EP.679 สาวอิสลามชาวมอร็อคโค

ผู้ส่งเคส เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันชาวมรโค เธอเกิดที่ประเทศโมร็อกโกในทวีปแอฟริกาตอนเหนือ เมืองคาซาบลังก้า ซึ่งเป็นเมืองเศรษฐกิจที่มีชื่อเสียง เธอเป็นชาวอิสลามโดยกำเนิด สืบทอดกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษ เมื่ออายุได้ 5 ปี เธอได้ย้ายมาอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศส เธอโตที่ฝรั่งเศส และได้พบกับคุณยายชาวคริสเตียนท่านหนึ่งซึ่งเป็นครูสอนศาสนาและมีความเมตตาต่อเธอเหมือนลูกสาว ที่ฝรั่งเศส คุณพ่อได้ให้ผู้ส่งเคสเรียนภาษาอาหรับและศาสนาอิสลามอย่างจริงจัง

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 ขณะที่ผู้ส่งเคสเดินอยู่บนถนนที่ฝรั่งเศส เธอได้เห็นป้ายชื่อวัดพุทธสตารฟบุก พร้อมคำอธิบายว่าเป็นศูนย์ปฏิบัติสมาธิ เธอรู้สึกสนใจและประหลาดใจมากที่มีสถานที่แบบนี้ เมื่อสอบถามจึงทราบว่ามีการสวดมนต์และแนะนำสมาธิเป็นภาษาฝรั่งเศสทุกเย็นวันพุธ สัปดาห์ต่อมา ผู้ส่งเคสได้ไปวัดพุทธสตารบุกอีกครั้งและมีโอกาสพบพระภิกษุเป็นครั้งแรกในชีวิต เธอรู้สึกเคารพในพระภิกษุมาก เพราะคิดว่าการที่ใครสักคนจะสละความสุขสบายทางโลกมาบวช ฝึกฝนตนเองเพื่อขจัดกิเลส และสอนผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทนนั้นเป็นเรื่องยาก พระจึงเป็นสัญลักษณ์ของคนดีและบุคคลที่น่าเทิดทูน ผู้ส่งเคสซึ่งเป็นชาวมุสลิม สนใจฝึกสมาธิเพราะต้องการความสงบในใจและแสวงหาอิสรภาพที่แท้จริง เธอเข้าใจว่าธรรมะคำสอนของพระพุทธเจ้ามีผลดีต่อชีวิต แม้เพื่อนชาวมุสลิมบางคนจะทักท้วงเรื่องการมาวัดพุทธ แต่เธอคิดว่าเมื่อเจอสิ่งที่ดีไม่ควรปิดกั้นตัวเองด้วยทิฐิ ควรเปิดโอกาสให้ตัวเองได้รับสิ่งดีๆ ในชีวิต เธอคิดว่าสมาธิเป็นสิ่งที่ดีงาม เป็นของกลาง เหมาะสำหรับทุกชาติ ทุกภาษา และทุกศาสนา การทำสมาธิไม่ใช่การเรียนศาสนาอื่น แต่เป็นการเรียนรู้วิถีที่ทำให้ใจสงบมากขึ้น เธอเชื่อว่าไม่ควรเอาความเชื่อหรือทิฐิมาเป็นกำแพงปิดกั้นใจในการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่เป็นความจริงของชีวิต

หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสได้มาสวดมนต์ทำวัตรเย็นและนั่งสมาธิที่ศูนย์ทุกวันไม่เคยขาด ตลอด 1 ปี 3 เดือน การนั่งสมาธิทำให้เธอรู้สึกสดชื่นและใจดีขึ้นมาก เธอยังช่วยวัดจัดสถานที่ จัดดอกไม้ ทำภัตตาหารถวายพระ และร่วมงานต่างๆ เช่น งานวันพ่อ และถือศีล 8 อยู่ธุดงค์ปีใหม่ แม้จะมีปัญหาเรื่องอาหารที่ไม่สามารถทานหมูหรือเนื้อสัตว์ที่ไม่ได้รับการรับรองจากศาสนาอิสลามได้ในช่วงธุดงค์ แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรค เธอกลับประทับใจที่ค้นพบว่าชีวิตไม่ต้องการอะไรมาก และควรแสวงหาอิสรภาพที่แท้จริงจากภายในมากกว่าภายนอก ทุกวันนี้เธอยังคงเป็นมุสลิม ปฏิบัติตามศาสนาเดิม ทั้งไม่ทานหมู ไม่ดื่มสุรา ละหมาด ศึกษาคัมภีร์อัลกุรอาน แต่ก็เข้าเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันผ่านทีวีต่อเนื่อง แม้ในช่วงถือศีลอดรอมฎอน ซึ่งเธอถือศีลอดกลางวัน พอถึงวันพระ เธอก็ถือศีล 8 ด้วย เป็นการถือศีล 2 อด

