EP.415 อดีตชาติสามเณร

ผู้ส่งเคส เล่าเรื่องราวชีวิตอันแสนลำบากของตนเอง ตั้งแต่เกิดมาตัวเล็กเท่าลูกแมว เกือบเสียชีวิตตั้งแต่แรกคลอด ถูกห่อผ้าทิ้งไว้ข้างประตูและเกือบถูกฝังทั้งเป็น แต่ก็รอดมาได้เพราะบุญ แม้เติบโตมาก็ยังเผชิญความยากลำบากและอุบัติเหตุต่างๆ เช่น ตกจากเปลศีรษะปูดเท่าลูกมะนาว ป่วยมีพยาธิออกมาจากจมูก และเคยคิดฆ่าตัวตายถึงสองครั้ง ชีวิตวัยเด็กต้องอยู่กับภาพความรุนแรงระหว่างพ่อกับแม่ ซึ่งทำให้ผู้ส่งเคสเกลียดผู้ชายมาก (เว้นพระสงฆ์) ถึงขั้นอยากเตะ ต่อย หรือถ่มน้ำลายใส่ เมื่ออายุ 11 ขวบกว่าๆ ผู้ส่งเคสต้องจากบ้านมาอยู่กับน้าสาวที่กรุงเทพฯ และมีชีวิตที่ลำบากยิ่งขึ้นไปอีก ต้องทำงานบ้านหนักและถูกน้าหรือน้าเขยด่า ตี ตบหัว จนทนไม่ไหวต้องหนีออกจากบ้านไปหางานทำเองตั้งแต่ยังเด็กมากๆ ต้องต่อสู้ชีวิตด้วยความยากลำบากมาตลอดหลายปี จนกระทั่งได้กลับมาเจอน้าสาวอีกครั้งเมื่อปี 2528-2528 ซึ่งตอนนั้นน้าสาวได้มาวัดพระธรรมกายและเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เมื่อน้าชวนมาวัด ผู้ส่งเคสก็สนใจและได้มาอยู่ธุดงค์ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ อย่างต่อเนื่องหลายปี จนกระทั่งในปี 2535 จึงตัดสินใจเข้ามาช่วยงานพระศาสนาอย่างเต็มที่เต็มตัวและเต็มใจตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นจาก คุณตา ซึ่งเป็นคนชอบดื่มเหล้า และเมื่อเมาก็จะทะเลาะกับ คุณยาย เป็นประจำ ครั้งหนึ่ง คุณตาถึงกับทุบตี คุณยาย ซึ่งกำลังตั้งครรภ์ได้ 8-9 เดือน คุณยายทนไม่ไหวจึงเดินหนีลงบันได แต่ คุณตา กลับเห็นและรีบเดินมาช่วยให้ คุณยาย ตกบันไดลงมาเร็วๆ ด้วยการผลัก หลังจากนั้น คุณยาย ก็หายตัวไป 4 คืนด้วยความกลัว คุณตา และญาติๆ ได้ออกตามหาจนพบ คุณยาย แอบอยู่ในกอไผ่ จึงพาตัวกลับบ้าน ตอนนั้น คุณยาย ปวดท้องมาก หมอตำแยได้มาทำคลอด แต่บีบเท่าไหร่เด็กก็ไม่ยอมออก หมอตำแยถึงกับต้องเหยียบ คุณยาย พยายามทนแต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว ขาดใจตายไป เด็กที่อยู่ในท้องก็ตายไปแล้วด้วยและขึ้นอืดไปแล้ว คุณยาย เสียชีวิตขณะอายุ 30 กว่าปี

เมื่อ คุณยาย เสียชีวิต คุณแม่ ซึ่งขณะนั้นอายุเพียง 12 ปี ต้องรับภาระเลี้ยงดูน้องๆ และทำงานบ้านต่างๆ แทน คุณยาย หากทำงานไม่ทัน คุณแม่ ก็จะถูก คุณตา จับเหวี่ยงกระแทกเข้าข้างฝา ต่อมา คุณตา ก็มีภรรยาใหม่ เมื่อ คุณแม่ อายุได้ 15-16 ปี คุณตา ก็จัดการให้ คุณแม่ แต่งงานกับ คุณพ่อ ซึ่ง คุณตา รู้จักและมีอายุห่างจาก คุณแม่ ถึง 11 ปี คุณแม่ และ คุณพ่อ มักจะมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งและทุบตีกันเป็นประจำ คุณแม่ ถูก คุณพ่อ ทุบตีบ่อยๆ ถึงกับเลือดตกยางออก แม้จะทะเลาะกันรุนแรงแต่ คุณแม่ ก็อดทนมาตลอด ทั้งคู่มีลูกด้วยกันถึง 7 คน

