EP.942 หยุดมันไว้จึงได้ดี

ผู้ส่งเคส เล่าว่า ตัวเขาได้เข้าวัดครั้งแรกในปีพุทธศักราช 2533 พร้อมกับเพื่อน และได้สร้างบารมีร่วมกับหมู่คณะมาโดยตลอด ในปี 2547 เมื่อเริ่มมีจานดาวธรรมเกิดขึ้น เขาก็ได้ทุ่มเทติดตั้งจานให้กับวัดต่างๆ ในจังหวัดนราธิวาส แม้จะอยู่ในถิ่นที่อันตราย แต่เขาก็ยังคงเดินทางไปพร้อมกับคนงาน ซึ่งเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ เพราะบางครั้งฝนตกหนักมากระหว่างทาง แต่พอไปถึงกลับหยุดทันที ท้องฟ้าสว่างจนติดตั้งจานสำเร็จ ทำให้ลูกน้องแปลกใจมาก ตัวผู้ส่งเคสเองก็รู้สึกปิติเบิกบานใจและมีความสุขกับการทำหน้าที่นี้ เพราะเชื่อว่าจานดาวธรรมจะเป็นสื่อนำความสงบสุขกลับคืนสู่บ้านเกิดที่เขารักและหวงแหนมาก เขารักประเทศไทย และมองว่าที่มนุษย์ทะเลาะกันเป็นเพราะไม่รู้ความจริงของชีวิต ไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม เป้าหมายคืออะไร และจะไปสู่เป้าหมายได้อย่างไรเมื่อกิเลสครอบงำ สิ่งแรกที่ควรทำคือการหยุดใจไว้ที่กลางกาย เพื่อให้เกิดความสันติสุขภายใน แล้วสันติภาพภายนอกก็จะตามมา

ผู้ส่งเคสได้กราบขอความเมตตาจากคุณครูไม่ใหญ่เพื่อฝันในฝันเรื่องราวของเขา เริ่มจากเรื่องราวของคุณพ่อที่เกิดที่เมืองจีน ท่านได้แต่งงานมีครอบครัวที่นั่นและมีลูก 2 คน แต่เนื่องจากประเทศจีนเปลี่ยนแปลงการปกครอง ผลผลิตที่ได้ต้องส่งให้รัฐบาล ทำให้ฐานะครอบครัวลำบากมาก คุณพ่อจึงตัดสินใจออกมาแสวงโชคที่เมืองไทย โดยเดินทางผ่านเวียดนามมาถึงไทย ขณะนั้นอายุ 20 ปี เริ่มแรกทำอาชีพรับจ้างแบกข้าวสาร ต่อมาก็ค้าขาย และได้พบกับคุณแม่ซึ่งเป็นลูกสาวผู้ใหญ่บ้านที่จังหวัดจันทบุรี

หลังจากแต่งงานกัน คุณพ่อกับคุณแม่ย้ายเข้ามาขายเสื้อผ้าที่กรุงเทพฯ การค้าขายเสื้อผ้าไม่ประสบความสำเร็จ คุณปู่จึงแนะนำให้ไปขายข้าวสารที่อำเภอสุไหงโกรก ฐานะทางครอบครัวก็ดีขึ้นเรื่อยๆ คุณพ่อส่งเงินไปช่วยญาติที่เมืองจีนจนสามารถสร้างบ้านหลังใหญ่ได้ ท่านเป็นคนใจบุญ ชอบช่วยเหลือผู้ที่ลำบาก ชอบสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ จนได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมถึง 2 สมัย แต่ในสมัยที่ 2 ยังไม่ครบวาระ คุณพ่อก็เสียชีวิตด้วยโรคหืดหอบซึ่งเป็นมาตั้งแต่เด็ก คุณป้าเล่าว่าน้องชายทั้ง 3 คนของคุณพ่อที่เมืองจีนก็เสียชีวิตด้วยโรคเดียวกัน

วันที่คุณพ่อจะเสียชีวิต ผู้ส่งเคสพาคุณพ่อส่งโรงพยาบาล เข้าห้อง ICU เนื่องจากโรคหืดหอบกำเริบ แพทย์ฉีดยากระตุ้นหัวใจให้ ซึ่งปกติคุณพ่อก็เป็นโรคหัวใจตีบอยู่แล้ว เมื่อฉีดยาเข้าไป ท่านเกิดอาการชักเกร็ง ปัสสาวะราด และเสียชีวิตทันที การเสียชีวิตกะทันหันนี้ทำให้ผู้ส่งเคสงงมาก หลังจากนำศพกลับบ้าน เขายังคงนั่งมองหน้าคุณพ่อด้วยความงงงวย ทันใดนั้นก็เห็นภาพใบหน้าคุณพ่อลอยซ้อนขึ้นมาประมาณ 1 ซม. มีเหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นที่หน้าผาก เขามองอยู่นานร่วมชั่วโมงจนภาพติดตา สิ่งแปลกคือขณะที่เห็นภาพนั้น ความเศร้าโศกของเขาได้หายไปจนหมดสิ้น ภายหลังพี่สาวคนที่ 3 ก็ยืนยันว่าเห็นภาพแบบเดียวกัน คืนนั้นเขานอนหลับสนิท พอใกล้สว่างก็ฝันเห็นคุณพ่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ปลายเตียง

