EP.436 ทำบุญแล้วเสียดาย

ผู้ส่งเคสมีชีวิตในวัยเด็กที่ค่อนข้างลำบาก เพราะคุณย่าไม่ยอมรับคุณแม่ เนื่องจากตระกูลคุณย่าร่ำรวยและมีฐานะสูงกว่าคุณแม่มาก คุณพ่อเป็นข้าราชการตำรวจฐานะดีมีความรู้สูง ส่วนคุณแม่มาจากตระกูลชั้นล่าง แถมมีลูกติดมาด้วย คุณย่าจึงให้คุณพ่อไปแต่งงานใหม่ ในช่วงวัยเด็กผู้ส่งเคสไม่รักคุณพ่อเลย ครั้งหนึ่งตอนเด็ก ขณะกำลังหาบน้ำ เห็นคุณพ่อขับรถผ่านไป มองหน้าแล้วแค่พยักหน้าให้ รู้สึกโกรธมาก คิดว่าพ่อนั่งสบายแต่เราต้องลำบาก พ่อไม่เคยเหลียวแล แค่คิดสนุกทำให้เกิดมาแล้วไม่รับผิดชอบ จึงคิดตลอดเวลาว่าวันข้างหน้าจะต้องรวยให้ได้

หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสได้เข้าทำงานในบริษัทแห่งหนึ่ง เจ้าของแก่กว่าหลายสิบปี ไม่ได้รู้สึกรักเขา แต่ก็ตั้งท้องขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ เขาไม่ยอมรับการเป็นพ่อของเด็ก ทำให้เสียใจและอับอายมาก โชคดีที่คุณแม่คอยประคับประคอง ไม่เคยตำหนิให้เสียใจ ผู้ส่งเคสได้ให้กำเนิดบุตรคนแรกเป็นผู้หญิง ไม่นานเขาก็กลับมาอยู่ด้วยอีก จนมีลูกชายด้วยกันอีกคน แต่เขาก็ไม่คิดอยากได้ลูกคนนี้อีกเช่นกัน พยายามทุกวิถีทางให้แท้ง แม้กระทั่งเคยจ้างคนมายิงเพื่อจะได้ไม่ต้องมีลูกด้วยกันอีก

เขายังทำงานอยู่ด้วยกัน และเห็นผู้ส่งเคสเป็นผู้หญิงที่ทำงานเก่ง มีไว้เพื่อใช้งานในบริษัท ผู้ส่งเคสจำใจทนอยู่ในสภาพแบบนี้เพื่อต้องการมีงานทำและมีเงินมาเลี้ยงลูก ซึ่งเขาไม่เคยรับผิดชอบให้เงินเลี้ยงดูอะไรเลย ต่อมาผู้ส่งเคสสามารถมีเงินจนตั้งบริษัทของตัวเองได้ จึงตัดสินใจเลิกกับเขาอย่างถาวร ในช่วงแรกที่ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ มีเงินมากมายหลายสิบล้าน จากชีวิตที่ลำเค็ญก็กลายเป็นเศรษฐินี

แต่รวยแล้วก็ไม่ค่อยได้ทำบุญ เพราะช่วงนั้นยังไม่ได้เข้าวัดพระธรรมกาย เลยไม่รู้เรื่องหลักวิชชา ไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม จนถึงปี 2541 เศรษฐกิจไม่ดี ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นเจ้าของก็ต้องล้มละลาย เกิดหนี้สินมากมายหลายสิบล้าน จากจนมารวย จากรวยแล้วก็มาจนในพริบตาเดียว เสียใจและทุกข์ใจมาก กลายเป็นคนเคยรวยในทันที แถมมีเจ้าหนี้คอยมาทวงเงินอีกมากมาย

ต้องขึ้นศาลบ่อยมากเพราะคดีเช็คเด้ง และถูกตำรวจตามจับหลายครั้ง ครั้งที่ร้ายแรงที่สุดคือต้องถูกจำคุกในเรือนจำนานประมาณ 3 ชั่วโมง

ช่วงนั้นลูกสาวคนโตได้มาอบรมที่วัดพระธรรมกาย ซึ่งเป็นช่วงที่วัดถูกโจมตีจากสื่อมวลชนอย่างหนัก ผู้ส่งเคสเป็นห่วงลูกสาวจึงเข้าวัดมาเยี่ยม และต้องการมาพิสูจน์ว่าข่าวเป็นจริงหรือไม่ ลูกสาวกลัวผู้ส่งเคสจะตามกลับบ้าน จึงพาไปพบกับพระเพื่อน ครั้งแรกที่ได้เห็นรู้สึกศรัทธา ถามคำถามมากมาย ได้พบกับท่านหลายครั้งจนมีความเข้าใจวัดมากขึ้น หลังจากนั้นก็มาวัดอย่างสม่ำเสมอ เห็นลูกสาวเข้าอบรมและมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ก็ยิ่งศรัทธาวัดมาก จึงบังคับลูกชายและลูกสาวบุญธรรมให้ไปอบรมที่วัดด้วย บอกว่าจะตัดแม่ตัดลูกถ้าไม่ไป นับแต่นั้นมา ครอบครัวมีความสุขเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ การเงินดีขึ้นตามลำดับ เข้าวัดแล้วรวย จนปัจจุบันผู้ส่งเคสสามารถกลับไปเป็นเจ้าของธุรกิจได้อีกครั้ง จนรวยมาก

