EP.442 รักแรกพบบนเวทีมวย

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาที่ได้ฟังเคส study เกี่ยวกับเรื่องการชกมวยและชนไก่ ทำให้เธอนึกถึงความหลังเมื่อครั้งยังสาว จึงได้ส่งเรื่องราวของตนเองและครอบครัวมาขอความเมตตาจากคุณครูไม่ใหญ่ให้ท่านเมตตาฝันในฝันให้

สามีของผู้ส่งเคสเติบโตมาในครอบครัวเศรษฐีที่ดิน สมัยเด็กๆ หลังเลิกเรียน เขาชอบไปดูการชนไก่แถวบ้านเป็นประจำ แม้ว่าคุณพ่อคุณแม่ซึ่งเข้าวัดเข้าใจเรื่องบุญบาปจะห้ามและบอกว่าเป็นสิ่งไม่ดี แต่เขาก็ยังไปเพราะความสนุกเมามัน ต่อมาเมื่อโตขึ้นได้เข้ารับราชการทหาร ซึ่งต้องฝึกศิลปะป้องกันตัวรวมถึงการต่อยมวย ในค่ายทหารมีค่ายมวยไว้ซ้อมและแข่งขัน ทุกวันพุธทหารจากกองพันต่างๆ จะส่งคู่ชกมาประลองและเชียร์กันอย่างครึกครื้น สามีก็เป็นหนึ่งในนักมวยสมัครเล่นเหล่านั้น

ครั้งหนึ่ง สามีขึ้นเวทีชกมวยในงานวัดสมัยเป็นหนุ่ม ผู้ส่งเคสได้ไปดูเขาชกและรู้สึกว่าเขาเท่มาก เขาคงรู้ว่ามีสาวๆ เชียร์จึงได้ไหว้ครูและออกลีลาเต็มที่ หลังจากลงจากเวทีวันนั้น ทั้งสองก็ได้ไปมาหาสู่กันประมาณ 5 เดือน สามีจึงยกขันหมากมาสู่ขอและผู้ส่งเคสก็ตกลงทันที

หลังแต่งงานมีลูก 5 คน สามียังคงสอนลูกทุกคนให้รู้จักการต่อยมวย มีนวมให้ทุกคนและกระสอบทรายไว้ที่บ้าน เขาถึงกับสอนลูกว่าถ้าทะเลาะกันให้เอานวมไปต่อยกันจนรู้แพ้รู้ชนะ และทุกวันพุธก็พาลูกไปเชียร์มวยข้างเวที เชียร์กันสุดฤทธิ์และให้ลูกเดิมพันกันเล็กน้อยว่าถ้าฝ่ายที่เชียร์แพ้จะต้องไปรดน้ำผักวันรุ่งขึ้น

ผู้ส่งเคสซึ่งเป็นภรรยาทหาร มีชีวิตแบบสังคมเกษตรกรรมในค่ายทหาร มีการเลี้ยงม้าแข่ง เธอจึงยึดอาชีพผสมพันธุ์ม้าขาย และเลี้ยงม้าไว้แข่งด้วยชื่อเจ้าทวีคูณ มีการแข่งม้าทุกวันอาทิตย์ในค่าย ครอบครัวจะไปลุ้นไปเชียร์ หลังเจ้าทวีคูณแข่งแพ้ก็ขายไป แต่เธอยังผสมพันธุ์ม้าขายต่ออีก 5 ปี จนม้าตาย แล้วเปลี่ยนมาเลี้ยงหมูขาย หมูตายก็เลิก เปลี่ยนไปผสมไก่ สุนัข และวัวขาย

อาชีพเหล่านี้ดำเนินมาจนกระทั่งผู้ส่งเคสได้มาดู DMC เธอจึงเลิกอาชีพทั้งหมดเพราะกลัวบาป และห้ามลูกๆ ไม่ให้ทำอาชีพเหล่านี้อีก เธอส่งเสริมให้ลูกสาวคน 3 และ 5 ลงทุนเปิดร้านกาแฟ โดยได้เช่าต่อจากเจ้าของเดิมที่ทำเจ๊งไป 10 ปี ลูกสาวลงทุน 700,000 บาท ร้านขายดีมากช่วงแรก แต่ต่อมาเจ้าของที่เดิมก็มาทวงที่คืน ซึ่งขณะนี้ยังตกลงกันไม่ได้

