EP.240 กรรมที่ดื้อกับพ่อแม่

ผู้ส่งเคสเป็นลูกวัดตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2534 และได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ ผู้นำรถ และเปิดบ้านกัลยาณมิตรที่จังหวัดระยองและอีกหลายจังหวัดทางภาคใต้ ได้ร่วมบอกบุญสร้างองค์พระกับสามีเป็นจำนวน 1,000 องค์ และทำบุญทุกๆ บุญตามที่คุณครูไม่ใหญ่เมตตาเปิดโอกาสให้อย่างเต็มกำลัง ปัจจุบันผู้ส่งเคสและสามีได้ย้ายกลับมารับราชการที่กรุงเทพมหานครแล้ว จึงได้นำเรื่องราวของบุพการีและผู้มีพระคุณมากราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อเมตตาฝันให้เป็นเรื่องราวผ่านช่องทางนี้ค่ะ

ผู้ส่งเคสได้เล่าเรื่องราวของบุพการีและผู้มีพระคุณมากราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อเมตตาฝันให้เป็นเรื่องราว เรื่องเริ่มต้นที่มารดาของผู้ส่งเคสซึ่งอาศัยอยู่ที่เกาะช้าง จังหวัดตราด ท่านอายุ 72 ปี และล้มป่วยด้วยอาการเสลดพันคอ กลืนอาหารไม่ได้ กินอาหารไม่ลง ลูกๆ ได้พาท่านเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลเป็นเวลา 7 วัน หลังจากออกจากโรงพยาบาลและกลับมาอยู่บ้าน พฤติกรรมของท่านก็เปลี่ยนไปอย่างกับเป็นคนละคน กลางวันท่านจะนอนหลับ แต่พอตกกลางคืนกลับเดินไปมา พฤติกรรมการกินก็เปลี่ยนไปมาก ท่านทานข้าวครั้งละครึ่งหม้อ ทานได้ถึง 6-7 ชาม และทานหมูหยองครั้งละครึ่งกิโลกรัม ที่น่าประหลาดคือ ท่านสามารถดื่มน้ำร้อนได้ทันทีโดยไม่ต้องรอให้เย็นลงเลย นอกจากนี้ ท่านยังตั้งใจขับถ่ายในที่ที่ไม่เหมาะสมหลายต่อหลายแห่ง เวลาเรียกหาลูกก็จะเรียกว่า "คุณ" และหลังจากทานอาหารเสร็จ ท่านมักจะนั่งก้มหัวซุกเข่า หลบหน้าหลบตาผู้คน เมื่อพาท่านไปหาหมอไสยเวท บางคนก็บอกว่าแม่โดนผีเข้า ซึ่งหมอไสยเวทบางคนก็ว่าเป็นวิญญาณเร่ร่อน แต่บางคนกลับบอกว่าเป็นวิญญาณของญาติที่โกรธเคืองที่ไม่ได้รับส่วนบุญ

ในส่วนของบิดาผู้ล่วงลับไปแล้ว ท่านประกอบอาชีพเกษตรกรปลูกผลไม้หลากหลายชนิด นอกจากนี้ยังทำประมงมีเรือหลายลำ และค้าขายสินค้าอุปโภคบริโภคทุกชนิด ซึ่งรวมไปถึงสิ่งผิดกฎหมายบางอย่าง เช่น เหล้า เบียร์ บุหรี่ กัญชา โ และยังเป็นพ่อค้าคนกลางรับซื้อผลิตผลทางการเกษตรไปขายต่ออีกด้วย บิดาของผู้ส่งเคสเคยบวชพระด้วย และยังเป็นประธานทอดกฐินสร้างวัดที่หมู่บ้านทุกปี ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิตด้วยวัย 49 ปี ท่านมีอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อจึงไปหาแพทย์ที่ตัวเมืองตราด และได้รับการฉีดยาแก้ปวด วันรุ่งขึ้นท่านก็มีพฤติกรรมที่แปลกประหลาดไป คือทานขนมไข่หวาน หรือขนมไข่เต่าจำนวนมาก เกือบ 100 ลูก หรือที่แก้ไขคือเกือบ 50 ลูก หลังจากนั้น แผลบริเวณที่ฉีดยาก็บวมขึ้นเท่าผลส้มโอ ต้องพาท่านส่งโรงพยาบาล ขณะที่นอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ท่านมองเห็นผู้ชายตัวดำ นุ่งผ้าแดงไม่ใส่เสื้อ มาหา และให้ลูกชายเปิดประตูรับ ไม่นานหลังจากนั้นท่านก็เสียชีวิต หลังจากท่านเสียชีวิต มีแม่ชีผ่านมาที่บ้านและทักว่าบิดายังไม่ไปเกิด ยังคงวนเวียนอยู่ที่ชั้น 3 ของบ้าน

ผู้ส่งเคสยังได้เล่าถึงญาติผู้ใหญ่คือ ย่าใหญ่ และปู่ ย่าใหญ่ เสียชีวิตเมื่ออายุ 92 ปี ด้วยโรคชรา ก่อนเสียชีวิตท่านได้บูชาข้าวพระและรูปภาพพระธรรมกายแล้วก็หมดลมไปอย่างสงบ ย่าใหญ่ไม่ได้ทำบุญมากนัก มีเพียงร่วมหล่อหลวงปู่ที่วัดปากน้ำด้วยทองคำ และบุญที่ผู้ส่งเคสสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ แต่มีบาปจากการสูบบุหรี่ทุกวันเมื่อตอนยังสาว ส่วนปู่ หรือสามีของย่าใหญ่ ท่านเป็นคนดี เคยบวชพระตามประเพณีและไม่ได้ทำบาปกรรม เสียชีวิตด้วยโรคชราเช่นกันเมื่ออายุได้ 80 กว่าปี

ผู้ส่งเคสจึงได้กราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ถึงเรื่องราวเหล่านี้ รวมถึงคำถามเกี่ยวกับชีวิตและบุญบารมีของตนเองและสามี