนได้มาเจอผู้นำบุญท่านหนึ่งชื่อ "เสนอ ครบอยู่" หรือที่เพื่อนๆ เรียกกันว่า "กัลยาณมิตรไซอิ้ง" ซึ่งได้เสียชีวิตไปแล้วด้วยโรคมะเร็งในมดลูก เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พศ 2546 ผู้ส่งเคสได้ฝากหนังสือเกี่ยวกับประวัติวัดพระธรรมกายไปให้กัลยาณมิตรไซอิ้งอ่าน และบอกให้ไปรอขึ้นรถวันอาทิตย์ได้เลยหากอยากไปวัด ในวันอาทิตย์ต่อมากัลยาณมิตรไซอิ้งก็ได้มารอขึ้นรถเพื่อไปวัดพระธรรมกายจริง หลังจากนั้นกัลยาณมิตรไซอิ้งก็ได้มาร่วมงานบุญที่วัดโดยตลอด และทำหน้าที่ผู้นำบุญอย่างแข็งขันเรื่อยมา ผู้ส่งเคสมีความรู้สึกว่าเธอน่าจะเป็นผู้นำบุญตัวอย่างคนหนึ่ง เธอเสียสละมาก และการรับบุญแต่ละครั้งเป็นไปเพื่ออยากได้บุญอย่างแท้จริง เธอมีความอดทนในการสร้างบารมีมาก ในใจจะคิดถึงแต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ คุณยาย และวัดพระธรรมกายตลอด แม้ว่าอาชีพจะเป็นเพียงสาวโรงงาน มีความรู้น้อย รายได้ไม่มาก แต่ทุกบาททุกสตางค์เก็บมาทำบุญตลอด ทำบุญทุกบุญที่หลวงพ่อบอกมา บางครั้งมีงานบุญที่วัด เธอก็ออกไปทำหน้าที่ชวนคนมาวัด โดยยอมหาคนไปทำงานแทนและจ่ายค่าแรงให้ เพื่อให้ตัวเองมีเวลาออกไปทำหน้าที่ บางครั้งก็ต้องจ้างคนทำแทนเป็นอาทิตย์ รายได้น้อยแต่หัวใจยิ่งใหญ่ อยากได้บุญ

กัลยาณมิตรไซอิ้งเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในมดลูก และกระเพาะอักเสบจนทะลุ และมีอายุสั้น กัลยาณมิตรไซอิ้งเป็นผู้นำบุญและผู้นำรถคนแรกในเขตนิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ทำให้มีผู้นำบุญอื่นๆ เกิดขึ้นตามมาอีกมาก เธอสร้างองค์พระของตัวเอง และชวนคนอื่นสร้างองค์พระอีกกว่า 100 องค์ ชวนคนทำบุญกฐิน ผ้าป่า ทุกบุญที่วัดบอก และมาวัดทุกวันอาทิตย์กว่า 10 ปี ปี พศ 2543 ได้เดินทางไปทำงานที่ไต้หวัน เคยไปปฏิบัติธรรมที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมไทเป ตลอดเวลาที่อยู่ไต้หวัน ส่งเงินมาร่วมทำบุญตลอด จนถึงงานวันสลายร่างคุณยายอาจารย์ เธอบินด่วนกลับมาร่วมงาน และทำบุญเลี้ยงพระ 30,000 วัด ด้วยความปิติมาก เสร็จงานก็บินกลับไปทำงานต่อทันที ขณะอยู่ไต้หวันสุขภาพไม่แข็งแรง ตรวจพบเนื้ออกในมดลูก จึงผ่าตัดมดลูกที่ไต้หวันปี พศ 2546 สิ้นสุดสัญญาทำงานที่ไต้หวัน จึงบินกลับเมืองไทย มาร่วมบุญตอกเสาเข็มสร้างอาคาร 60 ปี พระราชภาวนาวิสุทธิ์ รู้สึกปิติมาก ปกติเมื่ออยู่ที่บ้านที่อำเภอพระราชัย จังหวัดบุรีรัมย์ ทุกเย็นจะพาเพื่อนบ้านและเด็กๆ มาสวดมนต์ นั่งสมาธิทุกวัน หลังกลับจากปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์ช่วงปลายสิงหาคม กัลยาณมิตรไซอิ้งตั้งใจทำหน้าที่บอกบุญกฐินมาก แต่สังขารไม่อำนวย มีอาการปวดท้องมาก ท้องร้องเสียงดัง เข้าออกโรงพยาบาลเป็นระยะ ทำสแกนก็ไม่พบอะไร กรรมบังเครื่องมือจึงหาไม่พบ หมอหาสาเหตุไม่พบ แต่มีลมวิ่งในท้องตลอด รักษาแผนปัจจุบันไม่เห็นผล ก็ไปรักษาแผนอดีต ไปหาหมอเป่าท้อง อยากหาย เอายามาต้มกิน อาการทุเลาบ้าง แต่ลมยังวิ่งเหมือนเดิม วิบากกรรมนี้หมอเทวดาก็ไม่หาย มีทุเลาบ้าง วันที่ 28 ตุลาคม ช่วงโค้งสุดท้ายกฐิน 46 เธอกัดฟัน ทนปวด ร่างกาย แต่ใจปลื้ม เดินถือผ้าไตรออกไปทำหน้าที่บอกบุญเต็มที่ด้วยความปิติมาก วันที่ 2 พฤศจิกายน กัลยาณมิตรไซอิ้งและกัลยาณมิตรจากบุรีรัมย์มาร่วมงานกฐิน 46 ที่วัดพระธรรมกาย ร่วมพิธีตั้งแต่เช้า บูชามหาธรรมกายเจดีย์ ตักบาตรเช้า บูชาข้าวพระ ถวายสังฆทาน ตอนเพลไม่ได้รับประทานอาหาร เพราะปวดท้องมาก ปวดจนบ่าย 2 ทนไม่ไหว จึงมาที่ศูนย์พยาบาล หมอวินิจฉัยว่ากระเพาะอักเสบรุนแรง อาจต้องผ่าตัด จึงพาไปส่งโรงพยาบาลธรรมศาสตร์ สแกน หมอบอกต้องผ่าตัด ผ่าตัดเวลา 1800 น ของวันที่ 2 พฤศจิกายน วันที่ 3 พฤศจิกายน มีกัลยาณมิตรจากต่างประเทศและผู้ประสานงานไปเยี่ยม เล่าธรรมะให้ฟัง เธอรับรู้และปิติใจกับบุญทุกบุญที่เล่า วันที่ 4 พฤศจิกายน เวลา 1300 น กัลยาณมิตรไซอิ้งเสียชีวิตลงอย่างสงบ ด้วยความดีที่ทำมาตลอดต่อเนื่อง ใจเธออยู่ในบุญตลอด ผู้ส่งเคสและเพื่อนๆ ผู้นำบุญ ญาติมิตร กราบขอเมตตา คุณครูไม่ใหญ่ ช่วยฝันให้ฝันถึงบุญกรรมของเธอ