EP.222 ผีกระสือ ผีกระหัง

ผู้ส่งเคสเป็นหญิงสาวจากจังหวัดนครศรีธรรมราช เธอเติบโตมาในชุมชนชาวอิสลามและนับถือศาสนาอิสลามตามคุณพ่อคุณแม่ ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปเมื่อได้แต่งงานกับสามีผู้เป็นชาวพุทธ และมีลูกสาวถึง 4 คน ซึ่งลูกๆ ต่างก็นับถือศาสนาพุทธตามคุณพ่อ ลูกๆ พยายามชักชวนให้เธอเปลี่ยนมานับถือพุทธศาสนาอยู่เสมอ จนในที่สุด ผู้ส่งเคสก็ตัดสินใจเปลี่ยนศาสนามาเป็นพุทธศาสนาได้อย่างราบรื่น ไม่มีข้อขัดแย้งใดๆ ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 เธอได้รู้จักกับหมู่คณะและวัดพระธรรมกายผ่านการชักชวนของลูกสาว ปัจจุบัน ครอบครัวของผู้ส่งเคสทุกคนเดินทางมาวัดทุกวันอาทิตย์อย่างไม่เคยขาด เป็นเวลานานกว่า 10 ปีแล้ว เธอได้ทุ่มเททำบุญทุกบุญของคุณครูไม่ใหญ่มาโดยตลอดอย่างเต็มกำลัง ปัจจุบันผู้ส่งเคสได้ย้ายมาอาศัยอยู่ที่จังหวัดปทุมธานีแล้ว

ผู้ส่งเคสเล่าว่าเธอมีความสงสัยเกี่ยวกับเรื่องผีกระสือมานานแล้วตั้งแต่สมัยที่ยังอยู่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ในหมู่บ้านของเธอ ทุกคนเคยเจอผีกระสือจนรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน วิธีสังเกตคนที่เป็นกระสือที่คนในหมู่บ้านจะรู้กันดีคือ บุคลิกของคนนั้นจะไม่ชอบสุงสิงกับใคร ชอบอยู่ในที่มืด แม้ในเวลากลางวันก็จะอยู่แต่ในบ้าน ทำบรรยากาศในบ้านให้ดูสลัวๆ ทึมๆ ถ้าใครมีญาติพี่น้องเป็นกระสือ เวลาทานข้าวจะชวนเท่าไหร่เขาก็จะไม่มาทานด้วย จะทานข้าวทีหลัง แอบทานคนเดียวในมุมลับๆ และที่สำคัญคือ ชอบทานของสดๆ คาวๆ

ผู้ส่งเคสเล่าต่อไปว่า ถ้าบ้านไหนมีคนใกล้จะคลอดลูกยิ่งเป็นที่สนใจของกระสือมาก เพราะกระสือชอบกินของสกปรก ชอบกินรกและเลือดของเด็ก โดยพวกมันจะแอบเข้ามาในบ้านตามร่องกระดานพื้นบ้าน เนื่องจากสมัยก่อนบ้านมักจะยกสูง มีใต้ถุนบ้านและกระดานก็ไม่ได้ติดกันสนิทเหมือนสมัยนี้ จะเป็นร่องๆ ดังนั้น วิธีป้องกันกระสือเข้าบ้านที่ชาวบ้านทำกันคือ พวกเขาจะเอาลวดหนามหรือไม้ไผ่ที่มีหนามมาวางไว้ใต้ถุนบ้าน เพราะเชื่อว่าผีกระสือจะกลัวลวดหนามเกี่ยวไส้จึงไม่มารบกวน ยิ่งถ้าใครมีบาดแผลก็ต้องระวังให้ดี กระสือจะแอบมาดูดเลือดเหมือนดูดโอเลี้ยงเลย แล้วจะทำให้คนนั้นรู้สึกอ่อนเพลียไป 2-3 วัน

มีเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นกับตัวผู้ส่งเคสเอง ตอนนั้นเธอตากผ้าเปียกไว้ตอนกลางคืน เช้ามาก็พบว่ามีรอยคล้ายปากคนมาเช็ดปากทิ้งไว้ ลักษณะคราบก็เหมือนไปกินของสกปรกมา มีกลิ่นคาว ซึ่งคนโบราณมีความเชื่อว่า ถ้ามีรอยแบบนี้บนผ้าให้เอาผ้าไปฟาดกับบันได จะทำให้คนที่เป็นกระสือเจ็บปากแล้วปากเขาจะบวม เราก็จะได้รู้ว่าใครเป็นกระสือ ผู้ส่งเคสจึงทำตาม ปรากฏว่าเมื่อเดินไปสำรวจตามบ้านต่างๆ โดยเฉพาะบ้านที่ต้องสงสัยที่มีคุณยายแก่ๆ อาศัยอยู่คนเดียว ซึ่งคนแถวนั้นจะรู้กันว่ายายคนนี้เป็นกระสือ ก็พบว่าปากของคุณยายคนนั้นบวมฉึ่งจริงๆ

ผู้ส่งเคสบรรยายลักษณะของกระสือที่เห็นบ่อยๆ ในเวลากลางคืนหลัง 21:00 น. ไปแล้วว่า จะเห็นเป็นดวงไฟกลมๆ ขนาดเท่าฝ่ามือ มีสีออกแดงๆ เหลืองๆ เหมือนเปลวเทียน ไม่เห็นเป็นหัวคนหรือมีไส้ห้อยรุ่งริ่งอย่างที่ใครๆ พูดกันเลย ดวงไฟจะลอยขึ้นลงไปมาเหมือนกำลังหาอาหารอยู่ ตัวเธอเองเคยพยายามจะจับหลายครั้งแต่ก็ไม่เคยสำเร็จ

แต่มีคนเคยทำสำเร็จแล้ว เขาเป็นพี่ชายของเพื่อนของผู้ส่งเคสเอง เกิดที่จังหวัดพัทลุง เขาเล่าว่าหมู่บ้านของเขาก็มีกระสือหลายตัวเหมือนกัน ตอนนั้นเป็นช่วงพลบค่ำ พี่สะใภ้กำลังจะคลอดลูก พี่ชายเพื่อนก็ยังจับปลาอยู่ตรงบริเวณคลองแถวบ้าน เมื่อเขามองมาที่บ้านตัวเองก็เห็นดวงไฟดวงหนึ่งลอยขึ้นลงวนอยู่รอบบ้าน นึกว่าไฟไหม้บ้านจึงรีบกลับมาดู แล้วก็ชวนพรรคพวกเอาสุ่ม เอาลวดหนาม เอาไม้ไผ่มาช่วยกันไล่จับ และก็จับได้สำเร็จ จึงขังดวงไฟนั้นไว้ในสุ่ม พอตอนเช้า ดวงไฟก็หายไป เห็นแต่ความว่างเปล่า แต่เมื่อตกกลางคืนอีกครั้ง ก็เห็นดวงไฟยังคงอยู่ในสุ่มเหมือนเดิม เช้าวันต่อมา จึงไปเดินตามหาว่าใครเป็นผู้ต้องสงสัย ก็พบคุณยายแก่ๆ อยู่บ้านคนเดียว นอนพงาบพงาบ หายใจรวยรินคล้ายคนใกล้จะตาย ลักษณะเหมือนร่างไร้วิญญาณ พี่ชายเพื่อนยังไปยืนพูดกับคุณยายคนนั้นว่า "ต่อไปอย่ามาทำอย่างนี้อีกนะ อย่ามายุ่งกับครอบครัวเขาอีก" แล้วเขาก็ปล่อยกระสือไป เมื่อกลับไปบ้านก็ไปเปิดสุ่มออก จากนั้นก็ไม่มีกระสือมารบกวนที่บ้านอีกเลย เพราะตกลงทำพันธสัญญากันเรียบร้อย

จากเรื่องราวเหล่านี้ ผู้ส่งเคสจึงเกิดคำถามต่างๆ ขึ้นในใจ