EP.555 ผ่าตัดยาสลบหมดฤทธิ์

ผู้ส่งเคส เกิดที่จังหวัดพัทลุง เป็นลูกคนสุดท้องในจำนวนพี่น้อง 4 คน โยมพ่อมีอาชีพรับเหมาก่อสร้าง ต้องเดินทางบ่อย โยมพ่อได้ออกเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดขณะที่โยมแม่กำลังตั้งท้องใกล้คลอด และได้หายไปเลย โยมแม่ได้รอคอยโยมพ่ออยู่หลายเดือน เมื่อทนไม่ไหว จึงพาผู้ส่งเคสและพี่สาวออกเดินทางตามหา ในที่สุดก็ไปพบโยมพ่ออยู่ที่จังหวัดตรัง แต่พบว่าโยมพ่อได้แต่งงานใหม่และอยู่กินกับภรรยาคนใหม่ได้เกือบปีแล้ว โยมแม่จึงตัดสินใจแยกทางกับโยมพ่อและแต่งงานใหม่ในเวลาต่อมา โยมแม่ต้องรับภาระเลี้ยงดูลูกเล็กๆ 3 คนเพียงลำพัง ผู้ส่งเคสจำความได้ก็มีโยมยายคอยเลี้ยงดูมา โยมยายมีรายได้จากการตกปลาขายวันต่อวัน และเป็นหมอตำแยประจำหมู่บ้าน โยมยายได้เลี้ยงดูหลาน 4 คนมาด้วยความยากลำบาก จนผู้ส่งเคสอายุ 7 ขวบ ก็สมัครใจไปเป็นเด็กวัด อาสาหิ้วปิ่นโตตามหลังพระอยู่ 2 ปี

หลังจากผู้ส่งเคสเป็นเด็กวัดได้ 2 ปี โชคชะตาได้พลิกผัน โยมพ่อที่อยู่กินกับภรรยาใหม่ที่กรุงเทพฯ ได้กลับมารับผู้ส่งเคสและพี่สาวคน ที่ 3 ไปอยู่ด้วย ปีแรกที่มาอยู่กับครอบครัวใหม่ ชีวิตเหมือนจะมีความสุขขึ้นบ้าง แต่ไม่ถึงปีทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ผู้ส่งเคสซึ่งขณะนั้นอายุเพียง 10 ขวบ ต้องมารับผิดชอบงานบ้านทุกอย่างแทนแม่เลี้ยง เวลาว่างหลังเลิกเรียนและวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ผู้ส่งเคสและพี่สาวต้องไปเก็บดอกรักกลางแดดจ้าตั้งแต่เช้าจนเย็น เสร็จแล้วก็นำมาแกะเปลือกเพื่อเตรียมส่งขาย กว่าจะได้นอนก็เกือบเที่ยงคืน

ในช่วงนั้น ผู้ส่งเคสยังเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงช่วยโยมพ่อต้มเหล้าเถื่อนเพื่อหารายได้เสริมเป็นเวลานานถึง 3 ปี โดยไม่เต็มใจเพราะเป็นงานที่หนัก กรรมวิธีการต้มเหล้าก็ยุ่งยาก ต้องหมักข้าวเหนียวกับแป้งยีสต์ แล้วคั้นน้ำมาต้มจนควบแน่นเป็นน้ำเมา เนื่องจากเป็นของเถื่อน ยังต้องลักลอบผลิต โดยต้องแบกไปหมักไว้ไกลสายตาเจ้าหน้าที่ เวลาขนน้ำหมักมาต้มก็ต้องหาบจนไหล่แทบทรุด

นับตั้งแต่มาอยู่กับครอบครัวใหม่ของโยมพ่อ ชีวิตของผู้ส่งเคสไม่เคยมีความสุขเลย บรรยากาศในบ้านร้อนระอุเพราะโยมพ่อและแม่เลี้ยงเป็นคนเจ้าอารมณ์ โมโหร้าย หงุดหงิดง่าย ผู้ส่งเคสและพี่สาวมักถูกดุด่าเฆี่ยนตีเป็นประจำ ครั้งหนึ่งขณะนั่งแกะดอกรักอยู่ แม่เลี้ยงมีปากเสียงกับพี่สาว โยมพ่อที่ดื่มเหล้าเมาได้ที่ เกิดบันดาลโทสะใช้เท้าเตะศีรษะผู้ส่งเคสหลายครั้ง และตบศีรษะพี่สาวจนหัวชนกัน พี่สาวทนไม่ไหวจึงกลับไปบ้านเดิมและไม่กลับมาอีกเลย อีกครั้งหนึ่ง โยมพ่อไม่รู้ว่าหงุดหงิดอะไรมา จู่ๆ ก็คว้าลำไม้ไผ่ขนาดเท่าข้อมือฟาดผู้ส่งเคสเต็มแรงจนไม้หักกลางท่อน

