EP.780 เหตุเกิดที่เกาลูน

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาจากฮ่องกง ได้กราบขอความเมตตาจากคุณครูไม่ใหญ่ให้ช่วยฝันในฝันเรื่องราวชีวิตของเธอเพื่อเป็นวิทยาทาน โดยเริ่มต้นเล่าถึงคุณพ่อของเธอที่เป็นชาวจีนที่ไปเรียนที่สิงคโปร์และกลับมาสร้างฐานะด้วยสองมือเปล่าที่อินโดนีเซียจนมีสวนยางมากมายและบริษัทที่มีอำนาจทางธุรกิจสูง ชีวิตของเธอวนเวียนอยู่ระหว่างหลายประเทศ ทั้งอินโดนีเซีย สิงคโปร์ แคนาดา และฮ่องกง ประสบพบเจอทั้งความรุ่งเรืองและความสูญเสียในครอบครัว

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นผู้มีอำนาจมากและชอบช่วยเหลือผู้อื่น ถึงขั้นเคยช่วยผู้ที่ถูกตัดสินจำคุกให้เป็นอิสระได้หลายคน แต่เมื่อรัฐบาลเก่าของอินโดนีเซียเปลี่ยนแปลงไป ประเทศก็เข้าสู่ยุคกีดกันชาวจีน วันหนึ่งทางการสงสัยว่าคุณพ่อเปิดโรงเรียนสอนภาษาจีนเพื่อเป็นคอมมิวนิสต์ ท่านหนีรอดมาได้อย่างหวุดหวิดแต่ทรัพย์สินทั้งหมดกลับถูกรัฐบาลยึดไป ครอบครัวจึงต้องย้ายไปอยู่ที่สิงคโปร์ในตอนที่ผู้ส่งเคสมีอายุเพียง 5 ขวบ ท่านเปรียบเทียบว่า ตอนมีบุญมันก็มีสมบัติ ตอนหมดบุญสมบัติก็หายไปด้วยเหตุต่างๆ แต่...อยู่ๆ ก็โดนยึดไปเลย

ผู้ส่งเคสได้เรียนอยู่ที่สิงคโปร์จนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และได้รับทุนไปเรียนต่อปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์และสังคมวิทยาที่แคนาดาในปี พ.ศ. 2529 ขณะกำลังเรียนปี 4 ในปี พ.ศ. 2529 เธอได้รับข่าวว่าคุณพ่อเสียชีวิตกะทันหันด้วยวัยเพียง 59 ปีจากโรคปอดรุนแรง เนื่องจากการดื่มเหล้าและสูบบุหรี่อย่างหนัก ย้อนกลับไปในปี พ.ศ. 2526 ขณะเรียนปี 1 ที่แคนาดา ผู้ส่งเคสได้รู้จักกับชายชาวฮ่องกงซึ่งเป็นรุ่นพี่ 1 ปี ในงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ เขาชวนเธอเต้นรำ พอเต้นเสร็จก็มาส่งเธอกลับและบอกว่าชอบเธอ หนึ่งปีหลังเรียนจบทั้งสองก็ได้แต่งงานกันที่แคนาดาในปี พ.ศ. 2534 ขณะพักอยู่ที่แคนาดาเพื่อเตรียมคลอดลูกสาวคนโต ผู้ส่งเคสได้รู้จักท่านเจ้าอาวาสวัดฝอคงซาน ท่านต้องการหาสถานที่ตั้งวัดสาขาแวนคูเวอร์ชั่วคราว ผู้ส่งเคสจึงได้ถวายบ้านพักของตัวเองให้เป็นวัดเป็นเวลาถึง 3 ปี ระหว่างเตรียมคลอด คุณพ่อของสามีได้เดินทางจากฮ่องกงมาดูแลเธอเป็นเวลา 4 เดือน ท่านตุ๋นโสมให้ดื่มทุกวันและไม่ยอมให้ทำงานบ้าน ท่านรักลูกสะใภ้มาก

ต่อมาผู้ส่งเคสได้ย้ายจากแคนาดามาอยู่ที่ฮ่องกงอย่างถาวรจนถึงปัจจุบัน คุณพ่อสามีเสียชีวิตที่ฮ่องกงเมื่ออายุ 70 ปีด้วยโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร เนื่องจากการดื่มเหล้าและสูบบุหรี่เป็นประจำ สามีของผู้ส่งเคสเป็นคนขยัน ทำงานหนัก รักภรรยาและลูกสาวมาก ปัจจุบันเป็นเจ้าของบริษัทเดินเรือขนส่งสินค้าที่ฮ่องกง ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 กัปตันเรือสินค้าลำหนึ่งของสามีถูกฆาตกรรมบนเรือ ถูกลูกเรือใช้มีดปาดคอแล้วโยนศพทิ้งทะเล ศพยังหาไม่พบ พี่สาวคนโตของผู้ส่งเคสได้นิมนต์พระไปสวดเพื่อความเป็นสิริมงคลให้เรือลำนั้น ต่อมาทราบข่าวว่าฆาตกรถูกตัดสินประหารชีวิตแล้ว

