EP.309 ตับแข็ง แม้ไม่เคยดื่มสุรา

ผู้ส่งเคสมาจากครอบครัวเกษตรกร โดยมีคุณพ่อคุณแม่ประกอบอาชีพทำสวนส้ม. เรื่องราวที่ผู้ส่งเคสสอบถามเกี่ยวข้องกับบุคคลในครอบครัวคือ คุณพ่อ และ ย่าเล็ก ซึ่งเป็นน้าสาวของคุณพ่อ. ผู้ส่งเคสมีความศรัทธาในวัดพระธรรมกาย โดยมีคุณพ่อ คุณแม่ และพี่สาวคุณโต เป็นกัลยาณมิตร.

เรื่องราวเริ่มต้นด้วย ย่าเล็ก น้าสาวของคุณพ่อ ซึ่งท่านเป็นโสด เหตุที่ท่านไม่แต่งงานเพราะเป็นห่วงดูแลแม่ของท่าน จนกระทั่งท่านจากไป. หลังจากนั้น ย่าเล็ก ได้มาอาศัยอยู่กับคุณพ่อ. ย่าเล็ก เป็นผู้มีจิตใจเป็นกุศล ได้ถวายที่ดินส่วนตัว 5 ไร่ให้แก่วัดแถวบ้าน ตั้งแต่ได้รู้จักวัดพระธรรมกาย. ท่านได้ร่วมทำบุญกับวัดอยู่เสมอ โดยเฉพาะเมื่อมีบุญกฐิน ท่านก็ได้ร่วมปัจจัยส่วนตัวจำนวนมาก และยังได้ถวายทองคำหล่อพระธรรมกายทองคำ รวมทั้งบุญอื่นๆ ที่ท่านทำเอง. ย่าเล็กจะใส่บาตรทุกวัน แม้ในช่วงหลังที่ป่วยหนัก ลุกนั่งไม่ได้ คุณพ่อคุณแม่ก็ได้นิมนต์พระ 9 รูปมารับสังฆทานของท่าน. ก่อนที่ ย่าเล็ก จะละโลก ท่านยังมีสติพูดได้เล็กน้อย ได้บอกกับคุณแม่ว่าจะไปอยู่พรหมโลก ซึ่งท่านไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน. สามวันต่อมา ย่าเล็ก ก็จากไปอย่างสงบ. ก่อนหมดลม คุณพ่อได้นำดอกไม้ธูปเทียนใส่ในมือ ย่าเล็ก และสวดบทอิติปิโสกรอกหูท่านจนหมดลม.

หลังงานศพ ย่าเล็ก คุณพ่อตัดสินใจเก็บร่างท่านไว้ที่วัด ยังไม่เผา เพื่อรอขายที่ดิน ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นที่ดินของ ย่าเล็ก ด้วย. คุณแม่เคยบอก ย่าเล็ก ว่า ถ้าขายที่ได้เงินจะนำไปทำบุญ ย่าเล็ก ก็อนุโมทนา. คุณพ่อตั้งใจรอขายที่ แต่ก็ยังขายไม่ได้.

ต่อมา คุณพ่อเริ่มมีอาการอาเจียนเป็นเลือดและถ่ายเป็นเลือด. เมื่อไปตรวจพบว่าเป็นไวรัสตับอักเสบ B จนตับแข็งไปส่วนหนึ่ง. อาการหนักขึ้น ตัวเหลือง ตาเหลือง ท้องใหญ่ ต้องเข้าห้อง ICU 15 วัน แล้วกลับมารักษาตัวที่บ้าน. อาการทรงกับทรุดมาตลอด จนปี พ.ศ. 2545 คุณพ่อป่วยหนักมาก. ท่านพยายามขายที่ดินมาตลอด มีนายหน้าบ้าง แต่ 3 เดือนก่อนสิ้นปี 2545 มีคนมาตกลงซื้อ ซึ่งอยู่ในช่วงตัดสินใจของคุณพ่อ.