มาถึงเรื่องของคุณแม่ ท่านเป็นแม่บ้านที่ดี เลี้ยงดูลูกอย่างดี แต่ท่านกลับไม่ค่อยชอบผู้ส่งเคส ทั้งๆ ที่เขาบอกว่าตัวเองน่ารัก หล่อ คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าเรื่องนี้มีเหตุ และเล่าว่าคุณแม่เคยเกือบเสียชีวิตจากการคลอดผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นการคลอดยาก เพราะผู้ส่งเคสตัวโต ทำให้หัวไม่ยอมออก ผู้ส่งเคสโทษว่าเป็นความผิดที่เขาตัวโต แม่เลี้ยงดูเขาดีตั้งแต่ในครรภ์ มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนอายุ 4 ขวบ เงินคุณแม่หายไป 4 บาท ท่านจับเขามาตีๆ หาว่าเขาขโมยเงินไปซื้อขนม ไม่ว่าเขาจะอธิบายอย่างไรแม่ก็ไม่เชื่อ แถมยังหักนิ้วเขา เอาไปพาดไว้กับบันได กดคอเขาไว้ เขาเจ็บมากจึงปัดมือแม่ แต่สู้แรงแม่ไม่ได้ แม่แข็งแรง แม่กดหน้าเขาลงกับพื้น เขาเจ็บจนสุดจะทน บอกแม่ว่าเจ็บ ทนไม่ไหวแล้ว แต่แม่ก็ไม่ฟัง บังคับให้ยอมรับว่าเอาเงินไป 4 บาทหรือไม่ เขาไม่ยอมรับเพราะไม่ได้ขโมย ผลคือโดนหนักกว่าเดิม หักมือจนงอไปข้างหลัง แล้วฟาดลงกับบันได เขาเจ็บปวดทรมานที่สุดในชีวิต หมดเรี่ยวแรงทรุดลงกับที่ เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้ส่งเคสฝังใจมาตลอด ทำให้ไม่ค่อยรู้สึกผูกพันกับคุณแม่ แต่ก็ยังเคารพท่านเพราะท่านเป็นผู้ให้กำเนิด

เมื่อผู้ส่งเคสอายุ 20 ปี ตัดสินใจอยู่กินกับภรรยาคนปัจจุบัน จนเธอตั้งครรภ์ เขาไปบอกคุณแม่ทราบ ท่านไม่ยอมรับและโกรธมาก คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าเรื่องนี้ต้องมีเหตุ คุณแม่ลุกขึ้นผลักไล่เขา เขาต้องยกมือกัน จังหวะนั้นแม่พลาดล้มลง ทำให้บาดเจ็บที่ต้นขาตรงสะโพก เดินไม่ได้ ต้องใช้ไม้เท้าค้ำยันมาตลอด ต่อมาป่วยเป็นโรคหัวใจโต ความดันต่ำ และเสียชีวิตกะทันหันตอนอายุ 72 ปี