แม้ผู้ส่งเคสจะเกิดในครอบครัวชาวพุทธที่อินโดนีเซีย แต่เมื่อย้ายไปอยู่สิงคโปร์ก็ได้เรียนโรงเรียนคริสต์ตั้งแต่สมัยมัธยม ทำให้สนใจเกี่ยวกับการเป็นแม่ชีในคริสต์ศาสนามาก บางครั้งถึงกับนั่งรถไปดื่มด่ำความเงียบสงบในโบสถ์ แต่ก็ไม่รู้สึกสนใจเข้าร่วมพิธีมิสซา เธอมีโรคประจำตัวตั้งแต่เกิดคือหัวใจเต้นผิดปกติและความดันโลหิตต่ำ ด้วยเหตุที่ป่วยบ่อยคล้ายมีโรคประจำตัวเป็นเพื่อน จึงสนใจศึกษาทางการแพทย์ ในปี พ.ศ. 2544 ได้เดินทางไปอินเดียเพื่อศึกษาการรักษาแบบธรรมชาติบำบัด ปลายปี พ.ศ. 2544 สาวใช้ชาวฟิลิปปินส์เชิญผู้ส่งเคสไปที่วัดภาวนาฮ่องกงเพื่อตรวจโรคให้เพื่อนของเธอ ทำให้ได้รู้จักวัดภาวนาฮ่องกงและมีความสุขกับการช่วยตรวจโรคให้กัลยาณมิตรในวัดอย่างมาก

แต่ปลายปี พ.ศ. 2547 ผู้ส่งเคสเข้ารับการตรวจเลือดและพบว่ามีแนวโน้มเกิดมะเร็งค่อนข้างสูง รู้สึกกังวลมาก พระอาจารย์ที่วัดภาวนาฮ่องกงแนะนำให้ไปร่วมปฏิบัติธรรมกับศูนย์กัลยาณมิตรสิงคโปร์ซึ่งจะปฏิบัติธรรมชาวจีนที่เขาใหญ่ ผู้ส่งเคสตัดสินใจไปปฏิบัติธรรม 7 วัน พร้อมอธิษฐานให้สุขภาพแข็งแรง เมื่อกลับมาตรวจร่างกายอีกครั้งน่าอัศจรรย์ที่แพทย์ไม่พบเซลล์มะเร็งใดๆ เลย ดีใจมากจึงหันมานั่งสมาธิทุกวัน ออกกำลังกาย และใช้ธรรมชาติบำบัดรักษาตัวเอง การฝึกสมาธิทำให้ปล่อยวางความถือมั่น คลายความผูกพันได้ รู้สึกขอบคุณหลวงพ่อที่สอนให้นั่งสมาธิจนค้นพบตัวเองภายในและเรียนรู้ที่จะเป็นเพื่อนที่ดีกับตัวเอง ความเครียดที่สะสมมาหลายปีถูกปลดปล่อยไป ตอนนี้มีความสุขมาก

ช่วงปลายปี พ.ศ. 2547 ผู้ส่งเคส สามี และลูกสาว 2 คนตั้งใจจะไปเที่ยวภูเก็ต แต่เดชะบุญ พระอาจารย์แนะนำให้ครอบครัวมาชมวัดและทำบุญในวันอาทิตย์ที่ 26 ธันวาคม วันนั้นครอบครัวได้ช่วยกันทำความสะอาดลานธรรมต้อนรับธุดงค์ปีใหม่ ต้นปีใหญ่ (น่าจะหมายถึงต้นปี พ.ศ. 2548) ผู้ส่งเคสก็พบข่าวตกใจว่าคลื่นยักษ์สึนามิถล่มชายหาดภูเก็ต ซึ่งเป็นที่ที่ตั้งใจจะไปเที่ยวก่อนตัดสินใจมาวัด ครอบครัวรอดตายอย่างอัศจรรย์

พี่ชายคนที่ 2 ของผู้ส่งเคสเป็นคนนิสัยดี ยอมคน คุณตาคุณยายรักและช่วยเลี้ยงดู เมื่อโตขึ้นได้ดูแลคุณย่าที่เป็นอัมพาตครึ่งตัวถึง 6 ปี แต่เมื่ออายุ 50 ปี ป่วยเป็นโรคหัวใจกะทันหัน ล้มในบ้านเสียชีวิตทันที ในวันเผาศพ ท้องฟ้ามืดครึ้ม ฝนตกหนัก แต่มีลำแสงอาทิตย์ส่องลงมาที่โลงศพผ่านเพดานหน้าต่างกระจกใส เป็นภาพงดงามเหมือนนิมิตหมายว่าพี่ชายมีความสุขดี หลังฌาปนกิจ เจ้าหน้าที่นำอัฐิสีชมพูมาให้ดู บอกเหมือนของผู้ที่ประพฤติปฏิบัติธรรมมาดี ครอบครัวเชื่อว่าเขาได้รับบุญที่อุทิศไปให้ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาทำแต่ความดี ผู้ส่งเคสทำบุญให้เขาต่อเนื่อง 1 ปีเต็ม ใช้เงินเก็บและสินสอดทองหมั้น สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้พ่อ แม่ พี่น้อง และครอบครัวรวม 20 องค์ สร้างบุญใหญ่หลายอย่าง โดยสามีสนับสนุนเป็นอย่างดี

ผู้ส่งเคสมักฝันเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าเสมอ เช่น ก่อนพี่ชายคนที่ 4 เสียชีวิต ฝันเห็นคนเผากระดาษเงินกระดาษทองในห้องเก็บศพ แล้วมีมือยื่นพระสูตรจีนให้สวด งานศพพี่ชายคล้ายภาพที่ฝันมาก พี่สาวคนที่ 3 อายุห่างกัน 3 ปี ชีวิตค่อนข้างคล้ายกัน คือแต่งงานแล้วย้ายไปอยู่ต่างประเทศเหมือนกัน ชอบการแพทย์เหมือนกัน สามีเสียชีวิตในปีเดียวกัน พี่สาวไม่เคยฝึกสมาธิแต่เมื่อเริ่มฝึกก็เห็นดวงสว่างเหมือนพระจันทร์และเห็นตัวเอง