EP.326 เพราะสุราและกาเม จึงวนเวียนกับการฆ่าตัวตาย

ผู้ส่งเคสนี้เป็นลูกของคุณแม่ที่มีชีวิตค่อนข้างลำเค็ญตั้งแต่เยาว์วัย。คุณแม่ต้องพลัดพรากจากพ่อแม่ตั้งแต่เล็กๆ เพราะตาป่วยเป็นโรคประสาทและยายป่วยเป็นมะเร็ง ไม่สามารถเลี้ยงลูก 5 คนได้ จึงต้องยกให้คนอื่นดูแล。หลังจากนั้นไม่นานทั้งตากับยายก็เสียชีวิต。คุณแม่จึงต้องไปอยู่กับแม่บุญธรรมซึ่งเป็นคนจีนโบราณตั้งแต่ 7 ขวบ โดยถูกเลี้ยงดูอย่างยากลำบาก ถูกใช้งานหนักเยี่ยงคนใช้ ทำงานบ้านหนักทั้งวัน ปัดกวาดเช็ดถู ล้างจาน ซักผ้า เลี้ยงน้อง ไม่ได้พัก หากเหนื่อยก็ถูกหาว่าอู้ ทำงานไม่ถูกใจก็ถูกตี จิกหัว โขลกกับข้างฝา ให้นั่งกินข้าวในกะละมังแต่กับข้าวนิดเดียว หากกินไม่หมดแอบเททิ้ง พอรู้ก็ถูกเคาะหัวจนหัวโนและถูกอดข้าว ทำให้คุณแม่ซึ้งใจในความลำบากของการเป็นเด็กกำพร้า เมื่อคุณแม่มีครอบครัว ท่านไม่เคยให้ลูกลำบากหรืออดอยากเลย ให้ลูกอยู่ดีกินดี กัดฟันสู้ชีวิตทำงานทุกอย่างทั้งรับจ้างซักผ้า เลี้ยงเด็ก ค้าขาย เพื่อหารายได้เลี้ยงครอบครัว เมื่อลูกๆ โตเรียนจบชีวิตก็สบายขึ้น แต่คุณแม่สุขภาพไม่ดี ป่วยหลายโรค ทั้งเบาหวาน ความดัน หัวใจ ปวดคอ เข่า สันหลัง เคยผ่าตัดทำบายพาสหัวใจในปี 2545 อาการหัวใจดีขึ้นแต่โรคอื่นยังเป็นอยู่ ปัจจุบันคุณแม่อายุ 71 ปี ผู้ส่งเคสได้รู้จักกับน้องคนหนึ่งชื่อปี๊บที่วัด และนำเคสนี้มาเรียนถามคุณครูไม่ใหญ่ครับ

เรื่องราวชีวิตของคุณแม่ ผู้ส่งเคส เริ่มต้นจากวัยเด็กที่ต้องพลัดพรากจากพ่อแม่ไปอยู่กับแม่บุญธรรม ซึ่งเป็นคนจีนโบราณที่เลี้ยงดูอย่างโหดร้าย ให้ทำงานหนัก อดอยาก ถูกทำร้ายร่างกาย จิกหัวโขลกข้างฝา ทำให้ท่านซึ้งใจในความลำบากของการเป็นเด็กกำพร้า เมื่อมีครอบครัวตัวเอง ท่านจึงตั้งใจว่าจะไม่ให้ลูกลำบากเด็ดขาด ท่านสู้ชีวิตทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว จนเมื่อลูกๆ โตขึ้นและเรียนจบ ชีวิตก็สบายขึ้น แต่สุขภาพของท่านก็เริ่มทรุดโทรมลง ป่วยเป็นหลายโรค

พี่สาวของผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นลูกของคุณแม่คนเดียวกัน ตอนแรกเกิดเป็นเด็กที่น่ารัก สวย ผิวขาว ตาโตเหมือนตุ๊กตา แต่โชคร้าย ป่วยเป็นโปลิโอ แขนขารีบ พิการตลอดชีวิตตั้งแต่อายุ 1 ขวบ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ คุณแม่ต้องคอยดูแล อาบน้ำ ป้อนข้าวให้ตลอด สาเหตุการป่วยเกิดจากถูกน้องชายคนเล็กของพ่อ คืออาของผู้ส่งเคส ซึ่งมีอาการปัญญาอ่อน ไกวเปลอย่างแรงจนพี่สาวกระเด็นตกเปลหลายครั้ง ถึงขนาดเชือกที่ผูกเปลขาด ทำให้สมองถูกกระทบกระเทือนอย่างแรง พี่สาวเสียชีวิตเมื่ออายุ 13 ปี ส่วนอาเล็กคนนี้ได้หายออกจากบ้านไปในปี 2544 และไม่กลับมาอีกเลย ปกติเขาหายไปเป็นอาทิตย์ก็กลับ ญาติออกตามหาตามโรงพยาบาล โรงพักก็ไม่เจอ เข้าใจว่าคงเสียชีวิตไปแล้ว