ผู้ส่งเคสมีลูก 3 คน ชาย 1 หญิง 2 โชคดีที่ลูกเชื่อฟังพ่อแม่และสนใจสร้างบุญ ลูกสาวคนโตมักไปช่วยงานที่ศูนย์กัลยาณมิตรหาดใหญ่ ลูกสาวคนโตนี่เองที่ทำให้เขาได้รู้จักการนั่งสมาธิ ตอนภรรยาตั้งท้องลูกสาวคนนี้ประมาณ 8 เดือน เขารู้สึกโดดเดี่ยวเกือบจะไปทำผิดศีล 3 มีเพื่อน 2 กลุ่มมาชวน กลุ่มแรกชวนไปเที่ยวคาราโอเกะ กลุ่มที่ 2 ชวนไปนั่งสมาธิ เขาตัดสินใจเลือกไปกับกลุ่มนั่งสมาธิ เพื่อฉุดใจให้หยุด ฟังเทปหลวงพ่อธัมมชโยนำนั่งสมาธิ ตอนแรกยังไม่เข้าใจเรื่องดวงเรื่องกายในกาย แต่เมื่อนั่งไปสักพักรู้สึกเหมือนตัวเองลอยสูงขึ้น แล้วดิ่งวูบลงเหมือนตกเหว เขาจึงเลิกนั่ง คุณครูไม่ใหญ่แนะนำว่าถ้ามีประสบการณ์แบบนี้อย่าเลิก ให้นั่งต่อไป วูบดี วันถัดมาเขาก็ไปนั่งอีก ครั้งที่ 2 ก็เป็นอีก มีความรู้สึกเหมือนจะขาดใจ เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะตายจึงปล่อยไป แป๊บเดียวก็หยุด รู้สึกโปร่งโล่ง เห็นดวงกลมๆ สีเหลืองลอยอยู่ข้างหน้าเท่ากำปั้น จากเหลืองก็เปลี่ยนเป็นขาวใส แสงเหมือนนีออนนวลตา นวลใจ สดชื่นเหมือนอยู่ในอากาศบริสุทธิ์ คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าดีมาก ถูกต้องมาก แล้วก็เห็นตัวเองซ้อนอยู่ในท้อง ขยายใหญ่ ใบหน้าเนียน ไม่มีขี้แมงวันเหมือนตัวจริงที่ตัวจริงมี ใส่ชุดสีขาวเหมือนอุบาสกที่วัดพระธรรมกาย ทั้งๆ ที่ตอนนั้นยังไม่รู้จักวัดเลย เห็นนิ้วโป้งข้างซ้ายสมบูรณ์ไม่แหว่งเหมือนตัวจริงที่แหว่งจากอุบัติเหตุ มองต่อไปเห็นเป็นฟองสบู่อยู่รอบตัว ต่อมาตกหลุมอากาศแล้วเจออีกดวงหนึ่ง ดวงนี้เปล่งสว่างขยายเป็นรูปพระสงฆ์ มองดูจีวรและผ้าประคด ท่านถือบาตร เคลื่อนไหวได้ หลังจากนั้นก็ออกจากสมาธิ ต่อมาเพื่อนพามาวัดพระธรรมกาย พอเห็นจีวรและผ้าประคดของพระที่วัดก็เหมือนกับที่เห็นในสมาธิไม่มีผิด ชุดอุบาสกก็เหมือนชุดที่เห็นตัวเองในท้อง ต่างกันตรงที่ชุดอุบาสกวัดมีกระดุม มีกระเป๋าล่าง แต่กายภายในไม่มี

มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนผู้ใหญ่ชวนดื่มเหล้า เขาแพ้แอลกอฮอล์ ดื่มแล้วเกิดผื่นคันทันที แต่ขัดไม่ได้จึงดื่มไปนิดหน่อย กลับมาบ้านนั่งสมาธิเห็นฟองสบู่เป็นสีดำ มองไปเรื่อยๆ ก็เห็นภาพตัวเองขุ่นเหมือนอยู่ในห้องมืด ไฟฉายส่องเห็นเหมือนโครงตัวเองมีฝุ่นเกาะ นั่งดูไปเรื่อยๆ จนรู้สึกตัวตั้งมั่น แล้วก็ขยายทะลุฝาห้องไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ตั้งแต่นั้นมาเวลาทำงานก็อยู่กับตัวเอง

วันหนึ่งขณะนั่งนิ่งที่โต๊ะทำงาน ปรากฏมโนภาพเห็นอดีตอาจารย์ ป.1 ที่ไม่เคยเจอมานาน ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน มองเหมือนมองในสมาธิคือมองจากข้างบนลงข้างล่างจนรู้ว่าเป็นอาจารย์ พอรู้ว่าเป็นเขาผู้ส่งเคสก็รู้สึกห่อเหี่ยวหดหู่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน วันรุ่งขึ้นจึงไปหาอาจารย์ที่บ้าน พอไปถึงเห็นคนกำลังกางเต็นท์จึงทราบว่ากำลังจัดงานให้ เพราะอาจารย์เสียชีวิตแล้ว เสียชีวิตในเวลาเดียวกับที่เขาเห็น เขาถึงกับนั่งนิ่งงันไปเลย อีก 3 วันต่อมาขณะนั่งสมาธิอยู่ก็ปรากฏภาพเด็กผู้ชายอายุประมาณ 4 ขวบ ลืมตาขึ้นคิดว่าเป็นอุปทานแต่ก็ยังเห็นอยู่ในท้อง รู้สึกเหมือนเขาจะมาบอกว่ากำลังจะมาเกิดที่บ้านเพื่อนบ้าน ไม่ใช่บ้านเขา วันรุ่งขึ้นเขาเจอเพื่อนบ้านสามีภรรยาคู่หนึ่งซึ่งแต่งงานมา 7-8 ปีไม่มีลูก เขาบอกไปว่าสงสัยพี่กำลังจะมีเด็กผู้ชายมาเกิดแล้วนะ ทั้งคู่แปลกใจถามว่ารู้ได้อย่างไร เพราะกำลังจะพากันไปตรวจพอดี และก็เป็นความจริง ภรรยาตั้งท้องและคลอดเป็นเด็กผู้ชาย ปัจจุบันเด็กอายุ 10 ปี หน้าตาเหมือนที่เห็นในสมาธิ ต่างกันแค่อวบกว่า