ในช่วงนี้ คุณพ่อได้ฝันถึง ย่าเล็ก. ตั้งแต่ ย่าเล็ก เสีย ก็ไม่เคยมีใครฝันถึงท่านเลย. ในฝัน ย่าเล็ก อยู่ในชุดขาว และมีผู้ติดตามมาด้วย 1 คน ซึ่งคุณพ่อไม่เห็นหน้า. ย่าเล็ก พูดว่า "มนุษย์นี่มันโง่" แล้วหันไปบอกผู้ติดตามว่า "นี่หลานชายของดิฉัน". จากนั้น ย่าเล็ก บอกคุณพ่อว่า "ให้ทำตามที่พระวัดพระธรรมกายบอกนะ". คุณพ่อตื่นขึ้นมาเล่าให้คุณแม่ฟัง และถามว่าพระวัดพระธรรมกายเคยพูดอะไรไว้. คุณแม่นึกถึงวันที่สวดศพ ย่าเล็ก หลวงพี่ที่วัดบอกว่า เวลานี้ ย่าเล็ก ต้องการบุญเท่านั้น ให้ทำบุญไปให้ท่าน. คุณแม่จึงแปลความฝันว่า คำพูดของ ย่าเล็ก ที่ว่า "มนุษย์นี่มันโง่" หมายถึง ให้คุณพ่อรีบตกลงขายที่ในราคาที่ตกลงไปเลย. เพราะเดี๋ยวจะไม่ทันทอดกฐิน.

หลังจากนั้นก็ตกลงซื้อขายที่ดินสำเร็จ คุณพ่อคุณแม่ได้นำปัจจัยส่วนหนึ่งถวายเป็นประธานรองกฐินปี 2545. คุณพ่อรู้สึกปิติมากจนน้ำตาซึม.

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา คุณพ่อมีอาการหนักขึ้นมาก ท้องบวมใหญ่ อึดอัด. เหลืออีก 2 วันจะถึงวันทอดกฐิน คุณพ่อไม่อยากไปโรงพยาบาล แต่อยากไปร่วมงานกฐินให้ได้. แต่คุณแม่ให้ไปโรงพยาบาล ในที่สุดคุณพ่อก็ยอม. คุณพ่อต้องเจาะเอาน้ำในท้องออก แต่ก็ยังห่วงงานกฐิน บอกให้คุณแม่ไปร่วมงานบุญทอดกฐินที่วัด. หลังจากนั้น คุณพ่อกลับมาบ้าน แต่ต้องไปเจาะท้องเอาน้ำออกอีกทุกๆ 3 วัน เป็นอยู่ประมาณ 1 เดือน.

ก่อนวันที่คุณพ่อจะเสีย ท่านอาเจียนเป็นเลือดและถ่ายเหลวมาก ต้องส่งโรงพยาบาล. คุณพ่ออยู่ในเครื่องช่วยหายใจ คลื่นหัวใจขึ้นลงแล้วค่อยๆ ลดลง. คุณแม่และลูกๆ อยู่พร้อมหน้าทุกคน คอยบอกหนทางสว่างให้คุณพ่อ ให้ท่านนึกถึงบุญ โดยเฉพาะบุญกฐิน พร้อมทั้งพูด "สัมมาอะระหัง" ให้ฟัง. คุณพ่อมีอาการกระตุกเป็นระยะๆ ตั้งแต่ตี 2 จนถึง 5:30 น.. คุณพ่อจากไปอย่างสงบพร้อมกับเสียงบอกหนทางสว่างของลูกๆ.

หลังจากงานศพคุณพ่อไม่นาน ประมาณ 2-3 อาทิตย์ คุณแม่ทำกิจวัตรประจำวันและเอาใจจรดศูนย์กลางกายตลอด. เมื่อเสร็จงานบ้าน ท่านรู้สึกง่วง พอเคลิ้มก็ได้ยินเสียงคุณพ่อพูดว่า "ฉันอยากให้เธอเห็นฉันจังเลย" เป็นน้ำเสียงที่แจ่มใสมาก.

ผู้ส่งเคสยังมีคำถามส่วนตัวเกี่ยวกับเรื่องการดูดวงว่า ลูกจะต้องตายด้วยอุบัติเหตุจริงหรือไม่ และทำกรรมอะไรมา มีวิธีแก้ไขจากหนักเป็นเบาอย่างไร.