EP.395 แฝดคนละฝาหน้าปานสมภารตายกายไม่เน่า

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนหนึ่งที่เข้าวัดพระธรรมกายมา 19 ปีแล้ว ปัจจุบันเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา. เธอรักคุณพ่อมาก แม้จะไม่ได้ใกล้ชิดเท่าที่ควรเพราะคุณพ่อมีภรรยาหลายคน. เหตุการณ์สำคัญที่ทำให้เธอได้มาพบและเข้าวัดพระธรรมกายคือการแท้งลูกคนแรก ทำให้เธอเสียใจมากและอยากทำบุญใหญ่เพื่อลูกที่แท้งไป. หลังจากนั้นเธอก็ได้มีลูกแฝดคนละฝาและลูกสาวคนที่สาม. เธอมีความห่วงใยครอบครัว ทั้งคุณพ่อผู้ล่วงลับ คุณแม่ที่ช้ำใจ และคุณพ่อสามีผู้ล่วงลับ รวมถึงอยากให้คนในครอบครัวเข้าใจเรื่องบุญและสร้างบารมียิ่งขึ้น.

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนมีเสน่ห์มาก จึงมีภรรยาถึง 3 คน. ภรรยาคนแรกแต่งงานแล้วไม่มีลูก. ภรรยาคนที่สองคือคุณแม่ของผู้ส่งเคส ซึ่งมีลูกด้วยกัน 6 คน. ต่อมาคุณพ่อก็แอบไปมีภรรยาคนที่สาม จนคุณแม่สืบทราบและเสียใจมาก. คุณแม่พยายามทำใจเพราะตกอยู่ในสภาวะจำยอม. ภายหลังคุณแม่รู้สึกว่าคุณพ่อแบ่งเวลาให้ภรรยาคนที่สามมากกว่า จึงตัดพ้อและบอกให้คุณพ่อไปอยู่กับภรรยาคนที่สามก็ได้. คุณพ่อก็ไปอยู่กับภรรยาคนที่สามเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ยังไปมาหาสู่กับบ้านของคุณแม่บ้าง. ด้วยเหตุนี้เองทำให้ผู้ส่งเคสไม่ได้ใกล้ชิดคุณพ่อมากนัก แต่ถึงอย่างไรก็รักพ่อมาก.

เมื่อผู้ส่งเคสเข้าวัดแล้ว จึงพยายามทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้คุณพ่อ ชวนทำบุญและพามาวัด. คุณพ่อเป็นคนทำบุญตามประเพณีเหมือนคนจีนทั่วไป แต่ภายหลังได้เริ่มเข้าใจบุญมากขึ้น. คุณพ่อเคยมีโอกาสเข้ากราบพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว และรับปากว่าจะมาร่วมงานทอดกฐินจักรพรรดิในวันที่ 7 พฤศจิกายน 2547.

อย่างไม่มีนิมิตหมาย คุณพ่อเกิดปวยอย่างกะทันหัน ต้องเข้าโรงพยาบาลทั้งที่ก่อนหน้านี้ดูแข็งแรง. หมอวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งลำไส้ วินิจฉัยอีกครั้งว่าเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก เหมือนจะหาสาเหตุแน่ชัดไม่ได้. คุณพ่อรักษาตัวในโรงพยาบาลเพียง 7 วันก็เสียชีวิต. วันที่คุณพ่อเสียชีวิตคือวันที่ 7 พฤศจิกายน 2547 ซึ่งตรงกับวันทอดกฐินจักรพรรดิที่วัดพอดี. คุณพ่อจึงไม่มีโอกาสได้มาร่วมงานกฐินตามที่รับปากไว้. ก่อนเสียชีวิต คุณพ่อฝากเงินให้ผู้ส่งเคสบอกให้นำไปทำบุญกฐินจักรพรรดิให้ด้วย และถามบ่อยๆ ว่าเอาไปทำหรือยัง เพราะใจท่านยังผูกพันอยู่. ผู้ส่งเคสคิดว่าถึงวันทอดกฐินวันอาทิตย์แล้วจะนำมาทำให้ จึงยังไม่ได้รีบส่งเงินมาวัด. เหตุการณ์นี้สอนว่าช้าไม่ได้ สิ่งที่ไม่คาดคิดอาจเกิดขึ้นได้เสมอ. คุณพ่อเสียชีวิตก่อนที่ผู้ส่งเคสจะนำเงินท่านมาทำบุญ. หลังคุณพ่อเสียชีวิต ผู้ส่งเคสจึงนำเงินมาทำบุญโดยใส่ชื่อคุณพ่อ ซึ่งจะไม่เหมือนกับการทำบุญแล้วบอกท่านขณะมีชีวิตอยู่. การทำบุญแล้วบอกท่านตอนมีชีวิตอยู่จะได้บุญมากกว่า.

ตัวผู้ส่งเคสเอง หลังแต่งงาน ท้องแรกก็แท้ง ทำให้ไม่สบายใจมากและคิดอยากทำบุญใหญ่ๆ ให้กับลูกที่แท้งไป. เหตุนี้จึงเป็นเหตุให้ได้มาเจอวัดพระธรรมกายและเข้าวัดจนถึงปัจจุบัน. ไม่นานต่อมา ผู้ส่งเคสก็ได้มีลูกแฝดชายหญิง 1 คู่. แล้วต่อมาก็มีลูกสาวคนที่สาม. ผู้ส่งเคสพยายามทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ลูกด้วย.

ผู้ส่งเคสยังเป็นห่วงคุณพ่อสามี ซึ่งเป็นคนทำบุญตามประเพณี ดื่มเหล้า สูบบุหรี่. ภายหลังป่วยเป็นมะเร็งปอดและเสียชีวิตอย่างทรมาน หมอต้องให้มอร์ฟีน. ล่าสุดสามีของผู้ส่งเคสได้บวชให้คุณพ่อของเขา 5 วัน.

ผู้ส่งเคสยังมีเรื่องแปลก คือมีวัดแห่งหนึ่งที่ไปทอดกฐินประจำ หลังหลวงพ่อเจ้าอาวาสมรณภาพ ร่างท่านไม่เปื่อยไม่เน่า ลูกศิษย์เก็บไว้ในโกศแก้ว. ที่น่าอัศจรรย์คือผมและเล็บท่านยังคงยาวได้อยู่ จนกลายเป็นประเพณีปลงผมตัดเล็บให้ท่านทุกปี. ร่างท่านถูกเก็บไว้บูชาเกือบ 10 ปีจึงได้สลายร่าง.

ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามหลายข้อเกี่ยวกับเหตุการณ์เหล่านี้ เพื่อกราบเรียนถามคุณครูไม่ใหญ่.