EP.404 อย่างนี้ก็มีด้วย ชอบกินดินหมก ข้าวสารดิบ

เรื่องราวนี้เป็น Case Study ที่ผู้ส่งเคสได้เล่าให้คุณครูไม่ใหญ่ฟัง ผู้ส่งเคสเติบโตมาในครอบครัวที่ปากพนัง นครศรีธรรมราช มีพี่น้อง 7 คน โดยผู้ส่งเคสเป็นคนสุดท้อง เมื่ออายุได้ 7 เดือน พ่อก็ย้ายไปทำสวนที่สิชล นครศรีธรรมราช และไม่ค่อยได้กลับมาที่บ้านที่ปากพนังบ่อยนัก ทำให้ไม่ค่อยคุ้นกับพ่อมากนัก ผู้ส่งเคสมีประสบการณ์แปลกประหลาดตั้งแต่เด็ก คือชอบแอบกินดินหมกติดเตาหุงข้าวและข้าวสารดิบ ซึ่งเป็นสิ่งที่ชอบมากถึงขนาดที่นึกแล้วยังน้ำลายสอ การแอบกินสิ่งเหล่านี้ทำให้ตัวซีดเหลือง และแม่ก็สืบจนรู้สาเหตุในที่สุด สุขภาพในวัยเด็กไม่ค่อยดี นอนไม่หลับ สะดุ้งผวาตลอด เป็นตั้งแต่เด็กจนอายุ 16 ปี ปวดหัว ตัวเหลือง เดือยชา จนต้องพึ่งยาโรงพยาบาลประสาท อาการเหล่านี้เริ่มทุเลาลงเมื่อได้เข้าวัด ผู้ส่งเคสมีอัธยาศัยชอบใช้เสียงมาตั้งแต่เด็ก และมีความชอบผูกพันกับหน้าที่พิธีกรในชาตินี้มาก และได้ทำงานร่วมกับทีมงานพิธีกรที่มาเกี่ยวดองกันในบุญ

(≥1000 ≤3000 อักษร) ครอบครัวของผู้ส่งเคสอยู่ที่ปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีสมาชิกทั้งหมด 7 คน เป็นชาย 5 คน หญิง 2 คน โดยผู้ส่งเคสเป็นน้องคนสุดท้อง คุณพ่อของผู้ส่งเคสเคยเป็นพลทหารรับใช้ชาติในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้รับเกียรติเป็นทหารผ่านศึกและได้เหรียญชัย แต่ด้วยความฝังใจว่าชีวิตทหารสมัยก่อนลำบากมาก ท่านจึงไม่ส่งเสริมให้ลูกชายเรียนและเกณฑ์ทหาร คุณพ่อมีอาชีพทำสวนและรักษาศีล 5 ได้เป็นอย่างดี ท่านเคร่งครัดมาก ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่บี้มด ตบยุง แม้แต่ในพื้นที่สวนของท่านก็ห้ามฆ่าสัตว์ทุกชนิด ท่านไม่กินไข่มีเชื้อ ไม่สูบบุหรี่หรือดื่มเหล้าเลยตั้งแต่ผู้ส่งเคสจำความได้ คุณพ่อเป็นคนขยัน ตื่นตี 4 ครึ่งมาสวดมนต์ อ่านหนังสือธรรมะ และเขียนบันทึกเป็นประจำ แม้จะปฏิบัติได้ดีถึงเพียงนี้ แต่ท่านไม่เคยบวชและไม่ส่งเสริมให้ลูกบวช แต่หากลูกจะบวช ท่านก็ไม่ขัด เมื่อผู้ส่งเคสได้นำจานดาวธรรมไปติดตั้งให้ คุณพ่อชอบดูมาก เปิดตั้งแต่ตี 4 ครึ่ง ใครมาบ้านก็ชวนดูหมด พูดแต่เรื่องดีๆ ของวัดพระธรรมกาย

เมื่อคุณพ่ออายุมากขึ้น ท่านได้เรียกประชุมลูกๆ ทุกคนเพื่อเตรียมตัวตายและจัดการงานศพ ท่านสั่งไม่ให้มีการฆ่าสัตว์และห้ามดื่มเหล้าในงานศพ ซึ่งผู้ส่งเคสประทับใจมาก เมื่ออายุ 70 ปี กระดูกข้างหนึ่งของพ่อเปราะจนหัก ท่านต้องใช้ไม้ค้ำและลากขาไปทำสวน แม้ขาหัก ท่านก็ไม่เคยบ่น ยังคงขยันทำงานสวนเหมือนเดิม เดินไม่ได้ก็นั่งลากขาไปกับพื้น ทำงานเหมือนคนขาดี แม้กระทั่งก่อนเสียชีวิตตอนอายุ 81 ปี ก็ยังคงทำเช่นนี้

