EP.425 เปลี่ยนศาสนาด้วยว่าหมดบุญ

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนโตของครอบครัวชาวนา เกิดที่จังหวัดกาฬสินธุ์ เติบโตมาในครอบครัวที่นับถือพุทธศาสนาฝ่ายพ่อ ส่วนฝ่ายแม่ คุณยายเป็นผู้เข้าวัด รักษาศีลอุโบสถเป็นประจำ ทำให้ผู้ส่งเคสมีโอกาสได้ทำบุญที่วัดอยู่เรื่อยๆ จนกระทั่งคุณแม่มีเรื่องน้อยใจคุณยาย คุณพ่อจึงพาครอบครัวย้ายไปอยู่จังหวัดสกลนครโดยไม่ได้รับมรดกใดๆ จากคุณยายเลย ผู้ส่งเคสได้รู้จักวัดและหมู่คณะเมื่อมาทำงานที่ภาคใต้ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2541 ปัจจุบันมีกำลังใจเต็มเปี่ยมในการสร้างบารมี แต่ยังมีภาระหนี้สินส่วนตัวเป็นกังวล

เรื่องราวเริ่มต้นจากครอบครัวของคุณพ่อของผู้ส่งเคสซึ่งนับถือศาสนาพุทธ คุณพ่อมีพี่น้อง 4 คน เมื่อปู่ของผู้ส่งเคสไม่สบาย ร่างทรงได้ทักว่าปู่เป็นปอบ ทำให้ปู่และครอบครัวเป็นที่รังเกียจของชาวบ้านเพราะความกลัวผีปอบ ในช่วงเวลานั้น มีคนมาชวนคุณพ่อและญาติๆ ให้ไปนับถือศาสนาอื่น โดยอ้างว่าหากนับถือศาสนานั้นแล้วจะไม่เป็นปอบเนื่องจากเขานับถือพระเจ้า ส่วนศาสนาพุทธมีการนับถือทั้งพระและผี ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่ยืนยันว่าชาวพุทธนับถือแต่พระ ไม่มีผี ผลจากความกลัวทำให้ปู่ ย่า ลุง และป้าของคุณพ่อเปลี่ยนจากศาสนาพุทธไปนับถือศาสนานั้นทั้งหมด มีเพียงคุณพ่อเท่านั้นที่ยังคงนับถือศาสนาพุทธ คุณพ่อเคยบวชพระถึง 6 พรรษา เป็นคนรักครอบครัวและขยันทำงาน

ต่อมา เมื่อปู่ ย่า ลุง และป้าเสียชีวิต ก็มีการทำบุญตามความเชื่อในศาสนานั้นและฝังศพไว้ที่ป่าช้า การเปลี่ยนศาสนาเกิดจากความกลัวและอาจเป็นเพราะในอดีตญาติฝ่ายคุณพ่อทำบุญในพระพุทธศาสนาน้อย ไม่ได้ศึกษาธรรมะอย่างแท้จริง จึงเป็นชาวพุทธแค่ในนาม ทำให้มีบุญด้านนี้น้อย คล้อยตามได้ง่าย เหมือนหมดบุญที่จะอยู่ในพระพุทธศาสนา ส่วนคุณพ่อมีบุญทั้งอดีตและปัจจุบันที่ได้ทำไว้ในพระพุทธศาสนามากกว่า อีกทั้งได้ศึกษาธรรมะมากกว่า จึงไม่คล้อยตาม

ชีวิตของคุณพ่อและครอบครัวพบเจออุปสรรคหลายครั้ง เมื่อลูกยังเล็ก ครอบครัวถูกโจรปล้นบ้าน สูญเสียทรัพย์สินไป หลายปีต่อมา เกิดไฟไหม้กระท่อมที่พ่อใช้สำหรับอบใบยาสูบ และในช่วงที่ผู้ส่งเคสเรียนมัธยมปลาย คุณพ่อประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำจนขาและแขนขวาหัก ต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลหลายเดือน เมื่อผู้ส่งเคสเข้าวัด ได้ชวนคุณพ่อเข้าวัดครั้งแรกในวันบวชอุบาสกแก้วรุ่นแรกของโลก คุณพ่อก็เข้าวัดและทำหน้าที่ผู้นำบุญมาตลอด

ทางฝ่ายคุณแม่มีพี่น้อง 7 คน เสียชีวิตแล้ว 4 คน คุณตาเสียชีวิตตั้งแต่ผู้ส่งเคสยังไม่เกิด คุณแม่ดูแลคุณยายอย่างใกล้ชิดหลายปี คุณยายเข้าวัดรักษาอุโบสถศีลเป็นประจำ แต่มีอยู่วันหนึ่ง คุณยายโกรธคุณแม่และว่ากล่าวต่างๆ นานา ทำให้คุณแม่น้อยใจ พ่อจึงพาครอบครัวย้ายไปอยู่จังหวัดสกลนคร โดยไม่ได้รับมรดกจากคุณยาย หลายปีที่ไม่ได้ไปเยี่ยมคุณยาย แต่ก็สอบถามข่าวคราวอยู่เรื่อยๆ ช่วงหลังคุณยายถามถึงคุณแม่บ่อยขึ้น และในวาระสุดท้าย คุณยายเพ้อเรียกหาคุณแม่ เมื่อคุณยายจากไป คุณแม่ก็ได้ไปจัดงานศพให้จนเรียบร้อย

น้องชายของผู้ส่งเคสได้เข้าวัดพร้อมคุณพ่อ โดยบวชอุบาสกแก้วรุ่นแรกของโลก และทำหน้าที่ผู้นำบุญมาเรื่อยๆ จนต้นปี 2546 เขาได้คุยกับพระธุดงค์รูปหนึ่ง และตัดสินใจจะบวชและออกธุดงค์ ไม่ฟังคำห้ามปรามใดๆ เขาไปบวชที่วัดป่าแห่งหนึ่ง พฤติกรรมเหมือนคนสติไม่ดี จำคำพูดตัวเองไม่ได้ ผู้ส่งเคสคิดว่าอาจถูกไสยศาสตร์ และได้ขอให้พ่อแม่และญาติอธิษฐานขอพรให้หาย หลังออกพรรษาปี 2546 ไม่นาน เขาก็ลาสิกขา และเข้ารับการรักษาทางจิตเวชที่โรงพยาบาล ปัจจุบันยังพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน

อีกเคสคือพี่ชายของน้องเขย ซึ่งมีอาชีพทำนา ช่วงว่างจะขี่มอเตอร์ไซค์ไปขายเสื้อผ้าแบบไปเช้าเย็นกลับ วันหนึ่งไปขายเสื้อผ้าแล้วไม่กลับบ้าน ญาติออกตามหาแต่ไม่พบ วันรุ่งขึ้นพบศพนอนตายที่กระท่อมกลางทุ่งนา ตำรวจชันสูตรพบว่าไหลตาย สภาพศพเล็บเขียวคล้ำ ตำรวจไม่พบหลักฐานระบุตัวตน จึงสรุปให้ฝังศพทันที เมื่อญาติทราบข่าวก็ไปดูที่ฝังศพ แต่ตามความเชื่อท้องถิ่น คนตายโหงจะไม่ขุดศพขึ้นมา ญาติจึงเห็นเพียงที่ฝังศพพร้อมรูปถ่ายที่ตำรวจถ่ายไว้ และกลับมาทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ตามประเพณี