EP.671 รักพ่อคนดีที่หนึ่งเลย

ผู้ส่งเคส ซึ่งขณะนั้นอายุ 37 ปี มีความรักและความเคารพในตัวคุณพ่อเป็นอย่างยิ่ง เล่าเรื่องราวชีวิตของคุณพ่อและเหตุการณ์การจากไป เพื่อสอบถามข้อสงสัยเกี่ยวกับชีวิตหลังความตายและกฎแห่งกรรม โดยมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะได้เกิดเป็นลูกของคุณพ่ออีกในภพชาติต่อไป

คุณพ่อของผู้ส่งเคสมีชีวิตในวัยเด็กค่อนข้างลำบาก ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ที่แท้จริง แต่ได้รับอุปการะเลี้ยงดูจากนายพลทหารเรือท่านหนึ่ง ซึ่งส่งเสียให้เรียนจบโรงเรียนช่างฝีมือทหาร สาขาช่างปรับอุปกรณ์ไฟฟ้ากำลัง ต่อมาได้ทำงานที่ อสร. ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้รู้จักพระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตาชีโว) และคุณยายอาจารย์ที่บ้านธรรมประสิทธิ์ หลังจากนั้นชีวิตของคุณพ่อก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก โดยเริ่มจากการตั้งชื่อและนามสกุลใหม่ให้ตนเองและลูกชายทั้งสาม โดยทุกชื่อนามสกุลมีคำว่า พุทธะ เพราะท่านปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเป็นทายาทของพระพุทธเจ้า ท่านเลิกสูบบุหรี่เด็ดขาด และเลิกขายบุหรี่ เหล้า เบียร์ และยาฆ่าแมลงทุกชนิด ท่านเชื่อเรื่องบุญและบาป นรกมีจริง และรักษาศีล 5 อย่างเคร่งครัด คุณพ่อพาลูกไปวัด ทำบุญ และสอนให้นั่งสมาธิอย่างสม่ำเสมอ สอนให้ยึดหลวงปู่และคุณยายอาจารย์เป็นที่พึ่ง และอธิษฐานขอความช่วยเหลือเวลาเดือดร้อนหรือเจ็บป่วย

คุณพ่อได้ทำงานกับคุณแม่ซึ่งเกิดในครอบครัวชาวจีนที่นับถือศาสนาคริสต์ หลังแต่งงานไม่นาน คุณพ่อก็ออกมาทำกิจการของตนเอง โดยมีคุณแม่เป็นผู้ช่วย เริ่มจากการค้าขายเนื้อหมู ซึ่งต้องมีการสั่งฆ่าหมูจำนวนมาก นอกจากนี้ยังเปิดร้านซ่อมอุปกรณ์ไฟฟ้า แอร์ ตู้เย็น ซึ่งทั้งสองกิจการเจริญก้าวหน้าเป็นอย่างดี

ประมาณปี 252X เมื่อลูกคนเล็กอายุ 2-3 ขวบ เศรษฐกิจไทยซบเซา กิจการของคุณพ่อประสบปัญหา ท่านจึงหาทางไปทำงานต่างประเทศ โดยเลือกไปอเมริกา เพื่อหวังให้ลูกตามไปเรียนได้ แต่คุณแม่และลูกขอวีซ่าไม่ผ่าน ชีวิตที่อเมริกาช่วงแรกลำบาก ไม่ได้งานช่างที่ถนัด ทำงานประเภทล้างจาน เฝ้าที่จอดรถ ขายแซนวิช รายได้ไม่มาก แต่ท่านก็สู้ ทำงานหนัก ส่งเงินเลี้ยงครอบครัวและทำบุญที่เมืองไทยทุกเดือน ที่อเมริกา คุณพ่อได้เจอเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียนที่เทคนิคกรุงเทพฯ ซึ่งลูกๆ เรียกว่าคุณอา คุณอาได้แนะนำและช่วยให้คุณพ่อได้งานเป็นช่างไฟฟ้าที่โรงเรียนรัฐบาลในแคลิฟอร์เนีย แม้จะอยู่ห่างไกล แต่คุณพ่อก็ทำหน้าที่พ่ออย่างสมบูรณ์ เขียนจดหมายถึงลูก ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นโทรศัพท์ทางไกลข้ามประเทศบ่อยครั้ง อบรมสอนธรรมะ สอนการบ้านข้ามประเทศ หากลูกไม่เข้าใจการเรียน ก็ให้ส่งตำราไปอเมริกา แล้วท่านจะสอนทางโทรศัพท์ ค่าโทรศัพท์สมัยนั้นแพงมาก เดือนละหลายหมื่นบาท แต่ท่านก็ยอมจ่ายเพราะรักลูก ลูกๆ จึงรัก เคารพ เชื่อฟังคำสอน ไม่ยุ่งอบายมุข คุณพ่อย้ำเสมอว่า บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่งของเรา ให้ทำบุญต่อเนื่อง แม้ไม่มาก ชีวิตจะได้ไม่ลำบาก ลูกๆ ซาบซึ้งและรับปากจะทำตามให้พ่อภูมิใจ โดยพ่อจะภูมิใจเมื่อลูกเห็นพระธรรมกายภายในและทำสิ่งดีๆ