ผู้ส่งเคสทนทุกข์อยู่ 6 ปี จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะนั่งซักผ้ากองโตหลังบ้าน คิดว่าจะต้องหนีให้ได้ เมื่อเห็นว่าปลอดคนก็รีบหนีออกมาทางหลังบ้านทันที รีบต่อรถไปอยู่กับพี่สาวที่ภูเก็ต ในใจคิดว่าชีวิตข้างหน้าต้องมีสิ่งดีๆ รออยู่ เมื่อผ่านวิกฤตช่วงนั้นมาได้ ชีวิตก็เปลี่ยนไป ไม่ต้องลำบากเหมือนแต่ก่อน แต่กลับไปใช้ชีวิตสำมะเลเทเมาเหมือนวัยรุ่นทั่วไป ทั้งเที่ยวกลางคืน ดื่มเหล้า สูบบุหรี่อยู่พักหนึ่ง

แต่พอคิดได้ หลังผ่านวัยสามขุม จึงค่อยๆ หักดิบทีละอย่าง วันหนึ่ง ขณะอายุได้ 17 ปี เรียนอยู่ ปวช. ผู้ส่งเคสเกิดความรู้สึกเบื่อหน่ายชีวิตทางโลกอย่างกะทันหัน อยากจะบวช จึงไปบวชสามเณรภาคฤดูร้อนที่วัดแห่งหนึ่ง เมื่อได้บวชสมความปรารถนาแล้ว จึงตั้งใจว่าจะติดตามพระอาจารย์ไปเรื่อยๆ โดยไม่คิดลาสิกขา แต่พระอาจารย์ไม่ อนุญาต บอกให้ไปเรียนทางโลกให้จบก่อน ผู้ส่งเคสจึงจำต้องลาสิกขาไปด้วยความอาลัย ต่อมาก็ได้มาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ

เรียนมาถึงปีที่ 2 ผู้ส่งเคสตัดสินใจพักการเรียน 1 ปีเพื่อไปสมัครเป็นทหาร ชีวิตในค่ายทหารต้องฝึกซ้อมหนักมาก จนป่วยเป็นไส้เลื่อน ต้องเข้ารับการผ่าตัดถึง 2 ครั้ง ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ลืมไม่ลง การผ่าตัดครั้งแรก ถังออกซิเจนหมดกลางคัน ผู้ส่งเคสรู้สึกเหมือนถูกขังในห้องมืด ไม่มีอากาศหายใจจนแทบขาดใจตาย โชคดีที่ปัดสายออกซิเจนได้ทัน ไม่เพียงเท่านั้น ยาชาและยาสลบก็หมดฤทธิ์กลางคัน ทำให้ต้องทนเจ็บปวดทรมานตลอดเวลาที่ถูกเย็บแผล การผ่าตัดครั้งที่ 2 หมอเริ่มฉีดยาชาได้พักหนึ่ง แต่ยาชายังไม่ทันออกฤทธิ์ก็ลงมือผ่าตัดทันที ใช้มีดกรีดลงบนท้องน้อย เสียงร้องดังอยู่ในลำคอด้วยความเจ็บปวดสาหัส อดทนรอให้ความเจ็บปวดผ่านไปอย่างช้าๆ ซึ่งรู้สึกว่าเป็นเวลายาวนานมาก หลังปลดประจำการ ผู้ส่งเคสกลับมาเรียนต่อ

แล้ววันหนึ่ง ก่อนปิดเทอม รุ่นน้องคนหนึ่งชวนมาวัด พระอาจารย์ชวนบวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อนที่วัดพระธรรมกาย ผู้ส่งเคสตอบตกลงทันทีทั้งที่ยังงงๆ เมื่อสิ้นสุดโครงการธรรมทายาท ก็ตัดสินใจอยู่ต่ออีก 1 ปี คิดว่าเกิดมาทั้งทีต้องเอาดีให้ได้ และไม่แน่ใจว่าจะได้กลับมาบวชอีกเมื่อไหร่หากออกไปเรียนต่อ จึงตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัยทันทีโดยไม่ลังเลใจ ต่อมาจึงได้เข้าศึกษาต่อในหลักสูตรพุทธศาสตร์บัณฑิตจนจบการศึกษา ผู้ส่งเคสเชื่อว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะคำอธิษฐานที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ก่อนบวช ทำให้ได้บวชสมความปรารถนา ทุกครั้งที่ไปไหว้พระตามวัดต่างๆ จะอธิษฐานขอให้ได้บวชพระ ถ้าได้บวชอีกก็จะไม่ สึกไปจนตลอดชีวิต ปัจจุบัน ผู้ส่งเคสบวชสร้างบารมีมาได้ 9 พรรษา ปฏิบัติศาสนกิจอยู่ที่ประเทศออสเตรเลีย ตั้งใจว่าจะขอตายในผ้าเหลือง ตามติดคุณครูไม่ใหญ่ไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตใน ทุกคำอธิษฐานติดเป็นผังสำเร็จไปทุกภพทุกชาติ จนถึงที่สุดแห่งธรรม