เรื่องราวอีกส่วนเกี่ยวกับคุณแม่ของผู้ส่งเคส ท่านเป็นหญิงไทยใจนักเลง ชอบเล่นการพนันพื้นบ้านที่เรียกว่า "โบก" ซึ่งใช้อุปกรณ์คือเม็ดมะขามและกระป๋อง ท่านเล่นเก่งมาก ได้เงินเป็นกรอบเป็นกำจนตั้งตัวได้ ท่านเล่าว่าตอนท้องผู้ส่งเคส ก่อนโบกจะเอามือแตะท้องแล้วบอกลูกให้ช่วย เพราะยังไม่มีค่าทำคลอด เสื้อผ้า หรือที่นา ปรากฏว่าแทงถูก ได้เงินจำนวนมากไปซื้อที่ ท่านจึงเล่นโบกเป็นอาชีพ และมีเคล็ดลับคือบอกลูกในท้องก่อนแทงเสมอ บ้านและที่ดินทั้งหมดได้มาจากเงินพนันนี้ หลังผู้ส่งเคสคลอด แม่จึงตั้งชื่อเล่นว่า "เฮง" หรือ "รวย" หรือ "กระป๋อง" นิสัยแม่ใจนักเลง ไม่ยอมให้ใครโกง ถ้าใครโกงจะโดดโหนกิ่งไม้เตะ แม้แต่โจรยังต้องแอบเข้าตอนกลางคืน ท่านไม่กลัวโจร ถึงขั้นชวนโจรที่ขึ้นบ้านมานั่งกินข้าวและคุยกันจนโจรเปลี่ยนใจไม่ปล้น

คุณแม่เสียชีวิตด้วยวัย 74 ปี คุณพ่อเสียชีวิตด้วยมะเร็งตับอ่อนเมื่ออายุ 75 ปี หลังท่านเสียชีวิต บ้านกลายเป็นบ้านร้าง คนไม่กล้าเดินผ่านเพราะมักเห็นผู้หญิงผมยาวสวยนั่งหน้าบ้านกวักมือเรียก บางทีได้ยินเสียงคนในบ้าน และสระน้ำมีคนเห็นคนสูงขาวปรากฏขึ้น ทำให้คนสงสัยว่าอาจเป็นวิญญาณพ่อแม่

คุณตายาย (พ่อแม่สามี) เป็นคนใจบุญ คุณตาบวช 16 พรรษา ชอบทำทาน รักษาศีล ภาวนา ไม่ดื่ม ไม่สูบ ถือศีล 8 วันพระ นิมนต์พระเทศน์ที่บ้าน ชวนชาวบ้านมาฟังธรรม สร้างวัด สร้างสาธารณประโยชน์มากมาย คุณตาเสียชีวิต 85 ปี

ลูกสาวคนที่ 2 ของผู้ส่งเคสเกือบตายหลายครั้ง ตอนคลอดสายสะดือหลุดเลือดออกเกือบไม่รอด ตอน 3 ขวบ ตกจากชั้น 2 หัวเสียบปี๊บน้ำมันก๊าด มีแผลเป็นกลางกระหม่อมจนปัจจุบัน เธอกินอาหารลำบากตั้งแต่เด็ก ไอสำลัก กินยาก ผอมเหมือนเด็กเป็นตาลขโมย แม่ให้กินยากุมารแล้วตัวแดงอ่อนไปทั้งตัว ต้องถอนพิษแบบโบราณคือฝังในดินทรายเหลือจมูกไว้หายใจจึงรอดมาได้ เมื่อโตขึ้นเธอได้มาช่วยงานที่วัด ญาติๆ ส่งเสริมและอวยพรให้มาอยู่วัดอย่างเต็มที่ และเธอก็ได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ที่บ้านอย่างต่อเนื่อง