เช้าวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2547 คุณพ่อไปสอยมะนาวข้างบ้านเพื่อนำไปฝากญาติ แต่ท่านเป็นลมใต้ต้นมะนาว มีอาการชัก ปลายนิ้วจิกดิน จึงรีบนำส่งโรงพยาบาล แพทย์วินิจฉัยว่ามีเลือดคั่งในสมอง มีสองทางเลือกคือผ่าตัดหรือให้จากไปอย่างสงบ ลูกๆ ยังไม่ได้ตัดสินใจ แต่เช้าวันรุ่งขึ้น ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเกิดหลวงปู่ฯ คือวันที่ 10 ตุลาคม แพทย์แจ้งว่าคงไม่รอด ให้ลูกๆ ไปดูใจ ผู้ส่งเคสอยากไปทำบุญวันเกิดหลวงปู่ฯ ก่อน ทั้งบุญหล่อทอง กฐิน บูชาเจดีย์ ถวายภัตตาหารให้พ่อ แล้วจึงจะกลับบ้าน แต่ปรากฏว่าคุณพ่อสิ้นใจเวลา 14.30 น. ในวันคล้ายวันเกิดหลวงปู่ฯ พอดี รวมอายุได้ 81 ปี

ในงานสวดและงานเผาศพคุณพ่อ มีคนมาร่วมงานจำนวนมาก ได้เปิดจานดาวธรรม 2 เครื่อง หันหน้าออกหน้าบ้าน ทำให้คนที่ผ่านไปมาได้ชม ผู้ที่ได้ดูก็ถูกอกถูกใจ ญาติๆ สนใจอยากติดจานดาวธรรมบ้าง ผู้ส่งเคสจึงรีบติดต่อขอจานจากวัดและไปติดตั้งให้ 4-5 จาน ภายในเวลาจำกัด 8 ชั่วโมง เพื่อให้ทันกลับมาฟังพระสวดและฌาปนกิจศพพ่อในวันรุ่งขึ้น สิ่งที่น่าแปลกคือ รูปภาพที่ถ่ายในงานศพคุณพ่อมีดวงแก้วปรากฏอยู่หลายภาพ

พี่ชายคนโตของผู้ส่งเคสเป็นที่รักของชาวบ้าน เพราะชอบช่วยเหลือคน แต่พี่ชายคนนี้ก็ฆ่าไก่ เป็ด หมู วัว เป็นปกติ และมักจะตอนวัวทำหมันเป็นประจำ สิ่งที่น่าแปลกอีกเรื่องคือ เมื่อลูกชายคนที่ 3 ของพี่ชายคนโตเกิดมา ลูกอันฑะหายไป 1 ข้าง เป็นเหมือนมนุษย์ทองแดง คล้ายกับตอนที่พี่ชายไปตอนวัวไว้

พี่ชายคนที่ 5 เป็นความหวังของพ่อแม่มาก เพราะเรียนเก่ง จบปริญญาเพียงคนเดียวในบ้าน พ่อแม่หวังให้ช่วยส่งค่าเรียนปริญญาให้ผู้ส่งเคสอีกคน แต่พี่ชายคนนี้ชอบดื่มเหล้าเข้าสังคม เมื่ออายุ 26 ปี เขาก็เสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน ผู้ที่มาส่งศพแจ้งว่าเป็นโรคหัวใจ แต่เขาล้มตายลงขณะอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่กำลังสนุกสนาน

ส่วนตัวผู้ส่งเคสเองก็มีความประหลาดอย่างที่กล่าวไปข้างต้น คือชอบกินดินหมกและข้าวสารดิบ หากที่บ้านไม่มีอะไรกิน ก็อยู่ได้ด้วย 2 อย่างนี้ การแอบกินมากจนตัวซีดเหลือง สุขภาพไม่ดี นอนไม่หลับ สะดุ้งผวาตั้งแต่เด็กจนโต

ด้วยเรื่องราวเหล่านี้ ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามมากมายเกี่ยวกับคุณพ่อ พี่ชายทั้งสองคน และตัวผู้ส่งเคสเอง ที่อยากจะกราบเรียนถามคุณครูไม่ใหญ่