EP.268 เพราะดูแลพ่อแม่ เลยมีคนเทคแคร์ยามป่วย

ผู้ส่งเคส เป็นผู้ที่เข้าวัดตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่อายุประมาณ 15 ปี โดยเข้าโครงการอบรมเยาวชนสร้างสรรค์ในปี พ.ศ. 2529 ท่านยังได้เข้าอบรมธรรมทายาทหญิง รุ่นที่ 11 ด้วยความเลื่อมใสในบุญ ท่านได้ชวนเพื่อนๆ เข้าวัดทำบุญทุกบุญ และถึงขนาดปิดบัญชีเงินฝากเพื่อเปิดบัญชีบุญโดยเฉพาะ ท่านได้สร้างองค์พระประดิษฐานชื่อตนเองทั้งภายในและภายนอก สร้างพระแกนกลางบูชามหาปูชนียาจารย์ และสร้างสภาธรรมกายสากล รวมถึงเทฐานรากและตอกเสาเข็มในงานบุญใหญ่ต่างๆ อีกมากมาย เมื่อคุณพ่อป่วยหนักต้องเข้าโรงพยาบาล ในขณะที่ทางวัดก็มีเหตุการณ์ต้องปกป้องพระพุทธศาสนา ท่านและพี่สาวคนโตก็ห่วงทั้งหลวงพ่อและคุณพ่อ จึงต้องสลับกันเข้าออกวัดเพื่อไปดูแลคุณพ่อที่โรงพยาบาล

(ความยาวประมาณ 1400+ ตัวอักษร)

เรื่องราวนี้เริ่มต้นจาก คุณพ่อ ของผู้ส่งเคส ซึ่งเดิมเคยเป็นลูกจ้างอยู่แถวเยาวราชหรือสำเพ็ง ต่อมา ท่านมีความคิดอยากรวย จึงออกมาประกอบอาชีพค้าขายเอง แต่ไม่ว่าท่านจะค้าขายอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ ไม่รวยขึ้นมาเลย ในช่วงนั้น คุณพ่อ มีอุปนิสัยชอบสูบบุหรี่และดื่มเหล้าเป็นประจำ จนกระทั่งอายุประมาณ 60 ปี ท่านล้มป่วยลงอย่างหนักถึงขนาดต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลหลายวัน อาการป่วยครั้งนั้นทำให้ คุณพ่อ ต้องเลิกสูบบุหรี่และดื่มเหล้าโดยเด็ดขาดนับแต่นั้นมา

หลังออกจากโรงพยาบาล ลูก ได้พา คุณพ่อ เข้าวัด ซึ่งเป็นวันที่ตรงกับงานบุญใหญ่ครบรอบ 20 ปี วัดพระธรรมกาย ซึ่งตรงกับวันมาฆบูชา ปี พ.ศ. 2533 เมื่อ คุณพ่อ มาถึงวัด ท่านรู้สึกชอบ ได้เห็นพิธีกรรมต่างๆ รวมถึงวิธีการแจกอาหารในสมัยนั้น ท่านได้กล่าวขึ้นมาว่า "ดีๆ ถูกต้อง ทำอย่างนี้ดีครับ"

หลายปีต่อมา ในช่วงปลายเดือนสิงหาคม ปี พ.ศ. 2542 คุณพ่อ ก็มีอาการหายใจไม่ออกกะทันหัน ทำให้ต้องรีบนำส่งโรงพยาบาลกลางดึก ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ลูก และพี่สาวคนโตพร้อมเพื่อนๆ นักสร้างบารมีกำลังเดินทางเข้าวัดในตอนดึกเพื่อปกป้องพระพุทธศาสนา ทางบ้านได้โทรศัพท์ไปบอกว่า คุณพ่อ เข้าโรงพยาบาล ด้วยความห่วง คุณครูไม่ใหญ่ และ คุณพ่อ ที่กำลังป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล ลูก และพี่สาวคนโตจึงต้องสลับกันเข้าออกวัดเพื่อดูแล คุณพ่อ

