EP.445 เด็กหลอดแก้ว

ผู้ส่งเคสและสามีรู้จักวัดพระธรรมกายมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 แม้จะไม่ค่อยได้มาในตอนแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 ผู้ส่งเคสได้ชวนพี่ชายมาบวชธรรมทายาท ทำให้ผู้ส่งเคสเริ่มมาวัดอย่างต่อเนื่องตั้งแต่นั้นมา พี่ชายของผู้ส่งเคสศรัทธาวัดมากและเข้าวัดทุกวันอาทิตย์ตลอดมาจนถึงปัจจุบัน ผู้ส่งเคสและสามีแต่งงานกันมา 9 ปีแล้ว แต่ยังไม่มีบุตร ปัจจุบันผู้ส่งเคสอายุ 37 ปี อยากมีลูก จึงไปพบแพทย์และลองทำผสมเทียมมา 2 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนแพทย์ต้องส่องกล้องจึงพบว่าท่อรังไข่ตัน

เรื่องราวนี้เริ่มต้นจากคุณพ่อของผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นพี่ชายคนโตในบรรดาพี่น้อง 7 คน ตลอดชีวิตคุณพ่อประกอบอาชีพมามากมาย ทั้งอู่ซ่อมรถ ขายอะไหล่รถบรรทุก ทำล้อรถเข็น ทำจักรยานเด็ก ทำรองเท้าแตะ และอื่น ๆ อีกเยอะแยะ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีอาชีพไหนประสบความสำเร็จเลย คุณครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเรื่องนี้มีเหตุทั้งนั้น คุณพ่อเริ่มต้นได้ดีหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ไม่เจ๊งก็โดนเพื่อนโกง

คุณพ่อเป็นคนรูปไม่หล่อแต่เจ้าชู้ ชอบดื่มเหล้าและโมโหร้าย ท่านมาแต่งงานกับคุณแม่ซึ่งเป็นคนสวย ใจดี ใจบุญ และขยันทำมาหากิน คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าทั้งสองท่านไม่พอดีกันเลย คุณพ่อมีภรรยาหลายคน คุณแม่เป็นภรรยาคนแรก มีลูกด้วยกัน 4 คน มีภรรยาคนที่สองมีลูก 5 คน และได้ภรรยาคนที่สามเมื่ออายุ 57 ปี โดยบังเอิญ สาเหตุเกิดจากการประท้วงที่โรงงานของคุณอาที่คุณพ่ออยู่ คุณพ่อไปเจรจาต่อรองกับแกนนำ และได้แกนนำคนนี้มาเป็นภรรยาคนที่สาม เรียกว่าวิธีปราบม็อบ ทั้งๆ ที่ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่สวยเลยและมีครอบครัวมาแล้วด้วย

ความเจ้าชู้ของคุณพ่อทำให้คุณแม่ที่สวย ใจดี ใจบุญ ต้องเสียใจอยู่บ่อยๆ บางครั้งคุณพ่อก็พาภรรยาน้อยเข้ามาทานข้าวในบ้าน โดยให้คุณแม่และลูกเป็นคนทำอาหารให้ ลูกทำอาหารไปก็แช่งไปในใจ ขณะที่คุณแม่ได้แต่ตัดพ้อ ร้องไห้ เสียใจ ผู้ส่งเคสเห็นแล้วสงสารคุณแม่มาก จนทำให้เกลียดคุณพ่อ คิดในใจว่าถ้าไม่มีคุณพ่อ ชีวิตครอบครัวคงมีความสุขกว่านี้ คุณครูไม่ใหญ่ย้ำว่าถ้าไม่มีคุณพ่อก็ไม่มีลูก

ผู้ส่งเคสจึงหาทางออกด้วยการยุให้คุณแม่เลิกกับคุณพ่อ จะได้ไม่ต้องมานั่งทุกข์ใจร้องไห้บ่อยๆ สุดท้ายคุณแม่ก็ยอมเลิก คุณพ่อก็ไม่ได้รู้สึกอะไรและไปอยู่กับภรรยาคนที่สาม ทั้งคู่อยู่ด้วยกันจนกระทั่งคุณพ่อป่วยเป็นอัมพฤกษ์จากเส้นเลือดในสมองแตก ผู้ส่งเคสไปเยี่ยมคุณพ่อ เห็นความเป็นอยู่แล้วรู้สึกสงสารมาก คิดว่าถ้าอยู่กับพวกตนคงได้รับการดูแลที่ดีกว่านี้ ผู้ส่งเคสปลงว่าอย่างไรเสียพ่อก็ยังเป็นพ่อ ลูกก็ยังเป็นลูก จึงชวนคุณแม่ไปเยี่ยมคุณพ่อหลายครั้ง ตอนแรกคุณแม่ไม่ไป แต่ภายหลังยอมไปเยี่ยม เพราะความหลังยังมีอยู่ พอคุณพ่อเห็นคุณแม่ก็ร้องไห้เหมือนเด็กๆ ผู้ส่งเคสสงสารคุณพ่อมากและรู้สึกว่าท่านคงอยู่ได้ไม่นาน จึงให้คนไปต่อเติมทำห้องใหม่ให้คุณพ่ออยู่สบายขึ้น