ผู้ส่งเคสมีบุตรอยู่แล้ว 2 คน แต่ก็ยังรับเลี้ยงลูกของนักศึกษาเป็นบุตรบุญธรรมอีก 2 คน รู้สึกคุ้นเคยกับพระเพื่อนของลูกสาวคนโตและพระอาจารย์ของลูกชายอย่างมาก จึงขอรับดูแลเหมือนเป็นบุตรบุญธรรมอีกด้วย มาวัดเป็นประจำทุกอาทิตย์ ไม่เคยขาด จนเดี๋ยวนี้มาวัดเกือบทุกวัน ทุ่มเทกับการทำบุญมากๆ บางครั้งแม้ทำบุญไปแล้วเงินจะหมดก็ทำ แต่ก็ไม่เคยหมดสักที คิดเสมอว่าเราเองก็เคยจนมาแล้วจะไปกลัวอะไร เราเริ่มต้นมาจากศูนย์ เคยติดลบด้วยซ้ำ บ้านทั้งบ้านทั้งรถก็เคยโดนยึดมาแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีอะไรต้องกลัวกันอีกแล้ว ให้มารู้กันไปว่าทำบุญแล้วจะจน เพราะที่ผ่านมาไม่เคยจนเพราะทำบุญสักที

หลังกฐินปีนี้ ผู้ส่งเคสได้ไปงานบุญที่จังหวัดศรีสะเกษ วันนั้นไข้ขึ้นสูง กินยาลดไข้ตลอดก็ไม่หาย จนกระทั่งเดินทางกลับ ขณะอยู่ในรถไข้ยิ่งขึ้นสูงจนตัวสั่น ขนาดเอาผ้ามากัดจนผ้าขาด ก่อนจะถึงโรงพยาบาลจังหวัดบุรีรัมย์ ตอนนั้นไม่ได้นึกอะไร แต่ภาพบุญทุกบุญที่ทำก็ปรากฏมาให้เห็น ทั้งๆ ที่ไม่ได้นึก ภาพนั้นผ่านไปเร็วมาก ไม่ได้คิดว่าจะตายหรือไม่ตาย รู้สึกแต่ความเจ็บปวดในร่างกาย เมื่อไปถึงโรงพยาบาลวัดไข้ ไข้ขึ้นสูงถึง 40 องศา หมอลงความเห็นว่าเป็นไตอักเสบ ช่วงนั้นนึกถึงพระพุทธเจ้า หลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย ตลอด จนกระทั่งช่วงหนึ่งแว้บไปเห็นเป็นเจดีย์ แล้วก็มีเทวรถมารับ ก็คิดว่ารถมารับแล้วหรือนี่ เราจะไปแล้วรึ อย่าเพิ่งไปเลย เพิ่งเข้าวัดได้แค่ 6 ปี อย่าเพิ่งให้ลูกไปเลย ขอเวลาให้ลูกทำบุญสักหน่อยอีกสัก 25 ปี ได้ไหม

แล้วก็รู้สึกเฉยๆ ขึ้นมา บอกลูกๆ ที่อยู่ข้างๆ ว่าเมื่อกี้มีเทวรถมารับ แต่แม่ยังไม่ไป หมอเอาน้ำเกลือมาให้ ตอนนั้นก็รู้สึกเหมือนว่าหายแล้ว อยู่ๆ มันก็หายไปเองเฉยๆ ก็เลยขอหมอกลับ หมอไม่ให้กลับ ต้องเซ็นออกจากโรงพยาบาลเอง เพราะหมอบอกแล้วไม่รับรอง หากเป็นอะไรไปเมื่อออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว อยู่ๆ มันหายไปเฉยๆ เมื่อกลับมาถึงกรุงเทพฯ ไปที่โรงพยาบาล หมอให้พักดูอาการ แล้วถามว่ารอดมาได้อย่างไร เขาตายกันทั้งนั้น 99 ใน 100 เขาตาย นี่รอดได้ยังไง เป็นคนร้อยเลยรอด

ลูกสาวคนที่ 3 เป็นลูกบุญธรรม เลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก อายุ 1 ขวบกว่า เล่นบนกองทราย รถกระบะถอยมาทับ เป็นรอยล้อไปถึงหลัง ไปโรงพยาบาลหมอไม่รับ กลัวตับแตก นึกถึงหลวงพ่อโสธร ขอให้เขามีชีวิตอยู่ เขานอนโรงพยาบาลอยู่ 2-3 วันก็หาย เมื่อโตขึ้นเขาไปคบเพื่อนไม่ดี ไปติดอบายมุข ผู้ส่งเคสพาเข้าไปรักษา อาการดีขึ้น ลูกสาวคนโตแนะนำให้นั่งสมาธิ พามาวัด เขาdกลับตัวเป็นคนดี รักบุญ ในวันที่ 29 กรกฎาคม 2547 เขาขับรถมอเตอร์ไซค์ออกจากบ้านเพื่อไปพบเพื่อน ได้ไปชนกับรถกระบะ แล้วก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาล ดิ้นรนไปตายจนได้ ผู้ส่งเคสไม่คิดว่าเขาจะตายง่ายๆ อย่างนี้ เพราะก็เคยรอดตายมาหลายครั้ง ในช่วง 7 วันผู้ส่งเคสพยายามทำทุกบุญอย่างเต็มที่