อากงของผู้ส่งเคส เป็นคนจีนที่มาจากจีนแผ่นดินใหญ่ มีชีวิตลำบาก ทำมาหากินด้วยการขายปลา ช่วงเทศกาลตรุษจีน สารทจีน ยังฆ่าเป็ดฆ่าไก่เองเพื่อไหว้เจ้า ไหว้บรรพบุรุษ ท่านไม่รู้เรื่องบุญบาป นรก สวรรค์ จึงไม่เคยทำบุญเลย อากงเป็นคนเจ้าโทสะ อารมณ์ร้าย แต่แข็งแรง มีกำลังมาก ไม่เคยเจ็บป่วยเลย จนกระทั่งก่อนเสียชีวิต อยู่ดีๆ ก็หมดแรง กินข้าวไม่ได้ ต้องส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่าเป็นโรคปอดบวม ให้นำกลับไปดูแลที่บ้าน แล้วก็เสียชีวิตในอีก 2 อาทิตย์ต่อมา ก่อนตาย 3 เฮือกสุดท้าย อากงมีแรงมาก ตายแบบตาเหลือกค้าง ลูกหลานมากันหมด ยกเว้นผู้ส่งเคสคนเดียว ลูกหลานเชื่อว่าอากงตายตาไม่หลับเพราะห่วงลูกหลาน อากงเสียชีวิตในปี 2538 อายุ 86 ปี

ผู้ส่งเคสได้รู้จักกับน้องคนหนึ่งชื่อปี๊บที่วัด ปี๊บเป็นคนค่อนข้างอาภัพ เกิดได้ 7 วัน แม่ก็ยกให้เป็นลูกของลุง ลุงรับเลี้ยงเหมือนลูก ตามใจยิ่งกว่าลูกตัวเอง ลูกของลุงทุกคนก็รักปี๊บเหมือนน้องสาว ตอนเด็กปี๊บน่ารัก ฉลาด ร่าเริง แต่เมื่อโตขึ้น มีเรื่องที่ฝังใจตลอดเวลาว่าทำไมพ่อแม่เลี้ยงพี่น้อง 4 คนได้แต่เลี้ยงเขาคนเดียวไม่ได้ เขาจึงไม่รักพ่อแม่และพี่น้องแท้ๆ ไม่ยอมเรียกพ่อแม่ แต่เรียกว่าอาตามลูกของลุง แต่เรียก ลุง กับ ป้า ว่า พ่อ กับ แม่ เมื่อปี๊บเรียนจบปริญญา ทำงานระยะหนึ่ง แล้วเข้ามาช่วยงานโครงการบัณฑิตรัฐ 2 ปี หลังออกไปทำงานข้างนอก ปี๊บมีพฤติกรรมเปลี่ยนไป ชอบอยู่คนเดียว เงียบๆ ไม่สุงสิงกับใคร เกิดอาการเครียดทางประสาท เห็นคนรอบข้างไม่ดีไปหมด บางครั้งควบคุมอารมณ์ไม่ได้ จะทำร้ายคนอื่น ทางบ้านต้องพาไปรักษาที่โรงพยาบาล ได้ยาคลายเครียดมากินแต่กินได้ไม่ต่อเนื่อง ปี๊บยังมีนิสัยแปลกๆ คือชอบผู้หญิงด้วยกัน โดยเฉพาะเกิดมาถูกใจผู้ส่งเคส ปี๊บเคยเขียนจดหมายมาสารภาพรักหลายฉบับ แต่ผู้ส่งเคสไม่ได้คิดอะไร ปี๊บแวะเวียนมาหาบ่อยจนคนรู้จักทั่วถึง โดยเฉพาะยามรักษาความปลอดภัย

ต่อมาผู้ส่งเคสได้ทราบข่าวว่าปี๊บเสียชีวิตแล้วเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2547 ปี๊บผูกคอตายที่ห้องน้ำชั้น 2 ของบ้านโดยไม่มีใครทราบสาเหตุการตาย ปี๊บมีอายุได้ 32 ปี