EP.250 เจ้าพ่อศาลพระกาฬ

เรื่องราวเริ่มต้นจากมารดาของผู้ส่งเคส ซึ่งเคยโดนผีสิงห์มาก่อนที่จะมาเป็นร่างทรง แสดงให้เห็นว่ามีเชื้อเรื่องนี้มาตั้งแต่แรก บิดาของผู้ส่งเคส ได้พามารดาลงเรือไปรักษาตัวกับพระอาจารย์ที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้น เมื่อไปถึง พระอาจารย์ได้ลองใช้วิธีรักษา โดยเงื้อไม้หวายขึ้นจะตีมารดาถึง 3 ครั้ง แต่ก็ไม่กล้าตี พระอาจารย์ได้อธิบายว่าที่ท่านไม่กล้าตีเพราะท่านเห็นว่ามารดาเป็นลูกสาวของเจ้าพ่อศาลพระกาฬ ที่มีลิงเป็นบริวารอยู่ที่ลพบุรี และท่านเข้าใจว่ามารดาได้หนีมาเกิดเป็นคน หลังกลับจากหาพระ มารดาของผู้ส่งเคสก็กลายเป็นคนทรง

บิดาของผู้ส่งเคสซึ่งไม่เคยเชื่อเรื่องผีสางมาก่อนก็กลับมาเชื่อ ครั้งหนึ่ง มารดาอยู่บนบ้านชั้น 2 และเห็นลิงเต็มบ้าน ด้วยความกลัวจึงวิ่งหนีลงมาบอกบิดา เมื่อบิดาขึ้นไปดูกลับไม่เห็นอะไรเลย มีเพียงมารดาเท่านั้นที่เห็น

เวลาผ่านไปถึงช่วงที่เริ่มมีตู้เย็นเข้ามาในประเทศไทย มารดาเห็นคนข้างบ้านมีตู้เย็นใช้ก็อยากได้บ้าง จึงอธิษฐานกับเจ้าเข้าทรง ซึ่งเจ้าเข้าทรงนั้นเป็นเจ้าพ่อศาลพระกาฬ ที่มีกุมารทองเป็นบริวาร กุมารทองจึงมาเข้าทรงมารดา และบอกให้บิดาไปซื้อหวย โดยให้เอาทองทั้งหมดที่เก็บไว้ไปขายแล้วนำเงินมาซื้อหวยเลขนั้น บิดาไม่กล้าทำตามทั้งหมด เพราะกลัวหมดตัว จึงซื้อเท่าที่มีเงินสดเหลืออยู่ 200 บาท ปรากฏว่าหวยออกเลขนั้นจริงๆ

หลังจากได้เงิน กุมารทองก็มาเข้าทรงอีกและบอกบิดาว่ามารดาอยากได้ตู้เย็น ให้ไปซื้อให้ด้วย บิดารับปากเพราะมีเงินแล้ว ขณะที่บิดาเดินลงไปข้างล่างเพื่อจะไปซื้อตู้เย็นนั้น ใจก็นึกว่าจะซื้อตู้เย็นเก่าที่เขาใช้แล้วมาให้ เพียงแค่คิดเท่านั้น กุมารทองก็ลงทรงมารดาแล้วบอกว่า “เตี่ย ให้ของเนี่ย ควรจะต้องให้ของใหม่ๆ นะ ไม่ใช่ของเก่า” บิดาจึงตกใจที่รู้ความคิดของตนเอง และรีบไปซื้อตู้เย็นใหม่ให้ ซึ่งตู้เย็นนั้นยังคงใช้งานได้ดีมาจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา 40 ปีแล้ว

ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 มารดาของผู้ส่งเคสล้มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราชได้ 1 เดือน ก็เสียชีวิตลงด้วยอายุเพียง 41 ปี

ในส่วนของบิดา ผู้ส่งเคสเล่าว่า บิดาเดินทางจากเกาะไหหลำมาอยู่เมืองไทยตั้งแต่อายุ 10 กว่าปี ตอนที่ผู้ส่งเคสยังเด็ก บิดาเคยเปิดร้านตัดเสื้ออยู่แถวนางเลิ้ง ราชดำเนิน หลังจากเลิกกิจการร้านตัดเสื้อ ก็เปลี่ยนมาเปิดร้านอาหารในโรงแรมม่านรูดอยู่เกือบ 10 ปี จากนั้นก็มาเข้าหุ้นกับเพื่อนเปิดคาเฟ่ บาร์รำวง อาบอบนวด ซึ่งทำอยู่กว่า 15 ปี จึงเลิกทำและอยู่บ้านเฉยๆ จนกระทั่งอายุได้ 75 ปี บิดาก็เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2544

ในช่วงที่บิดาป่วยก่อนจะเสียชีวิต ท่านเคยบอกให้พี่สาวคนโตสวดมนต์บทชินบัญชรให้ฟังในเวลาที่จะหมดลม ในวันที่บิดาเสียชีวิต ผู้ส่งเคสได้เปิดเทปสวดสรรเสริญพระมหาสิริราชธาตุไว้บนหัวเตียงท่านทั้งคืน ความดันของท่านลดลงเรื่อยๆ จนถึงเวลาเที่ยง ลูกๆ ทุกคนก็มาพร้อมหน้า ผู้ส่งเคสได้พูดกรอกหูบิดาว่าลูกทุกคนมาพร้อมแล้ว ให้คิดถึงพระ คิดถึงหลวงปู่ วัดปากน้ำ พร้อมกับนั้นพี่สาวก็สวดบทชินบัญชร และท่านก็สิ้นไปอย่างสงบ คุณครูไม่ใหญ่สันนิษฐานว่าชีวิตของบิดาอยู่ในแวดวงที่ทำให้ใจหมอง แต่ช่วงสุดท้ายที่เสียชีวิตนั้นมีความสงบ

อย่างไรก็ตาม ยังมีประเด็นค้างคาเกี่ยวกับบิดาในช่วงก่อนเสียชีวิตที่ผู้ส่งเคสสงสัย คือก่อนละโลก บิดาเคยสั่งให้ผู้ส่งเคสให้เงินภรรยาคนสุดท้ายของท่านจำนวนหนึ่ง แต่ 2 วันก่อนเสียชีวิต ท่านได้ทะเลาะกับเธอ และเธอก็ไม่ได้มาดูแล บิดาร่ำร้องหาแต่เธอ ผู้ส่งเคสจึงไม่แน่ใจว่าบิดายังอยากให้เงินเธออยู่หรือไม่ และตนเองควรให้เงินตามที่สั่งไว้ หรือจะนำเงินนั้นไปทำบุญแทน

เรื่องราวทั้งหมดนี้ นำมาซึ่งคำถามมากมายที่ผู้ส่งเคสอยากทราบคำตอบจากคุณครูไม่ใหญ่