คุณพ่อ ต้องนอนรักษาตัวอยู่ในห้อง ICU เป็นเวลานานถึง 26 วัน ลูก ได้นิมนต์หลวงพี่ไปที่ห้อง ICU เพื่อให้ คุณพ่อ ได้ทำบุญ ลูก และพี่สาวจะสลับกันเข้าไปสวดมนต์บทพระมหาสิริราชธาตุให้ คุณพ่อ ฟัง และพูดเรื่องบุญให้ท่านนึกตาม งานบุญใหญ่ที่คุณพ่อจำได้แม่นยำคือบุญตอกเสาเข็มสร้างวิหารพระมงคลเทพมุนี และงานบวชธรรมทายาทรุ่นมัชฌิม ซึ่งมีน้องชายคนเล็กของผู้ส่งเคสได้ร่วมบวชเป็นสามเณรด้วย ลูก ได้นำรูปที่ถ่ายงานบวชนี้ให้ คุณพ่อ ดู ท่านยิ้มและจำได้ดี

คุณพ่อ เสียชีวิตในที่สุดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 19 กันยายน ปี พ.ศ. 2542 ด้วยโรคถุงลมโป่งพอง และมีโรคแทรกซ้อนอื่นๆ เช่น โรคตับ วัณโรค เป็นต้น ท่านเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 71 ปี

เรื่องราวอีกเรื่องหนึ่งเป็นเรื่องของ น้องแก้ว ซึ่งเป็นน้องสาวของผู้ส่งเคส น้องแก้ว เข้าวัดประมาณปี พ.ศ. 2529 ตอนอายุประมาณ 15 ปี โดยเข้าร่วมโครงการอบรมเยาวชนสร้างสรรค์ และได้อบรมธรรมทายาทหญิง รุ่นที่ 11 เช่นเดียวกับผู้ส่งเคส น้องแก้ว ได้ชวนเพื่อนๆ เข้าวัดทำบุญทุกบุญ ปิดบัญชีเงินฝากเพื่อเปิดบัญชีบุญ และได้สร้างองค์พระ จารึกชื่อตนเองทั้งภายในและภายนอก สร้างพระแกนกลางบูชามหาปูชนียาจารย์ สร้างสภาธรรมกายสากล เทฐานราก ตอกเสาเข็ม และบุญอื่นๆ อีกมากมาย

ในช่วงกลางเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 น้องแก้ว เริ่มมีก้อนเนื้อโตที่บริเวณคอ ด้านขวา แพทย์วินิจฉัยว่า เป็นมะเร็งในต่อมน้ำเหลือง คืนวันที่ 11 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2546 เวลาประมาณตี 3 กว่า น้องแก้ว มีอาการหายใจไม่ออก จึงต้องรีบนำส่งโรงพยาบาล และเข้าห้อง ICU เวลาประมาณ 10 โมงกว่า

ในห้อง ICU น้องแก้ว มีอาการกลัวมาก เกร็งและสั่นไปทั้งตัว ท่านจับมือพี่สาวคนที่ 3 ของผู้ส่งเคส (ซึ่งน่าจะเป็นผู้ส่งเคสเอง หรือพี่สาวคนโต) แน่นมาก ไม่ยอมปล่อยเลย พี่สาวพยายามคิดว่าจะทำอย่างไรให้น้องรู้สึกดีขึ้น และได้พูดออกไปให้น้องได้ยินอย่างชัดเจนว่า "แก้ว หยุด หยุด เป็นตัวสำเร็จเลย" พอพูดจบ น้องแก้ว ก็มีอาการผ่อนคลาย ไม่เกร็งเหมือนตอนแรก

หลังช่วงบ่ายโมง คุณหมอได้ทำการเจาะปอด หลังจากเจาะเสร็จ ลูก สังเกตดูเหมือน น้องแก้ว ไม่รับรู้อะไรเลย เมื่อสอบถาม พยาบาลแจ้งว่าคนไข้หลับอยู่เนื่องจากได้รับยาสลบ และแจ้งให้ญาติและเพื่อนๆ กลับบ้านไปก่อน หลังจากครอบครัวของผู้ส่งเคสกลับถึงบ้านได้ไม่นาน ทางโรงพยาบาลก็โทรมาตาม เมื่อพวกท่านไปถึง โรงพยาบาล น้องแก้ว ก็เสียชีวิตแล้ว เธอมีอายุเพียง 27 ปีเศษ ในช่วงเวลาที่ น้องแก้ว ป่วยอยู่ มีพี่น้องและเพื่อนๆ ได้มาให้การดูแลและกำลังใจ พร้อมทั้งช่วยเหลือด้านต่างๆ เป็นอย่างดี