EP.350 วจีกรรม น้ำล้นตุ่ม

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันทั้งในและนอกชั้นเรียน ตั้งแต่เริ่มเปิดเรียนในปี พ.ศ. 2545 และเมื่อวัดและพระเดชพระคุณหลวงพ่อถูกโจมตีในปี พ.ศ. 2546 ก็ได้เริ่มมาวัดพระธรรมกายอย่างต่อเนื่องทุกวันอาทิตย์จนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา 6 ปีเต็มแล้ว ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนที่ 7 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน

ตั้งแต่จำความได้ ผู้ส่งเคสมีแผลเน่าเหนือข้อเท้าทั้ง 2 ข้าง ซึ่งไม่ว่าจะหาหมอแผนใดๆ ก็ไม่หาย ไม่ว่าใครจะแนะนำว่าหมอที่ไหนดี หายแน่นอน แต่พอไปหาก็ไม่หาย เป็นเช่นนี้อยู่จนอายุประมาณ 14-15 ปี อย่างน่าอัศจรรย์ เมื่อเริ่มมีรอบเดือน แผลที่เน่าแฉะก็แห้งและหายไปเอง

ประมาณปี พ.ศ. 2528 หรือ 2529 ผู้ส่งเคสได้รับพระของขวัญรุ่นหนึ่งมาอย่างแปลกๆ ในช่วงนั้น ผู้ส่งเคสไปอาศัยอยู่กับบ้านของพี่สาวซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง ได้รักษาศีล 8 ตลอดพรรษาแบบเคร่งครัด รวมถึงฝึกนั่งสมาธิด้วย ผู้ส่งเคสเห็นพระผงอยู่ในกรอบสแตนเลสมีเชือกร่มคล้องอยู่ที่หิ้งพระ ไม่ทราบว่าพระมาอยู่เองหรือใครนำมาวางไว้ จึงนำไปให้พระที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญดู ซึ่งตอนนั้นยังไม่ได้เข้าวัดพระธรรมกาย พระท่านก็บอกว่า สมใจแล้วนะ ลูกก็เลยนำมาแขวน ไม่มีใครในบ้านว่าอะไร แม้แต่ญาติพี่น้องก็ไม่มีใครรู้จักวัดปากน้ำและหลวงปู่วัดปากน้ำเลย ปัจจุบัน ผู้ส่งเคสก็ยังคงแขวนพระองค์นี้อยู่

ปัจจุบัน ผู้ส่งเคสนั่งสมาธิเกือบทุกคืน เมื่อปีที่แล้ว วันที่นอนหัวค่ำแล้วตื่นมาตอนตี 2 ก็ได้นั่งสมาธิ พอนั่งไปได้สักพักก็ได้ยินเสียงที่ค่อนข้างดังชัดเจน เป็นเสียงเหมือนน้ำล้นจากตุ่ม เสียงอยู่ทางขวามือเหนือศีรษะขึ้นไป ผู้ส่งเคสพยายามมองหาเสียง แต่พอมาคิดอีกที ชั้นบนไม่มีห้องน้ำ ก็เลยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่ใส่ใจ แต่ระยะหลังได้ยินบ่อยขึ้น ถี่ขึ้น ได้ยินเกือบทุกครั้งที่นั่งสมาธิ ประมาณ 5-15 นาที แล้วเสียงก็จะเงียบหายไป บางครั้งก็ได้ยินขนาดที่แผ่เมตตา บางครั้งพอได้ยินเสียงก็ตกใจ ขนลุก แต่ก็พยายามข่มความรู้สึก ไม่สนใจ ไม่รู้ไม่ชี้ และภาวนาสัมมาอะระหังอย่างถี่ ทำให้บางวันก่อนนั่งสมาธิ ก็คิดว่าวันนี้จะมีเสียงนี้มาอีกหรือไม่

น้องชายของผู้ส่งเคส เรียนจบใหม่ๆ ได้งานทำที่ร้านวีดีโอ ต้องกลับบ้านดึกๆ ทำงานได้สักระยะหนึ่งก็มีอาการผิดปกติ คือพูดและมีกิริยาท่าทางแปลกๆ เหมือนเห็นในสิ่งที่เรามองไม่เห็น พูดคุยกับสิ่งที่เรามองไม่เห็น และเหมือนโดนบังคับ โดนรังควาน ผู้ส่งเคสไม่ทราบจะช่วยน้องได้อย่างไร พี่สาวพาน้องชายไปดูดวงหลายที่ หลายที่บอกว่าดวงตก บ้างก็บอกว่าน้องชายหนีมาเกิด จะมาเอาตัวกลับไป คงไปแบบสิงๆ ทรงๆ ต้องแก้โดยการรับขัน แต่น้องชายไม่รับ บอกว่าจะสู้ สุดท้ายน้องชายกระโดดตึกตายจากชั้น 4 ของบ้าน อาการสาหัส แขนหัก ขาหัก เสียชีวิตในที่สุดเมื่ออายุเพียง 23 ปี

คุณพ่อของผู้ส่งเคสมาจากประเทศจีนตั้งแต่อายุ 20 ปี เพื่อหนีทางการที่เกณฑ์เด็กหนุ่มไปเป็นทหาร เมื่อมาอยู่เมืองไทย คุณพ่อมีอาชีพต่างๆ หลายอาชีพ แต่ทุกอาชีพเป็นอาชีพที่สุจริต คุณพ่อเป็นคนดี สอนลูกให้เป็นคนดี ไม่เบียดเบียนทำร้ายใคร กตัญญู ซื่อสัตย์ ขยัน ประหยัด แต่ก็ไม่ได้ทำบุญกับพระสงฆ์มากนัก ผู้ส่งเคสพยายามชวนคุณพ่อทำบุญ แต่ท่านก็ทำไม่มาก ช่วง 2-3 ปีก่อนเสียชีวิต ผู้ส่งเคสได้สอนแนะนำให้คุณพ่อภาวนาสัมมาอะระหัง คอยเช็คเสมอว่าท่านภาวนาหรือไม่ ท่านก็จะบอกว่าภาวนาและภาวนาให้ฟังอย่างถูกต้อง แม้ว่าจะพูดภาษาไทยไม่ค่อยได้ คุณพ่อเสียชีวิตเมื่ออายุ 80 ปี ด้วยโรคชรา

ผู้ส่งเคสมักถูกผีอำค่อนข้างบ่อย โดนถึงขนาดได้ยินเสียงว่า "ทำเป็นเก่งกัน เดี๋ยวจะเอาให้ตายเลย" แต่ทุกครั้งที่มีอะไรผิดปกติ ผู้ส่งเคสจะภาวนาสัมมาอะระหังทันทีเป็นอัตโนมัติ ผู้ส่งเคสยังเคยถูกขอให้เป็นร่างทรงด้วย แต่ก็ไม่รับ