ผู้ส่งเคสรู้สึกว่าหลวงพ่อเป็นคนอารมณ์ดี มีความสุข ใบหน้าอ่อนเยาว์ ทำให้ทุกคนสดชื่นตาม เธอบอกว่าสิ่งที่หลวงพ่อทำน่าทึ่งมาก ชอบเพลงจดหมายจักรวาล เรื่องราวในครอบครัว เธอเล่าว่าคุณพ่อเคยดื่มเหล้า สูบบุหรี่จัด แต่เลิกได้หลังจากมีเพื่อนพูดถึงหลักศาสนาอิสลามที่เคร่งครัด ปกติคุณพ่ออารมณ์รุนแรง หงุดหงิด โมโหง่าย ลูกๆ ทุกคนต้องปฏิบัติตาม คุณแม่เป็นคนอ่อนโยน เรียบร้อย คุณพ่อคุณแม่แต่งงานแบบคลุมถุงชน มีลูกด้วยกัน 6 คน ผู้ส่งเคสเป็นคนที่ 2 แต่เธอไม่เคยรู้สึกสนิทสนมกับใครในครอบครัวเลย และดูเหมือนเธอจะเป็นคนเดียวที่สนใจเรื่องจิตใจและจิตวิญญาณ คุณแม่มีพี่น้อง 8 คน เคยถูกญาติรับไปเลี้ยงตั้งแต่เด็กถึง 2 ครั้ง ครั้งที่ 2 ต้องไปอยู่กับพ่อแม่บุญธรรม เมื่ออายุ 5 ขวบ คุณแม่ถูกสุนัขดุกัดเป็นแผล หลังจากนั้นจึงไปอยู่กับยายทวดจนแต่งงาน ยายทวดหลังจากให้กำเนิดยายผู้ส่งเคสได้ 2-3 เดือน ตาทวดก็มีภรรยาใหม่โดยอ้างว่าจะได้มีคนช่วยงาน แต่ภรรยาใหม่ก็อยู่ไม่นานก็แยกทางไป บั้นปลายชีวิตยายทวดหกล้มสะโพกหัก รักษาตัว 4 ปีจึงเสียชีวิต

ผู้ส่งเคสยังมีเพื่อนนักเรียนไทยที่ฝรั่งเศส เป็นชาวมุสลิม จบสถาปัตย์ที่ไทยและมาต่อโทที่ฝรั่งเศส เพื่อนยึดมั่นในศีลบางข้อของอิสลามแต่ไม่เคร่งทั้งหมด ผู้ส่งเคสเคยชวนเพื่อนมานั่งสมาธิแต่เพื่อนไม่มา เพราะคิดว่าเป็นวิถีของชาวพุทธ จนวันหนึ่งเพื่อนต้องเข้าโรงพยาบาลและทราบว่าเป็นโรคลูคีเมีย เพื่อนต้องเข้าออกโรงพยาบาลทุกเดือนเพื่อรักษาและถ่ายเลือด ผู้ส่งเคสสงสารมาก แต่เพื่อนมักจะพูดว่า นี่แหละคือบททดสอบจากพระเจ้า เพราะเพื่อนเป็นอิสลามที่เคร่ง เมื่อเพื่อนเสียชีวิต ผู้ส่งเคสไม่รู้จะสื่อสารกับเพื่อนอย่างไร สงสารและอยากช่วย จึงตัดสินใจทำบุญในพระพุทธศาสนาที่วัดพุทธาบุก ถวายสังฆทาน และอุทิศกุศลไปให้เพื่อน คุณครูไม่ใหญ่กล่าวเสียดายที่เพื่อนไม่เปิดโอกาสให้ตัวเองเรียนรู้ความจริงของชีวิตเพราะมีกำแพงความเชื่อล้อมใจไว้