คุณพ่อเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งศูนย์และวัดสาขา วัดพระธรรมกายในแคลิฟอร์เนีย เริ่มจากบ้านปฏิบัติธรรมที่เซอร์ดิโตส วัดพุทธเมวูด และวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย อซูซ่า ท่านชวนคุณอา เพื่อนรุ่นน้องให้รู้จักบ้านปฏิบัติธรรม คุณพ่อช่วยงานวัดสม่ำเสมอ รับบุญทุกอย่าง ไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย ที่สำคัญ ไม่เคยขาดการไปวัด ทำบุญในวันบูชาข้าวพระ เมื่อกลับจากวัด ท่านจะโทรศัพท์ทางไกลเช็คว่าลูกๆ ไปวัดวันบูชาข้าวพระหรือไม่ แสดงว่าท่านเห็นความสำคัญของการบูชาข้าวพระมาก ท่านร่วมบุญทุกบุญที่หลวงพ่อบอก และตั้งใจทำบุญร่วมกับลูกๆ ทุกเดือน โดยส่งเงินให้ลูกไปทำเองที่วัดพระธรรมกายเมืองไทย เพราะอยากให้ลูกเข้าวัดทุกเดือน งานบุญใหญ่จะโทรมากำชับล่วงหน้าเสมอ ให้ลูกไปร่วมบุญให้ได้ ท่านมีกัลยาณมิตรคอยบอกข่าวบุญครอบครัวสม่ำเสมอ และฝากลูกทั้งสามให้กัลยาณมิตรดูแลเพื่อให้เข้าวัดปฏิบัติธรรมสม่ำเสมอด้วยรักและห่วงใย

ครั้งสุดท้ายที่กลับเยี่ยมเมืองไทยคือเดือนกุมภาพันธ์ 2548 ได้ปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์กับน้องชายคนเล็ก 7 วัน โดยมีกัลยาณมิตรช่วยประสานงาน ท่านมีความสุขมาก สอนเสมอถึงการไม่ประมาทในการเกิดมาเป็นมนุษย์ ให้ทำบุญต่อเนื่องไม่ขาด ลูกชายทุกคนพร้อมปฏิบัติตามคำสอน ปีนั้นคุณพ่อรู้สึกว่าแก่ลงมาก อยากให้ลูกจำคำสอนไว้จะได้ดูแลตัวเองได้ สอนให้ทำบุญต่อเนื่อง นั่งสมาธิ รักการสร้างบารมี เจริญมรณานุสติ และเตรียมพร้อมตลอดเวลา คืนสุดท้ายก่อนกลับอเมริกา คุณพ่อไปเข้าโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ฟังธรรมะจากหลวงพ่อ ไปบูชามหาธรรมกายเจดีย์ ยืนมองนานมาก พูดว่าสวยจริง ๆ อยากจำภาพนี้ไว้ในใจ จากนั้นก็กลับไปทำงานที่แคลิฟอร์เนีย ยังคงโทรหาลูกบ่อยๆ จนกระทั่งวันที่ 6 กรกฎาคม เวลาแคลิฟอร์เนีย วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียทราบข่าวคุณพ่อเสียชีวิตที่ที่พักเพียงลำพัง ไม่ทราบสาเหตุและวันที่เสียชีวิตแน่ชัด