EP.405 กรรมโกหกหลอกลวงทำให้สมองเสื่อม

และเรื่องราว

ผู้ส่งเคสท่านหนึ่งได้ส่งเรื่องราวชีวิตของครอบครัวมาถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อคลี่คลายข้อสงสัยเกี่ยวกับเหตุปัจจัยที่เกิดขึ้นในชีวิตของบิดา มารดา และตัวท่านเอง บิดาของผู้ส่งเคสเกิดมาในครอบครัวชาวนาที่ยากลำบาก แม้ไม่ได้เรียนหนังสือในระบบ แต่ท่านเป็นผู้มีปัญญาดี มีความจำเลิศ ใช้การเรียนรู้แบบครูพักลักจำจนสามารถอ่านออกเขียนได้ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ และสอนบุตรหลานได้ด้วยตนเอง บิดาเคยดื่มเหล้าและเล่นการพนัน แต่ได้เลิกทั้งหมดเมื่อมีบุตรชายคนโต ด้วยเกรงว่าจะเป็นแบบอย่างที่ไม่ดีแก่ลูก

ต่อมาเมื่อประมาณ 50 ปีก่อน บิดาเริ่มรักษาศีล 5 สวดมนต์ และนั่งสมาธิเป็นประจำในช่วงตี 2 ถึงตี 3 โดยใช้คำภาวนาว่า สัมมาอะระหัง และศึกษาการปฏิบัติจากหนังสือ ตั้งแต่ปี 2535 เป็นต้นมา ผู้ส่งเคสได้พาบิดามาทำบุญที่วัดพระธรรมกายในวันงานบุญใหญ่และวันอาทิตย์ ในช่วงที่มาวัด บิดาได้ฟังการนำนั่งสมาธิที่เน้นให้ "หยุดใจ" แต่ในระยะแรกท่านฟังผิด คิดว่าให้ "หยุดหายใจ" และลองกลั้นลมหายใจจนมีอาการอึดอัด ปวดหัว ผู้ส่งเคสจึงอธิบายแก้ไขให้ท่านเข้าใจว่าคือการหยุดความคิด หลังจากนั้น การนั่งสมาธิของบิดาก็ดีขึ้นตามลำดับ ท่านเล่าว่าเห็นดวงแก้วที่ศูนย์กลางกายทั้งหลับตาและลืมตา เห็นตัวเองในดวงแก้ว และเห็นองค์พระผุดขึ้นมาหลายองค์ ท่านเคยเห็นองค์พระจำนวนมากนั่งติดเข่าชิดกัน เหมือนองค์พระที่มหาธรรมกายเจดีย์ ซึ่งขณะนั้นเพิ่งเริ่มสร้าง ผู้ส่งเคสพลอยดีใจเมื่อได้ยินถึงผลการปฏิบัติธรรมที่ดีขึ้นของบิดา

แต่แล้ววันหนึ่ง เหตุการณ์ที่ทำให้ผู้ส่งเคสตกใจอย่างมากก็เกิดขึ้น เมื่อบิดาเล่าว่าในการนั่งสมาธิ ท่านเห็นตนเองมีเกตุรูปดอกบัวอยู่บนศีรษะเหมือนองค์พระหน้าหนังสือสวดมนต์ และคิดว่าตนเองเป็นพระพุทธเจ้า ผู้ส่งเคสแทบช็อกและพยายามบอกว่าไม่ใช่ แต่บิดาไม่เชื่อ เพราะท่านเห็นเช่นนั้น และเห็นว่าผู้ส่งเคสเองขณะนั้นนั่งสมาธิได้เพียงเห็นแสงสว่างและใจสงบพอประมาณ นับจากนั้นเป็นต้นมา ความจำของบิดาก็เริ่มเสื่อมลงอย่างรวดเร็ว มีการหลงลืมมากขึ้น แม้ผู้ส่งเคสไปเยี่ยมบางครั้งท่านก็จำชื่อไม่ได้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ท่านมีความจำดีมาก จนกระทั่งปี 2543 หลังคุณยายอาจารย์ละสังขารได้ประมาณ 1 สัปดาห์ บิดาได้เกิดเส้นโลหิตในสมองแตกและเป็นอัมพาตมาจนถึงปัจจุบัน ขณะนี้ท่านอายุเกือบครบ 80 ปีแล้ว

ส่วนมารดาของผู้ส่งเคส เมื่อคลอดบุตรชายคนโต (พี่ชายของผู้ส่งเคส) ย่าได้สอนให้ดื่มยาดองเหล้าเพื่อช่วยขับเลือดเสีย มารดาซึ่งเดิมไม่ชอบดื่มเหล้า แต่ไม่อยากขัดใจย่าจึงยอมทำตาม ท่านดื่มยาดองเหล้าทุกครั้งหลังคลอดบุตรแต่ละคน และเพิ่มปริมาณมากขึ้นเรื่อยๆ จนติดเหล้า มารดาเริ่มติดเหล้าเมื่อคลอดบุตรคนที่ 7 และดื่มหนักขึ้นจนเป็นการดื่มทุกวันประมาณวันละ 1 ขวด นอกจากการดื่มเหล้าแล้ว มารดายังผิดศีลข้อที่ 1 เกือบตลอดชีวิต โดยฆ่าสัตว์ไปมาก ในขณะที่บิดาเริ่มรักษาศีลและปฏิบัติธรรม มารดาก็ยังคงทำบาปอยู่ มารดาเสียชีวิตเมื่อปลายปี 2526 ด้วยอายุ 50 ปี โดยป่วยเป็นโรคกระเพาะอาหาร อาเจียนเป็นเลือด ประมาณปี 2538 ผู้ส่งเคสและพี่น้องได้ร่วมกันสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวจารึกชื่อมารดา และพี่ชายคนที่ 2 กับน้องชายคนเล็กได้บวชอุทิศส่วนกุศลให้มารดาคนละ 1 พรรษา หลังจากท่านเสียไป 10 กว่าปีแล้ว