ผู้ส่งเคส เป็นลูกคนที่ 4 คุณแม่ เล่าว่าตอนท้อง ผู้ส่งเคส ใกล้คลอด ขณะกำลังจะไปเข้าห้องน้ำ พอ ก้าวขาข้ามธรณีประตู ตัว ผู้ส่งเคส ก็หลุดพลั้วะออกมาทันที คุณแม่ ต้องรีบม้วนชายผ้าถุงรับไว้ ผู้ส่งเคส ตัวเล็กมากเท่าลูกแมว ตอนนั้นไม่ส่งเสียงร้องเลย แต่พอร้องก็ร้องคล้ายเสียงของนกแสก คุณแม่ คิดว่าคงไม่รอดแน่ จึงตัดผ้าถุงมาทำเป็นผ้าอ้อมห่อตัว ผู้ส่งเคส วางทิ้งไว้ข้างประตูทางเข้าออก ญาติๆ มาเยี่ยมเห็นผ้าห่อตัว ก็นึกว่าเป็นผ้าเช็ดเท้าเอาเท้ามาเขี่ย แต่พอเขี่ยแล้วตกใจเมื่อเจอตัวนิ่มๆ อยู่ในห่อผ้า จึงรู้ว่าเป็น ผู้ส่งเคส หลังจากนั้น ผู้ส่งเคส ยังคงร้องเสียงเหมือนนกแสกอยู่นานเป็นเดือนๆ จนกระทั่งพี่ชาย ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของ คุณแม่ แบกจอบมาจะเอาไปฝัง แต่ คุณแม่ ปฏิเสธโดยบอกว่า "มันยังไม่ตาย อย่าเพิ่งฝัง ตายให้ตายก่อนแล้วค่อยฝัง" ด้วยเหตุนี้ ผู้ส่งเคส จึงรอดมาได้

คุณตา ทวดทราบเรื่องอาการผิดปกติของ ผู้ส่งเคส จึงให้คนไปเอายาสมุนไพรมาฝนแล้วหยอดปากให้ ผู้ส่งเคส กิน 3 ครั้ง ผู้ส่งเคส ก็เริ่มมีอาการดีขึ้นเรื่อยๆ จนหายเป็นปกติภายใน 1 เดือน

เมื่ออายุขวบครึ่ง พี่ชาย พี่สาว ช่วยกันไกเปล ไกกันคนละข้างจน ผู้ส่งเคส หล่นลงมาจากเปล ศีรษะปูดออกมาขนาดเท่าลูกมะนาว สลบแน่นิ่งไปเป็นชั่วโมง พี่ๆ ร้องไห้คิดว่าน้องตายแล้ว คุณแม่ มาเห็นก็รีบอุ้ม ผู้ส่งเคส กระแทกกับตัก 3 ครั้งจน ผู้ส่งเคส ฟื้นตัว

เมื่ออายุ 6 ขวบ ผู้ส่งเคส นอนเล่นที่ชานบ้าน มีบางสิ่งออกมาจากร่างกายทางรูจมูก เมื่อจับมันหดกลับเข้าไปข้างใน สิ่งนั้นคือ พยาธิ

เมื่ออายุ 11 ขวบ ผู้ส่งเคส คิดฆ่าตัวตายเพราะต้องการประชดชีวิตที่เห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกันรุนแรงทุกวัน เกิดความเบื่อหน่าย จึงไปซื้อยาฆ่าแมลงมากิน แต่กินได้นิดเดียวเพราะไม่อร่อยจึงไม่ตาย คราวนี้เลียนแบบ คุณยาย โดยไปที่ต้นพุทราในสวนหลังบ้าน คุกเข่าอ้อนวอน "ผีจ๋า... มาเอาเราไปอยู่ด้วยซี่ เราน่ะอยากตายเหลือเกิน" 3 ครั้ง หมาก็หอน สายลมพัดแรง ผู้ส่งเคส อยากตายสุดขีดแต่ก็ยังกลัวผีจึงขึ้นบ้าน คืนแรกไม่สำเร็จเพราะกลัวผี มาทำใจกล้าตอนกลางวัน บอกตัวเองว่าต้องไม่กลัวผี ตั้งใจตายแล้วเป็นสัจจะวาจา ต้องตายให้ได้ ครั้งนี้ตั้งใจแน่วแน่ "แม้ผีมา หมาหอน ลมพัดแรง เราก็จะไม่กลัว" ทำเช่นนี้ถึง 3 คืน แต่ก็กลับบ้านทุกที ผู้ส่งเคส เลยหมดอารมณ์อยากตายตั้งแต่นั้นมา

จากเหตุการณ์ที่เห็นพ่อทะเลาะและทำร้ายแม่บ่อยๆ ทำให้ ผู้ส่งเคส เกลียดผู้ชายมาก (ยกเว้นพระสงฆ์) เห็นผู้ชายเดินมาจะเกิดอาการขยักแขยง โกรธ เกลียด หงุดหงิด บางครั้งถึงขั้นอยากเตะ ต่อย หรือเคยถ่มน้ำลายใส่ แต่ก็ยังไม่เข็ด

เมื่ออายุ 11 ขวบกว่าๆ ผู้ส่งเคส ต้องจากพ่อแม่มาอยู่กับน้าสาวที่กรุงเทพฯ มีชีวิตลำบาก ทำงานบ้านทุกอย่างตั้งแต่เช้ามืด บางครั้งถูกน้าหรือน้าเขยตี ด่า ตบหัว จนทนไม่ไหวหนีออกจากบ้านไปหางานทำเอง ได้เป็นลูกจ้างตามร้าน เงินเดือน 600 บาท อยู่ที่จังหวัดชลบุรีนานหลายปี ต่อสู้ชีวิตด้วยความยากลำบาก จนปี 2528-2528 ได้กลับมาเจอน้าสาวที่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเพราะมาวัดพระธรรมกาย น้าชวนมาวัดก็สนใจ ได้มาอยู่ธุดงค์ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ต่อเนื่องหลายปีไม่เคยขาด ปี 2535 ตัดสินใจเข้ามาช่วยงานพระศาสนาอย่างเต็มที่เต็มตัวเต็มใจ จนปัจจุบัน