คุณพ่ออยู่ได้ไม่เกิน 3 เดือนก็เสียชีวิต ก่อนเสียชีวิตอาการดูดีขึ้น แต่พอดีขึ้นได้เท่านั้นคุณพ่อก็ไปทะเลาะกับลูกหนี้คนหนึ่ง ทำให้โมโหมาก เส้นเลือดในสมองจึงแตกเป็นครั้งที่สอง และเสียชีวิตที่โรงพยาบาล แพทย์ให้ตัดสินใจว่าจะผ่าตัดสมองหรือไม่ แต่หากผ่าแล้วจะเป็นได้แค่เจ้าชายนิทรา จึงตัดสินใจไม่ผ่า เพราะคุณพ่อเคยสั่งไว้ว่าหากผ่าแล้วต้องเป็นอัมพาตก็ขอตายไปเองดีกว่า หลังจากนั้น 2-3 วันคุณพ่อก็เสียชีวิต

ผู้ส่งเคสในวัย 37 ปี ต้องการมีลูก เมื่อการผสมเทียมไม่สำเร็จ แพทย์พบว่าท่อรังไข่ตัน ทำให้ไม่สามารถมีลูกเองตามธรรมชาติได้ แพทย์จึงแจ้งว่าหากต้องการมีลูกจริงๆ ต้องทำเด็กหลอดแก้ว ซึ่งมีอัตราสำเร็จเพียง 20-30% ต่อครั้ง ผู้ส่งเคสมีความกังวลใจในกระบวนการนี้มาก เพราะต้องฉีดยากระตุ้นไข่หลายฟอง ต้องฉีดยาประมาณ 10 วันวันละเข็ม พร้อมเจาะเลือดเช็คระดับฮอร์โมน เมื่อไข่สุกดีจะเจาะไข่ออกมาหลายฟอง นำไปผสมอสุจิในห้องปฏิบัติการให้เกิดการปฏิสนธิในหลอดแก้ว ใช้เวลาประมาณ 48 ชั่วโมง เมื่อไข่เจริญระยะหนึ่งจึงย้ายเข้าโพรงมดลูก ซึ่งขั้นตอนนี้มีโอกาสล้มเหลวถึง 80% หากไข่หลายชุดติดพร้อมกัน แพทย์จะเลือกชุดที่สมบูรณ์ที่สุดไว้ ชุดที่เหลือต้องทำลายทิ้ง เพราะหากเก็บไว้หลายชุดอาจเป็นอันตรายต่อแม่และลูกได้ ผู้ส่งเคสสงสัยเกี่ยวกับกรรมที่ทำให้เป็นเช่นนี้ การทำเด็กหลอดแก้ว และการทำลายไข่

ผู้ส่งเคสยังเล่าว่า ในเดือนตุลาคม 2540 ตนเองได้เปิดบริษัทขึ้นตอนอายุเพียง 30 ปี โดยได้รับการสนับสนุนจากเจ้าของบริษัทเดิมที่ตนทำงานอยู่ ซึ่งขณะนั้นบริษัทเดิมกำลังประสบปัญหาเศรษฐกิจอย่างรุนแรงและต้องลดค่าใช้จ่าย เจ้าของบริษัทเดิมมีข้อแม้ให้ผู้ส่งเคสเอาพนักงานและคนงานส่วนหนึ่งออกไปอยู่ด้วย มีคนบอกผู้ส่งเคสว่าทำไมกล้าตัดสินใจเช่นนี้ ไม่กลัวหรือ แต่ตอนนั้นผู้ส่งเคสไม่กลัวเลย ดีใจด้วยซ้ำที่จะได้มีโอกาสหาเงินมาทำบุญเยอะๆ ในปี 2545 ซึ่งเป็นช่วงเศรษฐกิจรุมเร้ามาก ผู้ส่งเคสคิดว่าคงต้องปิดบริษัทแน่ๆ แต่เมื่อระลึกถึงคำของคุณยายที่ว่าเมื่อเจออะไรมากระทบให้ทำเฉยๆ อย่าคิดล่วงหน้า และฝันเห็นหลวงปู่ที่บอกว่าไม่ต้องห่วงตัวเอง ผู้ส่งเคสก็ผ่านวิกฤตมาได้ ทำให้มีเงินทำบุญได้ทุกครั้ง