EP.306 ให้ทุนบริวาร สนับสนุนการศึกษา

ผู้ส่งเคส เป็นคนพื้นเพจังหวัดนครศรีธรรมราช ในวัยเด็กมีชีวิตที่ยากลำบากมากเนื่องจากฐานะทางบ้านยากจน ท่านได้ย้ายเข้ามาเรียนต่อในกรุงเทพฯ ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ซึ่งในขณะนั้นท่านต้องเรียนไปพร้อมๆ กับการทำงานเพื่อหาเลี้ยงตัวเอง ในช่วงกลางวันท่านเป็นเด็กนักเรียน แต่พอตกเย็นก็ต้องไปเป็นลูกจ้างในโรงเล็ก บางครั้งก็ต้องไปขายเสื้อผ้าตามแผงลอยริมฟุตบาทข้างถนน แม้ชีวิตความเป็นอยู่และการเงินจะลำบากเพียงใด ท่านก็ไม่เคยละทิ้งความขยันหมั่นเพียรในการเรียน หลังเลิกงาน ท่านจะกลับมาทบทวนบทเรียนที่เรียนมาเสมอ ด้วยความมานะอุตสาหะ ท่านมักจะสอบได้ที่ 1 ของโรงเรียนเป็นประจำ และได้รับเกียรติบัตรเรียนดีมาโดยตลอด ทำให้ท่านได้รับทุนนักเรียนเรียนดีแต่ยากจนมาโดยตลอดเช่นกัน เมื่อจบชั้นมัธยมต้น ท่านได้เรียนต่อชั้นมัธยมปลาย แต่เรียนได้เพียง 1 ปี ฐานะทางบ้านก็แย่ลงอีก ท่านสงสารพ่อที่ต้องขี่สามล้อบรรทุกขวดไปขาย จึงตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนเพื่อมาช่วยพ่อหาเลี้ยงครอบครัว แต่ด้วยใจรักในการเรียน ท่านก็ยังเข้าเรียนในสายอาชีพควบคู่กันไป

หลังจากที่ผู้ส่งเคสได้เข้าเรียนในสายอาชีพควบคู่ไปกับการช่วยงานทางบ้าน ท่านก็มุ่งมั่นศึกษาจนจบระดับ ปวช. จากนั้นท่านได้เข้ามาทำงานที่ธนาคารกสิกรไทย สำนักงานใหญ่ โดยในขณะเดียวกัน ท่านก็ได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะนิติศาสตร์ ด้วยความเพียรพยายาม ท่านสามารถสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีภายในระยะเวลาเพียง 3 ปีครึ่ง และได้รับเกียรตินิยมอันดับ 2 ความสำเร็จทางด้านการศึกษาของท่านยังคงดำเนินต่อไป ท่านได้รับทุนการศึกษาจากธนาคารเพื่อไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโท ด้าน MBA ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากการศึกษาปริญญาโท ท่านตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางอาชีพจากด้านการเงิน มาทำงานด้านกฎหมายตามที่ได้ร่ำเรียนมา ท่านได้ลงเรียนเนติบัณฑิต และสอบผ่านได้ในการสอบครั้งแรก ด้วยความตั้งใจ ท่านจึงสมัครสอบผู้พิพากษา และก็สามารถสอบผ่านได้ในการสอบครั้งเดียวเช่นกัน ขณะอายุ 35 ปี หลังจากที่ได้ทำงานธนาคารมาถึง 13 ปี ท่านก็ได้เริ่มต้นชีวิตการทำงานในฐานะผู้พิพากษา ซึ่งท่านทำงานเป็นผู้พิพากษาได้ 3 ปี ชีวิตการงานของท่านก้าวหน้าไปอย่างต่อเนื่อง ท่านได้ขอสอบชิงทุนของทางรัฐบาลด้านกฎหมาย และท่านก็เป็นหนึ่งในสองคนที่ได้รับคัดเลือก ในขณะที่ชีวิตของท่านกำลังเจริญก้าวหน้าไปด้วยดี ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นกับน้องชายของภรรยา ซึ่งก็คือน้องเขยของผู้ส่งเคสด้วย เพราะเขาได้แต่งงานกับน้องสาวของผู้ส่งเคส น้องเขยมีอาชีพขับรถแท็กซี่ เมื่อคืนวันอังคารที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2546 น้องเขยได้ออกไปขับรถแท็กซี่ตามปกติเหมือนทุกวัน ในคืนนั้น ท่านได้พบกับคนร้ายที่แฝงตัวมาในคราบผู้โดยสาร ซึ่งคาดว่ามี 2 คน คนร้ายได้เรียกใช้บริการรถแท็กซี่ของน้องเขย จากนั้นได้ใช้มีดปาดตาลปาดคอ และแทงที่บริเวณลำตัวด้านหลังของน้องเขยกว่า 20 แผล รวมถึงปาดแขน จนเลือดท่วมตัว แล้วจึงนำศพไปทิ้งบริเวณหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเขตจังหวัดสมุทรปราการ น้องเขยมีบุตรสาว 1 คน อายุ 3 ขวบ ขณะมีชีวิตอยู่ น้องเขยไม่ดื่มสุรา แต่สูบบุหรี่ เหตุการณ์สะเทือนใจนี้ทำให้ผู้ส่งเคสเกิดคำถามมากมายเกี่ยวกับชีวิตของตนเองและชะตากรรมของน้องเขย