EP.289 เพราะไม่กล้าชวนคนทำบุญ ชอบทำบุญคนเดียว เกรงใจเขา อาย จึง

ผู้ส่งเคสเล่าว่า ชีวิตของเธอต้องพบกับความว้าเหว่และครอบครัวที่แตกแยกมาตั้งแต่เด็ก เมื่อคุณพ่อคุณแม่แยกทางกัน คุณพ่อไปมีครอบครัวใหม่และลูกอีก 4 คน ในเวลาต่อมา คุณแม่ก็มีสามีใหม่และลูกใหม่อีก 1 คน ผู้ส่งเคสอาศัยอยู่กับคุณพ่อและครอบครัวใหม่ แต่ก็เข้ากับคุณพ่อเลี้ยงได้ไม่ดีนัก บางครั้งยังมีพฤติกรรมที่ไม่น่าไว้วางใจในช่วงที่เธอก้าวเข้าสู่วัยรุ่น ทำให้เธอต้องคอยระวังตัวอยู่เสมอ เมื่อโตขึ้น เธอมีชายหนุ่มเข้ามาชอบหลายคน แต่ก็ไม่สนใจใครเลย จนกระทั่งเรียนจบและเริ่มทำงาน ก็มีชายหนุ่มใหญ่ซึ่งทำธุรกิจส่วนตัวและรู้จักกับครอบครัวมานานเข้ามาชอบพอ โดยเขาเข้าหาทางคุณแม่ ผู้ส่งเคสมองว่าเขาเป็นผู้ใหญ่ที่น่าจะให้ความอบอุ่น ชดเชยความว้าเหว่ และเป็นที่พึ่งให้เธอได้

จากความคาดหวังที่จะได้ที่พึ่งพาและชดเชยความว้าเหว่ที่ขาดพ่อ ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจแต่งงานกับชายหนุ่มใหญ่คนนี้ สามีของเธอเป็นลูกชายคนเล็ก และมีพี่สาวที่ยังไม่ได้ออกเรือนอาศัยอยู่ด้วย หลังจากแต่งงาน ผู้ส่งเคสก็เริ่มมีปัญหากับพี่สาวสามี ซึ่งหวงน้องชายมาก ไม่ว่าผู้ส่งเคสจะไปไหน พี่สาวสามีก็จะไปด้วย ทำให้เธอรู้สึกไม่มีความเป็นส่วนตัวเลย ทั้งสามีและพี่สาวสามียังมักจะด่าว่าผู้ส่งเคสต่อหน้าพนักงาน เหตุการณ์นี้ทำให้พนักงานเริ่มไม่เคารพและไม่เกรงใจเธอตามไปด้วย

หลังจากแต่งงานมาได้กว่า 2 ปี ผู้ส่งเคสก็เริ่มตั้งครรภ์ ในช่วงนั้นเอง เธอได้ค้นพบเรื่องที่ยิ่งใหญ่ว่า สามีแอบไปมีผู้หญิงอื่น ถึงขนาดเช่าคอนโดให้อยู่ ผู้ส่งเคสทุกข์ใจอย่างที่สุด คิดมากจนเกือบจะคิดสั้น โชคดีที่เธอมีเพื่อนสนิทที่เป็นกัลยาณมิตร เพื่อนคนนี้ให้กำลังใจและพาเธอเข้าวัด พาไปสร้างองค์พระ ถวายทาน และเริ่มปฏิบัติธรรม การได้เข้าวัดทำให้ผู้ส่งเคสเข้าใจความจริงของชีวิตมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม สามีของผู้ส่งเคสเป็นผู้ที่ไม่มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา ในช่วงที่วัดโดนโจมตี เขาก็ห้ามไม่ให้ผู้ส่งเคสมาวัดทำบุญ เขาจะด่าว่าเธอแรงๆ ถึงขนาดไล่ให้ไปอยู่เสียที่วัด แต่ผู้ส่งเคสก็ไม่ได้ไปอยู่ประจำที่วัด พยายามอดทน และทำบุญทุกบุญที่เพื่อนกัลยาณมิตรบอกให้ทราบ เมื่อสามีเห็นว่าเธอยังคงไปวัดทำบุญ เขาก็ยิ่งไม่พอใจ ทวีความกดดันทั้งทางการกระทำและคำพูดหนักขึ้นเรื่อยๆ เคยถึงขนาดกระชากองค์พระของขวัญที่ผู้ส่งเคสให้ลูกสาวห้อยคอไว้ มาขว้างลงพื้นจนแตกเสียหายนับเป็นเหตุการณ์ที่สะเทือนใจอย่างยิ่ง

เหตุการณ์ดังกล่าวและการดูถูกเหยียดหยามจากทั้งสามีและพี่สาวสามี ทำให้ผู้ส่งเคสตัดสินใจแยกทางกับเขา เธอแยกออกมาทำธุรกิจของตัวเอง แต่เปิดได้ไม่นานก็ต้องปิดไป เพราะกลัวการเป็นหนี้ และสงสารลูกสาวคนเดียวที่ต้องอยู่กับสามีตามลำพัง เมื่อลูกสาวอายุเพียง 6 ขวบมาขอร้องให้กลับไปอยู่ด้วย ผู้ส่งเคสจึงกลับไปอยู่กับสามีตามเดิม แต่คราวนี้เธอถูกตัดสิทธิ์ทุกอย่าง ได้แต่ทำงานรับเงินเดือนจากพี่สาวสามีเท่านั้น ไม่นานมานี้ สามีไปเสียพนันมาอีกกว่า 10 ล้านบาท และขอร้องให้ผู้ส่งเคสช่วยหาเงินไปใช้หนี้ให้

เพื่อนกัลยาณมิตรของผู้ส่งเคสได้แนะนำให้ติดจานดาวธรรม ผู้ส่งเคสก็ทำตาม และรู้สึกได้เลยว่าบ้านเกิดความร่มเย็น คนในบ้านเยือกเย็นลง เธอรู้สึกอบอุ่นที่ได้รับฟังโอวาทและสิ่งดีๆ จากคุณครูไม่ใหญ่ทุกวัน

สามีของผู้ส่งเคสเคยพูดกับเธอว่าเขาจะอยู่ได้ไม่นาน อายุ 40 กว่าๆ ก็จะจากไปแล้ว ผู้ส่งเคสไม่ทราบว่าจะเป็นจริงหรือไม่ แต่หลังจากที่เขากลับมาจากประเทศจีนไม่นาน เขาก็มีอาการป่วยหนักด้วยโรคตับอักเสบ ตับอ่อนอักเสบเฉียบพลัน

เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2550 เวลา 20:00 น. เศษ รวมอายุได้ 46 ปี คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า เห็นกันอยู่หลัดๆ ก็มาพลัดพราก ไม่รู้จะไปตามหากันที่ไหน นอกจากรายการฝันในฝัน